باشگاه را خانه خود بسازيد ورود اعضا کاربر میهمان به باشگاه خوش آمدي امروز دوشنبه 2 فروردين 1389 كاربران برخط 111 نفر



متن اخبار كتاب تصوير صدا سيما       منابع افراد مطالعات موضوعي مطالعات منطقه اي صفحات ويژه لغتنامه
  
  
    
هر ایرانی یک شعار
ارسال صفحه براي دوستان اظهار نظر امتياز به صفحه چاپ
نگاهی به شعارهای تبلیغاتی نامزدهای انتخابات ریاست‎جمهوری در حوزه فرهنگ و جامعه


 
   ● نويسنده: پارسا - حسینی

منبع: هفته نامه - پنجره - 1388 - شماره 4  - تاريخ شمسی نشر 00/04/1388

 
 

شعار، جمله یا نیم‎جمله کوتاهی است که در رقابت‎های سیاسی و انتخاباتی هم مثل آگهی‎های بازرگانی یا جلسات تجاری، کاربرد دارد. شعار خوب معمولا جمله‎ای به یاد ماندنی است که متخصصان فن تجارت آن را مؤثرترین شیوه، برای جلب توجه به یک یا چند جنبه از محصولی خاص می‎دانند.

برای خوب و مؤثربودن شعار، معمولا باید این ویژگی‎ها در آن وجود داشته باشد:

1- بیان منافع عمده استفاده از یک محصول یا علامت تجاری، برای مصرف‎کننده یا خریدار بالقوه؛

2- اشاره به تمایز میان این محصول و محصولات سایرین؛

3- ابراز عقیده‎ای ساده، مستقیم، موجز و متناسب؛

4- هوشمندانه بودن؛

5- برخوردار بودن از «شخصیت»؛

6- ایجاد حس معتبر بودن علامت تجاری یا محصول در شنونده؛

7- ایجاد حس «خوب» در مصرف‎کننده؛

8- ایجاد حس اشتیاق یا نیاز در مصرف‎کننده؛

9- در خاطر ماندن؛

10- طنین و ویژگی‎های صوتی خوب؛

در همه ستادهای انتخاباتی دنیا از شعار استفاده می‎شود، اما شعار در اغلب موارد به‎عنوان مکمل برنامه‎های سیاسی و اجرایی نامزد انتخابات مورد استفاده قرار می‎گیرد؛ چون آن‎چه پیش از هر چیز دیگر از یک نامزد انتخاباتی انتظار می‎رود، ارایه برنامه است. در کشور ما هم در سالیان اخیر مسئله‎ای به‎نام ارا‎یه برنامه از سوی نامزدهای انتخاباتی مطرح شده است و در مواردی سعی شده تا ارایه برنامه در دستور کار قرار گیرد، ولی از قرار معلوم، سنت ارایه برنامه هنوز در میان سیاست‎مداران ما جا نیفتاده است. به همین خاطر، اکثر جملات ارایه شده در جریان برنامه‎های انتخاباتی که غالبا اشاراتی کلی و احساسی و دارای حدود و ثغوری نامشخص هستند، به جملات شعاری نزدیک‎تر به‎نظر می‎رسند. با توجه به این‎که یکی از ویژگی‎های شعار خوب و مؤثر، موجز بودن آن است، وقتی مخاطبان با حجم بزرگی از جملات شعاری یا شعارگونه مواجه می‎شوند، دیگر کمتر می‎توان از مؤثر بودن آن‎ها اطمینان داشت و حتی می‎توان نتیجه گرفت که شعارهای ارایه شده در مبارزات انتخاباتی کمتر از آن‎چه انتظار می‎رود، اثربخش هستند و رأی دهندگان بالقوه کمتر به آن‎ها توجه می‎کنند. شاید تأثر کلی این حجم از شعارها در سطح جامعه، ایجاد نوعی بی‎اعتنایی در بلند‎مدت نسبت به‎گفتار سیاست‎مداران و توجه بیشتر به عملکرد آن‎ها پیش و پس از انتخابات و در مقاطع زمانی مختلف باشد.

ارزیابی این‎که شعارهای انتخاباتی تا چه اندازه تأثیرگذار هستند، نیازمند تحقیقی گسترده و بررسی مسئله از چند زاویه است که در این مجال نمی‎گنجد. در اینجا فقط نگاهی می‎اندازیم، به شعارهایی که هر یک از نامزدهای چهارگانه دهمین دوره انتخابات ریاست‎جمهوری در حوزه فرهنگ و جامعه مطرح کرده‎اند و هرگونه داوری درباره آن‎ها را به مخاطبان این شعارها واگذار می‎کنیم که می‎توان شعارهای نامزدها را به‎عنوان شاخص تأثیرگذار بودن، هریک از آن‎ها، مورد توجه قرار داد.


محمود احمدی‎نژاد

نهمین رییس‎جمهور ایران در دوره پیشین انتخابات که به پیروزی وی منجر شد، بیشتر به شعارهای اقتصادی متکی بود؛ شعارهایی که بنا به ماهیت‎شان، وجهی اجتماعی هم داشتند. مثلا شعار اصلی «عدالت‎گستری» که به‎لحاظ نظری با پارامترهای علم اقتصاد قابل ارزیابی است، باری احساسی و صبغه‎ای اجتماعی هم داشت که در جلب آرای اقشار کم درآمدتر جامعه مؤثر بود. «مهرورزی» البته بیش از آن گنگ و از لحاظ مصادیق نامشخص بود که بتوان درباره اثرگذار بودن یا نبودنش بحث کرد. یکی از شعارهایی که بیشتر از همه به حوزه اجتماعی مربوط می‎شد، جملاتی بود که رییس‎جمهور در گفت‎وگوی تلویزیونی دوران انتخابات در مورد بی‎اهمیت بودن بحث پوشش، نسبت به مسایل عمده اقتصادی و اجتماعی کشور بر زبان آورد که به سختگیر نبودن او در مورد پوشش جوانان و بانوان تعبیر شد. ایجاد فضای آرمانی و آرمان‎خواهی در کشور برای مقابله با معضلات فرهنگی از جمله شعارهای فرهنگی او بود که هنوز هم بعد از چهار سال مفهوم و مصداق دقیقی برای آن نمی‎توان برشمرد.

تا زمان نگارش این مطلب در دوره دهم انتخابات، هنوز معلوم نیست که آیا رییس‎جمهور قصد دارد ستاد تشکیل بدهد یا خیر و اگر تشکیل بدهد با چه شعارهای مشخصی به میدان می‎آید. بنابراین دسترسی به شعارهایی که برای این دوره در نظر گرفته تا اندازه‎ای دشوار به‎نظر می‎رسد. به همین منظور، شاید بتوان اظهارات مهدی کلهر، مشاور فرهنگی رییس‎جمهور را به‎عنوان شعارهای او در حوزه فرهنگ مورد توجه قرار داد. کلهر اواخر اسفندماه گذشته، در گفت‎وگویی با روزنامه ابتکار به چند مورد اشاره کرد، از جمله به شعار پیشنهادی «می‎توانيم پس مي‎شود» که ظاهرا در ادامه شعار دوره قبلی «مي‎شود، پس می‎توانيم» و به همان اندازه گنگ و نامشخص است و با توجه به‎ویژگی‎هایی که در ابتدای مقاله برای اتخاذ یک شعار خوب و مشخص بر شمردیم، شعار تأثیرگذاری به‎نظر نمی‎رسد.


میرحسین موسوی

آخرین نخست‎وزیر ایران که بعد از بیست سال دوری از حوزه‎های اجرایی، به این عرصه بازگشته، هرچند از سمت‎های فرهنگی، از جمله ریاست فرهنگستان هنر، دور نبوده است. بنابراین می‎توان انتظار داشت که موسوی شعارهای قابل توجهی در حوزه فرهنگ ارایه دهد. در میان اصول دوازده‎گانه‎ای که ستاد او به‎عنوان برنامه، تدوین کرده و برشمرده است، شعار «دولت فرهنگی، فرهنگ غیردولتی» مشخص‎ترین شعاری است که او در حوزه فرهنگ ارایه داده است. این شعار از همان ابتدا از سوی کسانی که آن را پارادوکسیکال می‎دانستند، مورد انتقاد قرار گرفت.

موسوی هنگام مطرح کردن این شعار در یک گردهمایی به فرهنگ محور بودن دولت اشاره کرد و گفت‎: «دولت فرهنگی، حتی به‎لحاظ سیاسی هم می‎تواند به‎کشور خدمت کند و در غیر این صورت به بیراهه می‌رود. ضرورت دارد در کشوری که انقلابش فرهنگی بوده است، دولتش نیز فرهنگی باشد، ولی این فرهنگ به هیچ عنوان نباید رنگ دولتی به خود بگیرد. ما هیچ نمونه‌ای از فرهنگ دولتی نداریم که توانسته باشد عرصه فرهنگ را نجات دهد.»

سایت «هنر نیوز» منسوب به جواد شمقدری، مشاور هنری رییس‎جمهور کنونی، از شعار دولت فرهنگی و فرهنگ غیردولتی با صفت «پارادوکسیکال» یاد کرده و نوشته است: «سخنرانی میرحسین موسوی در جمع تعدادی از هنرمندان كه با عنوان پارادوكسیكال «دولت فرهنگی و فرهنگ غيردولتی» ايراد شد، مثل چند سخنرانی اخیرش نشان داد كه نه تنها حرف تازه‎ای براي گفتن ندارد، بلكه خطابه‎ها و شعارهای فرهنگی خاتمی در انتخابات دوم خرداد ٧٦ به مراتب آوانگاردتر، جذاب‎تر، انديشه‎ورزانه‎تر و در يك كلمه اصلاح‎طلبانه‎تر از سخنان و شعارهای فرهنگی موسوی در سال ٨٨ است. در حالی كه جامعه و انديشه‎های جاری در آن، اینك ديگر آن شعارهای شورانگيز ١٢ سال پيش خاتمی منادی فرهنگ را نيز به گوش جان نمی‎شنوند، شنیدن يك سری جملات كلی به ظاهر زیبا كه از لابه‎لای صفحات كتاب‎های قديمی انتخاب شده‎اند، برایشان ملال‎آور است، پس چه توقعی از هنرمندان.» وی از حضور مجید مجیدی در ستاد انتخاباتی موسوی ابراز تعجب کرده و حضور هنرمندان در این ستاد را نشانه بی‎توجهی به توصیه چندی پیش وزیر ارشاد در مورد وارد نشدن هنرمندان به عرصه‎های سیاسی دانسته است.

سیاست اصلی رسانه‎ای و تبلیغاتی ستاد انتخاباتی موسوی، «هر شهروند يك ستاد» و «هر ايرانی يك همراه» عنوان شده است. این دو شعار شاید جنبه فراگیر بودن را داشته باشند، اما عمق و تأثیر چندانی ندارند و از نوعی هستند که زود فراموش می‎شوند. شعار «دولت امید با آزادگی و عدالت» نیز واجد سه واژه نویدبخش است، اما پیوند سستی که در قالب این شعار میان سه واژه برقرار شده است، آن را چندان جذاب و در یاد ماندنی نمی‎سازد.


مهدی کروبی

بسیاری سعی کردند شعار «تغییر» کمپین انتخاباتی اوباما را به خود نسبت دهند و بگویند این شعار در اصل از آن‎ها به سرقت رفته است. ستاد انتخاباتی مهدی کروبی، رییس سابق مجلس شورای اسلامی، از جمله ستادهایی است که این شعار را متعلق به‎خود نمی‎داند. در دوره دهم انتخابات ریاست‎جمهوری شعار این نامزد انتخابات «با هم برای تغییر، تنها برای ایران» است، شعاری که به‎گفته غلامحسین کرباسچی -رییس ستاد انتخابات مهدی کروبی- به‎معنی «استفاده از همه نیروهایی است که خواهان تغییر و تحول با هر گونه طرز فکر سیاسی هستند.» باز هم در این شعار فراگیر بودن بیش از هر چیز مد نظر قرار گرفته و این شعار انصافا یکی از خوش آهنگ‎ترین شعارهای این دوره انتخابات است که با جنبه صوتی یک شعار مناسب و مؤثر سازگار است.

جدا از شعارهایی اقتصادی مثل «بازگشت به برنامه‎ریزی و کار کارشناسی» و «توزیع سهام نفت»، «احیای حقوق شهروندی» یکی از مهمترین شعارهای این ستاد انتخاباتی است و البته بحث «جمع‎آوری گشت‎های ارشاد» در تبلیغات انتخاباتی مهدی کروبی و همچنین میرحسین موسوی، عملا به یک شعار تبلیغاتی در حوزه اجتماعی تبدیل شده است. ظاهرا یکی از عجیب‎ترین شعارهای این دوره هم، چنان‎که در خبرها آمده، به ستاد انتخاباتی مهدی کروبی تعلق دارد و در همایشی در اصفهان مطرح شده است: «هر ایرانی یک سیب».


محسن رضایی

فرمانده پیشین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام، در دوره نهم انتخابات ریاست‎جمهوری با رمانتیک‎ترین شعار انتخاباتی آن دوره یعنی «دولت عشق» به میدان آمد و البته دو روز مانده به انتخابات از رقابت کناره گرفت. عبارتی که ستاد انتخاباتی محسن رضایی در این دوره برگزیده البته اصلا رمانتیک نیست.

او با شعار «نجات اقتصادی» در رقابت‎های دهمین دوره ریاست‎جمهوری حضور دارد که از دو واژه صریح تشکیل شده است؛ یکی همان اقتصاد است و دیگری اشاره‎ای آشکار به ضرورت، خطر و پرتگاه. رضایی درباره فرهنگ هم لااقل دو اظهار نظر صریح بر زبان آورده است، یکبار گفته است که کشور نیاز به انقلاب فرهنگی و اقتصادی دارد و بار دیگر بر لزوم برخورد غیرامنیتی با فرهنگ تأکید کرده است. در حوزه امور اجتماعی هم یکی از موارد مهمی که او مورد اشاره قرار داده، نقش مؤثر زنان در توسعه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است. این‎که رضایی اعلام کرده پست‎های کلیدی را به زنان خواهد سپرد و زنان «حقوق خانه‎داری» دریافت خواهند کرد را نیز می‎توان نوعی برنامه/شعار به‎شمار آورد.


دقت در به کارگیری واژه‎ها

شورای فرهنگ عمومی، روز دوم خرداد ضمن بیانیه‎ای به مناسبت دهمين دوره انتخابات رياست‎جمهوری، خواست براي صیانت از حریم حیثیت ملت و نظام بر رفتار سالم و قانون‎مند خود و ستادهای منتسب به خويش اعمال نظارت‎کنند. این شورا که زير نظر شورای عالی انقلاب فرهنگی اداره می‎شود و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، رییس سازمان تبلیغات اسلامی، رییس سازمان صدا و سیما و وزیر آموزش و پرورش از جمله اعضای آن هستند، گفته است که «دقت در به کارگیری واژه‎ها»، «پرهیز از دروغ و تهمت» و «توجه به منافع و مصالح ملی» در موسم انتخابات و به هنگام تبیین برنامه‎هاي خود از يک‎ سو و نقد منصفانه ديدگاه و عملکرد رقیب از سوی دیگر، محورهایی هستند که رعايت آن‎ها می‎تواند به تثبیت و توسعه هر چه بیشتر حاکمیت اخلاق بر فضای سياسی کشور کمک کند.




 

 

    183 بازديد     0 امتياز     0 نظر


مطالعات موضوعي :
●   انتخابات ریاست جمهوری ایران - 1388 
●   تبلیغات 

دسته
●  متن / مقاله

رسته :3

تاريخ ارسال:26/06/1388
   
 

  درباره ي ما   |   تماس با ما   |   عضويت در سايت   |   ورود اعضا   |   تبليغات در سايت    |   ارسال مطلب