باشگاه را خانه خود بسازيد ورود اعضا کاربر میهمان به باشگاه خوش آمدي امروز شنبه 29 اسفند 1388 كاربران برخط 80 نفر



متن اخبار كتاب تصوير صدا سيما       منابع افراد مطالعات موضوعي مطالعات منطقه اي صفحات ويژه لغتنامه
  
  
    
ماهيت و مولفه هاي ديپلماسي عمومي
ارسال صفحه براي دوستان اظهار نظر امتياز به صفحه چاپ


 

منبع: روزنامه - رسالت - تاريخ شمسی نشر 29/10/1388

مترجم: ابراهيم - تيموري خانميري

 
 
اولين سطح از ابتکار ارتباط سازي منظم کردن برنامه ها و هدف هاست. همين سطح از ابتکار عمل در ارتباط سازي شامل تشکيلات متفاوت در سنت ديپلماسي عمومي است. اين سطح مقدمه اي بر چهارچوب زماني و مشارکت مي باشد.

فرهنگ آموزش و برنامه مبادله
برنامه مبادله فرهنگي و آموزشي سنتي ديرينه دارد و اسناد آن در ادبيات موجود است. اندازه گيري عملکرد، يکي از دشواري هاي برنامه مبادلات فرهنگي مي باشد. در حالي که اندازه گيري تعداد مشارکت کنندگان ممکن مي باشد مقامات تلاش کرده اند تا فراتر از شواهد بي پايه و اساس (به جاي گروهبندي عمومي گسترده با افراد خاصي مرتبط هستند) ميزان نتايج را تعيين کنند. علاوه بر اين محدوديت زماني نمي تواند ادامه يابد، بعضي از برنامه ها را با در نظر گرفتن ايجاد اطلاعات به عنوان پايه مشارکت در چهارچوب بندي دانش نمي توان طرحي از ابتکار شبکه اي در نظر گرفت.

ديدار رهبران
ديدار رهبران دولت - ملت ها از جمله استراتژي هاي ارتباط سازي است که سنت آن به دوران گذشته دور باز مي گردد. در اين مورد ادبيات غني از نقش ديدار رهبران در ديپلماسي و باز نمود آن وجود دارد. تشريفات و شکوه عظمت خوشامد گوئي طبق رسم ميهمان نوازي نشانه اي از ارتباط بين المللي کشورها بود. در زمانهاي بسيار دور امکان داشت که ديدار را به عنوان سبک خاصي از همکاري بين المللي در نظر گرفت. سران کشورها با هدايت ديپلماسي عمومي، برگزاري کنفرانس هاي خبري، يا توافق با مقامات کشورها، و سخنراني در پارلمان هاي ملي، يا مصاحبه با رسانه ها وارد ديپلماسي مي شوند.
تعامل مستقيم با مردم مي تواند قسمتي از ديپلماسي عمومي باشد. رهبر شوروي سابق ميخائيل گورباچف شخص ماهري در ديپلماسي عمومي بود. وي در شهر واشنگتن هنگام عبور از خيابان وقتي به عابرين دست تکان داد ذهنيت مردم آمريکا از انعطاف ناپذيري روسيه را در هم شکست.

ابتکارات ارتباط سازي -سطحي
سطح ديگر مشارکت عمومي چهارچوب زماني همکاري و هم ترازي در مهارت ديپلماسي عمومي است. سطح همکاري در حال گسترش از ابتکار عمل شخصي به احاطه گروههاي اجتماعي از قبيل نهادهاي ارتباطي است. چهار چوب زماني گرايش به سازگاري و رشد بي حد و حصر روابط جوامع مي باشد. اين ها نقاط برجسته از همکاري ها هستند که در بين اسپانسرهاي سياسي با همتايان خود به ويژه در طراحي برنامه ريزي و تحقق بخشيدن آنهاست. سود حاصل از
همکاري هاي خارجي در اين سطح نه فقط در ذهن خيالي مشارکت کنندگان برنامه بلکه در ارتباط بومي و دانش ارزشمند جهت تضمين موفقيت است. در اين سطح از مهارت هاي ديپلماسي عمومي تنظيم و مستحکم کردن کانال هاي ارتباطي بينا فردي هماهنگي مستقيم -حفظ و نگهداري و ارتباط مثبت سازنده با همتايان و شرکت کنندگان در رشد و پرورش جامعه ارتباطات را در پي دارد.

موسسات فرهنگ و زبان
فرهنگ و زبان از ديگر خانواده ارتباطي ديپلماسي عمومي است که ريشه در سنت دارد. جوزف ناي فرهنگ را به مثابه منبع قدرت نرمي مي داند که ملت ها مي توانند خواسته هاي خود را از طريق آن تقويت کنند. از جمله ابتکارات فرهنگي مي توان موسسه گوته را نام برد. هدف موسسه گوته در جهت تقويت جايگاه جمهوري آلمان است. اين انستيتو مهمترين ساختار ارتباط سازي را دارد. آنها کانال هائي جهت ارتباط مستقيم با مردم عامه و امکاني براي هماهنگي بين همتايان خود برقرار ساختند، که از دسترسي ارتباط و تعهد حکايت مي کند و جايگاهي براي ارتباط و شبکه بندي است. چين نيز به واسطه همکاري با دانشگاههاي ديگر کشور هاي ميزبان از قابليت رابطه سازي با وجود نهاد هاي فرهنگي کنفسيوس بهره برداري مي کند. به عنوان مثال انستيتو چين با دانشکده اقتصاد انگلستان ارتباط دارد.

پروژه هاي کمک توسعه اي
ارتباط سازي مي تواند به سوي پروژه هاي توسعه اي رهنمون شود، در چنين ابتکار عمل هايي ارتباط سازي در دو بعد عمل مي کند: بعد اول: نمادين که تجلي کمک به طرفين مي باشد. بعد دوم: ارتباط بين افراد و اسپانسرها و همتايان آنها که با همديگر پروژه را انجام دهند. بعضي از کشورها پل را به عنوان نماد عيني ارتباط سازي مي دانند ژاپن با داشتن تکنولوژي ساخت آبراه آن را در اختيار کشورها مي گذارد.
ژاپن به عينه به جاي سياست بر رابطه سازي تاکيد دارد همانطور که از ماهيت برنامه هاي توسعه هاي آن مشهود است. براي مثال پروژه پل سازي در خدمت به مردم مصر. ژاپن طبق برنامه ارتباط سازي با مصر در سال2001 تکميل پروژه6 ساله براي تعميق روابط با همتايان خود را پايان برد. ژاپن همچنين پلهاي دوستي در کشور هاي پالائو، ويتنام، کامبوج و سريلانکا احداث کرده است.

تشکيلات دوتائي
راهبرد ديگر در ارتباط سازي که جديد نيست اما رايج است ترتيبات دو جانبه بين شهرک ها، شهرها، ايالت هاي يک کشور با کشورهاي ديگر است. اين ترتيبات گستره جهاني يافته و با برچسب هاي ديگري از قبيل (شهر همراه) ، خواهر شهرها، برادر شهرها، که مي توانند به وسيله روندهاي ديپلماتيک گسترش يابند.
در سال836 و مدتها قبل از آن ابداع دولت -ملت بين شهر آلماني پادربونو شهر فرانسوي لي مانژ يکي از اولين ترتيبات دو جانبه شهري ايجاد شد. اخيرا هم امارت متحده عربي ترتيبات دوجانبه اي بين ابوظبي و اسپانيا در خليج فارس به نام مزه اسپانيايي ايجاد کرده است.
دوبي پايتخت امارات تاکنون13 موافقت نامه عملياتي با شهرهائي مثل اوزاکاي ژاپن، استانبول ترکيه، ژنو سوئيس، شانگهاي چين، ديترويت آمريکا امضا کرده است. اين توافقات کمک در جهت پيشرفت همکاري ها و مبادله در نقاط مختلف در زمينه هاي اقتصادي، تجارت، توريسم، آموزش، تکنولوژي، ورزش مي باشد. اتخاذ اين ترتيبات علاوه بر کمک در جهت شناخت بنياد هاي فرهنگي، نهاد مند شدن فرآيند رابطه سازي را موجب مي شود.

عمليات ارتباط سازي
عمليات ارتباط سازي همانند عمليات اطلاعاتي مي تواند از پيش تعريف شده و در قالب زماني، مخاطبين خاص را تعريف کرده و مراحل پژوهشي، برنامه ريزي، و اجرائي را تعيين کنند. هدف اوليه در ارتباط سازي با مردم اشاعه اطلاعات عمومي اصل است. اين مي تواند شامل رقابت اسپانسرها در جهت پيشرفت و طرحي براي هماهنگي اجرايي آن باشد. در آخر موثر بودن عمليات را بهتر مي توان به واسطه توان ارتباطي ارزيابي کرد نه به واسطه نظر سنجي افکار عمومي. در ميان چندين مثال ارتباط سازي مي توان مشترک المنافع خارجي انگلستان را در سال2003 مثال زد. اين عمليات30 کشوررا شامل مي شد که دانشمنداني از چين و انگلستان در قالب طرح مجسمه سازي، گروههاي نويسندگي براي گردهمائي عمومي، عرضه نمايشگاهها، که دستاورد هاي فرهنگي تجاري آموزش مدرن انگلستان را عرضه مي کردند.

طرح شبکه غير سياسي
هم اينک شبکه هاي ساختار سيستمي سهيم در اطلاع رساني سازماني اهميت زيادي به دست آورده اند. طرح هاي شبکه بندي غير سياسي که بر روي طيفي از حوزه ها و عرصه هايي همچون علم، بهداشت، محيط زيست و يا اشاعه سواد فعالند، بين افراد يا نهادهاي همفکر همکاري ايجاد مي کنند.

ابتکار عمل سه لايه اي: شبکه اي و ائتلاف سازي
سه لايه ارتباط سازي در ديپلماسي عمومي شامل راهبرد شبکه اي، ائتلاف سازي و عامل غير دولتي ميباشد. بررسي مقايسه اي در ايجاد گسترده مهارت ارتباطات عمومي در سياست ممکنست، کمترين ميزان کنترل و پروژه سازي ارتباط سازي را دارا باشد، ولي هنوز نفع سياسي در بالاترين مرتبه قرار دارد. برايان هاکينگز متذکر مي شود که همزيستي بين دولت و عوامل غير دولتي به عنوان کاتاليزور ديپلماسي بهتر از موجوديت سياسي عمل مي کند تا در منافع شخصي. مهارت در ديپلماسي عمومي نياز به تکيه در همکاري به منظور استحکام، شفافيت، و تاکيد بر ارتباط گروههاست. وي توضيح مي دهد اين نقش هاي ديپلماتيک به عنوان مهندس نقش هماهنگ کننده در مدل کاتاليزوري دارد، از اين لحاظ با در نظر گرفتن اهداف سياسي و پتانسيل ها براي منازعه و رقابت سياسي به عنوان کاتاليزور نياز به حمايت مذاکره و ميانجي گري دارد.

چالش هاي رشته در حال شکل گيري
بحث حاضر متبلور ساختن ريشه و انواع ابتکار عمل اطلاعاتي و راهبرد چهارچوب ديپلماسي عمومي است، با وجود اين چهارچوب هاي تدوين ديپلماسي عمومي به تنهائي کامل نخواهد بود. وب سايت هاي تعاملي که توسط سوئد و مالديو با عنوان (Second life) راه اندازي شده اند، نقش سفارت خانه هاي مجازي را ايفا مي کنند.
هدف نگارنده گستردن چهار چوب و تدوين ابتکارات ديپلماسي عمومي است. به عنوان مثال در حالي که عمليات هاي اطلاعاتي رسانه محور به تعداد زيادي وجود دارند و در ادبيات موضوع به خوبي بيان شده اند عمليات هاي ارتباط سازي به ندرت يافت مي شود. از طرفي محسوب کردن همه ارتباطات تحت عنوان برنامه فرهنگي گمراه کننده چرخه راهبرد و تربيت ارتباط همکاري مي باشد. دليل هر چه که باشد ابتکار عمل نياز به بررسي بيشتر اسناد دارد. راهبرد ارتباط سازي و شبکه سازي ممکن است تا حدودي براي ارتباط سازي با گروههاي جمعيتي از نظر فرهنگي متنوع و براي هدايت کردن پتانسيل هاي متغير ارتباطي عرصه بين المللي اهميت داشته باشد.
در واقع اولين چالش انديشمندان در قالب خارج از ارتباطات مساوي ارتباطات قرار دادن فکر ارتباطي در رادار ديپلماسي عمومي است. به عبارت ديگر جنگ ارتباطات که در ديپلماسي عمومي ذکر شد نياز به باز تعريف از قدرت و راهبرد ارتباطي که در برگيرنده انتقال اطلاعات و ارتباط سازي مي باشد. در نهايت رقابت ارتباطي نياز به طراحي ابتکار عمل گوناگون در استفاده از همه ارتباطات و ارزيابي ارتباطات راهبردي و امتيازات سياسي است.


 

    93 بازديد     0 امتياز     0 نظر


مطالعات موضوعي :
●   ديپلماسي 

دسته
●  متن / مقاله

رسته :3

تاريخ ارسال:03/11/1388
   
 

  درباره ي ما   |   تماس با ما   |   عضويت در سايت   |   ورود اعضا   |   تبليغات در سايت    |   ارسال مطلب