گويا مداخله جويي ايالات متحده آمريكا در حياط خلوت روسيه نقطه پاياني ندارد!ميخاييل ساكاشويلي رئيس جمهور گرجستان سعي دارد به هر بهانه ممكن حضور كاخ سفيد در اطراف تفليس را تضمين نمايد تا شايد با استناد به اين روش كهنه چندصباحي بيشتر در قدرت بماند. دموكراتهاي آمريكا نيز همچنان معادلات سياسي آسياي مركزي و قفقاز را با نوعي سردرگمي مزمن دنبال مي كنند. عقب نشيني ضمني ايالات متحده از استقرار سيستم دفاع موشكي در شرق اروپا پيام گويايي براي ساكاشويلي و يوشچنكو دو متحد اصلي ايالات متحده در گرجستان و اوكراين داشت. اينكه واشنگتن در ميدان معاملات پشت پرده به مهره هاي دست نشانده خود نيز رحم نخواهد كرد. از اين حيث جوزف بايدن در سفر اخير خود به گرجستان و اوكراين سعي داشت به روساي جمهور اين دو كشور تضمين دهد كه واشنگتن نسبت به آنها نگاه ابزارگرايانه ندارد!

رهبران گرجستان اميدوارند آمريكا به تلاش‌هاي نظارتي اتحاديه اروپا در مورد مرزهاي دو منطقه جداشده اين كشور بپيوندد، اين رهبران معتقدند اقدام مذكور مانع از تهاجم روسيه و يا نيروهاي جدايي طلب شود. 246 ناظر اتحاديه اروپا در گرجستان غيرنظاميان غيرمسلحي هستند كه به آنها اجازه ورود به مناطق استقلال يافته اوستياي جنوبي و آبخازيا داده نمي‌شود. آكا تكشلاشويلي، رييس شوراي امنيت ملي گرجستان معتقد است توسعه اقدامات نظارتي با حضور آمريكا و ساير كشورهاي غير عضو در اتحاديه اروپا انجام هرگونه تحرك در منطقه را براي روسيه از لحاظ سياسي بسيار پرهزينه مي‌كند. اما اين مقام گرجي مانند برخي طرفداران ديگر ساكاشويلي هزينه حضور اين نيروها در حياط خلوت روسيه را پيش بيني نكرده اند. با اين حال بايد ديد كه آيا دموكراتها قدرت اين ريسك پذيري خطرناك در اطراف كاخ كرملين را دارند يا خير.

اعضاي اتحاديه اروپا در خصوص لزوم دعوت از آمريكا براي پيوستن به اين ماموريت نشستي “غير رسمي” برگزار خواهند كرد. كليت برگزاري اين نشست، فارغ از اينكه نتيجه آن چه باشد منعكس كننده نگاه تهديد محور غرب نسبت به مسكو است. بر اين اساس كاخ كرملين بايد هرگونه نگاه خوش بينانه و ايده آل گرايانه نسبت به اقدامات كاخ سفيد و اتحاديه اروپا را متوقف نمايد. سفر اخير بايدن به گرجستان و اوكراين نيز به نوبه خود از اهميت ويژه اي برخوردار است. برخي تحليلگران مسائل سياسي معتقدند كه سفر جوزف بايدن براي تاييد اين مساله است كه در كنار تلاش آمريكا براي ارتقاي سطح كيفي روابط با روسيه، دولت اوباما هم‌چنان از تماميت ارضي و حاكميت گرجستان حمايت مي‌كند. اما ايالات متحده آمريكا در نهايت ناچار است يكي از اين دو گزينه را انتخاب نمايد. دولت اوباما نمي تواند با به كارگيري روشهاي محتاطانه هر دو طرف روسي و گرجي را نسبت به رفتار و استراتژيهاي منطقه اي خود مجاب نمايد. اما گويا اوباماي جوان هنوز اين نكته را درك نكرده است!

كاخ كرملين تاكيد كرده است كه روسيه نمي خواهد تماس ها با جمهوري هاي سابق شوروي رابه انحصار خود در اورد اما با دقت ديدار معاون رئيس جمهوري امريكا را از اوكراين و گرجستان زير نظر دارد!استفاده از اين ادبيات در خصوص سفر معاون رئيس جمهور ايالات متحده آمريكا به تفليس و كي يف نشان مي دهد كه روسيه به هيچ عنوان از سفر بايدن به اين كشورها رضايت ندارد و ممكن است اين نارضايتي خود را در رفتارهاي آتي خود بروز دهد. از سوي ديگر، اختلافات روسيه و ايالات متحده آمريكا وسيع و دامنه دار است و نمي توان حدمشتركي را براي رفع اين اختلاف يا حتي كمرنگ نمودن آن در نظر گرفت. آمريكا هنوز استقلال اوستياي جنوبي يا آبخازيا را به رسميت نمي شناسد و اعلام كرده است اين دو منطقه بايد تحت كنترل گرجستان قرار گيرند حال آنكه ديمتري مدوديف رئيس جمهور روسيه نسبت به انقض استقلال اين دو منطقه توسط گرجستان هشدار داده است. به عبارت بهتر، هرگونه تلاش تفليس جهت دخالت در امور اوستياي جنوبي و آبخازيا مي تواند بروز جنگ نابرابر ديگري در منطقه منجر گردد.

در هر صورت گرجستان به صورتي رسمي از ايالات متحده آمريكا درخواست نموده است تا در نظارت بر امور مربوط به اوستياي جنوبي و آبخازي نقش مستقيمي ايفا نمايد. اين پيشنهاد گرجي ها مي تواند مقدمه اي جهت آغاز تنشهاي تازه در حياط خلوت روسيه باشد. در اين ميان رفتار اتحاديه اروپا نيز فاكتور و متغيري است كه نمي توان آن را ناديده انگاشت. به عنوان مثال رفتار كشورهاي اروپايي در خصوص انتشار گزارش مربوط به جنگ اوستيا جاي بحث و تامل زيادي دارد.

گزارش اتحاديه اروپا درباره جنگ سال گذشته در گرجستان كه ممكن است پاي مقامات اين جمهوري را در اغاز اين جنگ به ميان بكشد، به منظور اجتناب از تنش هاي تازه به تعويق افتاده است.

بر اين اساس دولت هاي اروپايي از بيم بروز تنش هاي تازه بين روسيه و گرجستان در ماه اگوست كه اولين سالگرد تهاجم كرملين به اين كشور است، انتشار نتايج تحقيقات تحت رياست سوئيس را از سي و يكم ژوئيه به اخر سپتامبر به تعويق انداخته اند.

در اين ميان مقامات اروپايي بر سر نحوه مواجهه با روسيه اختلاف نظر دارند و از سوي ديگر، مطمئن نيستند كه در صورت انتشار گزارشي بر خلاف منافع مسكو، از حمايت كاخ سفيد برخوردار شوند!

اختلاف نظر بين دولت هاي اروپايي درباره نحوه واكنش به تهاجم روسيه به گرجستان-و اقدام مسكو در عملا الحاق مناطق جدائي طلب اوستياي جنوبي و ابخازيا-در پس گزارش اتحاديه اروپا درباره جنگ گرجستان است.

انگليس به اينكه چه كسي اولين گلوله ها را شليك كرد كمتر اهميت مي دهد و تنها به محدود نمودن قدرت مانور روسيه در حياط خلوت مسكو مي انديشد. لندن همچنان به حمايت از مخالفان حزب روسيه واحد ادامه مي دهد تا شايد به اين وسيله حاكميت مدوديف و پوتين را در معرض تهديد قرار دهد.

كشورهاي ديگر تحت رهبري المان به اين ادعاي روسيه گرايش دارند كه ميخائيل ساكاشويلي رئيس جمهور گرجستان گلوله هاي اغاز جنگ را شليك كرد و موجب تهاجم كرملين شد. پيش نويس هاي اوليه گزارش اتحاديه اروپا كه در المان فاش شد، اين ديدگاه را با ذكر اينكه گرجستان جنگ را اغاز كرد، تقويت كرده اند. طبق اين پيش نويس ها، تانك هاي روسيه فقط پس از انكه نيروهاي ساكاشويلي به مركز منطقه اوستياي جنوبي حمله كردند، وارد سرزمين گرجستان شده اند. در هر صورت انتشار گزارش اتحاديه اروپا كه قاعدتا بايد با رعايت اصلي بي طرفي صورت بگيرد قرباني زياده خواهي كشورهايي مانند انگلستان شده است.

در نهايت اينكه بازي روسيه، ايالات متحده آمريكا و اتحاديه اروپا بر سر گرجستان وارد فاز تازه اي گرديده است. در اين ميان دولت ساكاشويلي مانند يك توپ فوتبال ميان اوباما، مدوديف و سولانا پاسكاري مي شود و فرجام روشني براي آن متصور نيست. آيا روزي كه مخملي هاي تفليس ادوارد شواردنادزه را از پارلمان بيرون كردند در انتظار چنين سرنوشت تلخي براي خود بودند؟