به نظر مي‌رسد تشكيل نشستي كه جورج بوش، رييس جمهوري آمريكا با محمود عباس (ابومازن) و آريل شارون، نخست‌وزير رژيم اسراييل ترتيب خواهند داد، در نوع خود شباهت زيادي با كنفرانس كمپ ديويد، اما در مقياس كوچك‌تر دارد.

هر چند برگزاري اين نشست سه روزه در هاله‌اي از ابهام فرو رفته اما، بوش با همه وجود تلاش مي‌كند تا مقامات اسراييل ـ فلسطين را به نحوي بر سر ميز مذاكره بكشاند. از سوي ديگر مقامات كاخ سفيد منتظر نتيجه‌هاي نشست مشترك هشت كشور بزرگ صنعتي، در فرانسه هستند كه شايد در آن نشست، توفيقي حاصل شود و طرح موسوم به «نقشه راه» را به نحوي مقتضي به اجرا بگذارند.

رژيم اسراييل امروز در جلسه عادي خود، موضوع «نقشه راه» را مورد بحث و بررسي قرار مي‌دهد تا شايد بتواند، كابينه مخالف را به قبول اين طرح وادار كند.

شارون كه از دو روز پيش، موافقت خود را با طرح «نقشه راه» (البته با ضمانت آمريكا مبني بر تأمين امنيت اسراييل) قبول كرده است، با انتقاد شديدي از سوي اعضاي كابينه مواجه شده است و براي اين منظور و به هدف جلب اعتماد اعضاي كابينه، به آمريكا پيشنهاد داده است تا پيش از اجراي طرح، اصلاحاتي در «نقشه راه» ايجاد كند.

شارون همچنين در گفت‌وگو با وزراي مخالف «نقشه راه» اعلام كرد كه اين طرح را به طور كامل قبول ندارد. بلكه موافقت وي تنها با بندهايي است كه به نفع اسراييل باشد، يعني نخست‌وزير اسراييل از ابتدا مي‌خواهد، راه اعتراض و عقب‌نشيني از اجراي «نقشه راه» را در مراحل بعدي براي خود هموار كند.

آنچه براي اسراييل غير قابل هضم است، اين است كه «نقشه راه» به تشكيل يك دولت مستقل دموكراتيك فلسطيني مورد قبول سازمان‌هاي بين‌المللي و كشوري كه حق حيات و زندگي مسالمت‌آميز با همسايگان رژيم اسراييل را داراست، مي‌نگرد.

ديگر اينكه اين طرح، حل مسالمت‌آميز نزاع اسراييل ـ فلسطين را مشروط به پايان اشغالگري اسراييل و عقب‌نشيني از مرزهايي در سال 1967 بر اساس مفاد كنفرانس مادريد (اصل زمين در برابر صلح) و مصوبات شماره 242، 330 و 1379 شوراي امنيت در اين زمينه و نيز اظهارات عربستان در كنفرانس سران كشورهاي عربي در بيروت ـ كه قبول همزيستي مسالمت‌آميز اسراييل با همسايگان را خواستار شده بود ـ كرده است.

از سوي ديگر هر چند فلسطينيان از موضع‌گيري شارون مبني بر قبول طرح، استقبال كرده و آن را يك گام مثبت قلمداد كردند، اما از دولت آمريكا خواستند تا ديدگاه شارون، از قبول برخي مفاد طرح را براي آنها روشن سازند كه مقامات آمريكا اعلام كردند، مخالفت اسراييل با برخي از مفاد طرح، به منزله حذف اين بندها از «نقشه راه» نيست بلكه، ايجاد پاره‌اي اصلاحات در آن است.

براي اين منظور، كالين پاول به زودي هيأتي را براي بحث و بررسي مقدماتي نشست آتي «شرم‌الشيخ» به اراضي اشغالي مي‌فرستد؛ اين هيأت شامل 10 نفر از كارمندان عالي‌رتبه وزارت امور خارجه و سازمان سيا هستند كه هدفشان بررسي ابعاد امنيتي و سياسي اين نشست است.

به هر حال شارون كه خود از مخالفان طرح بود، امروز بيش از نيمي از اعضاي كابينه‌اش با اين طرح مخالف هستند كه اگر بتواند اين تعداد را راضي كند، نشست شرم‌الشيخ برگزار مي‌شود، در غير اين صورت «نقشه راه» در اولين گام با شكست روبرو خواهد شد يا اينكه اگر اصلاحاتي در اين طرح صورت گيرد، قطعا به زيان فلسطين خواهد بود.