| ● چرا مركز امور بانوان به مركز امور خانواده و زنان در دولت نهم تغيير نام یافت؟ به نظر شما آيا زنان در سايه موضوع خانواده قرار نگرفتند و جايگاه و حق جداگانه خود را از دست ندادند؟
اعتقاد من اين است كه نبايد نسبت به عناصر مختلف جامعه، نگاه انحصاري و فردي داشت و در واقع بايد اجزاي مختلف جامعه را با نگاه سيستماتيك نگريست. زن، فرزند، شوهر، جوان و... مطرح نيست؛ آنچه هست، خانواده است. جامعه ما، خانوادهمحور است نه فردمحور؛ برخلاف جوامع غربي كه نگاه اومانيستي دارند و منافع فردي را بر منافع خانوادگي ترجيح ميدهند. اين همان زنگخطر بنيانهاي ضعيف خانوادگي در غرب است كه امروز آنها را وادار به حركت بهسمت حل اين معضل نموده است و براي حفظ بنيان خانواده آنها را به فكر ايجاد وزارت زنان و خانواده انداخته است؛ این يعني جبران بيتوجهي که در گذشته نسبت به خانواده صورت گرفته است.
ما در اين مسئله چندگام جلوتر هستيم. محور تمام فعاليتهاي اجتماعي ما خانواده است كه محور و مدير آن زن است و اين اولويت كاري كشور ماست. اتفاقا يكي از فعاليتهاي مهم ما در مجلس هشتم، دنبال نمودن سازوكاري مناسب براي ارتقای حضور زنان در عرصههاي دولتي است. همچنین بحث تشكيل وزارت زنان و خانواده، ايجاد مركز مشاوره زنان و خانواده كه سازوكار آن حل مشكلات و معضلات زنان و ارتقای سطح فعاليتهاي آنان در حد معاونت يا وزارت در دولت است نیز در زمره این فعالیتهاست.
● نظر شما درخصوص تشکیل وزارت زنان چیست؟ این روزها صحبتهاي زيادی در قالب شعارهای تبلیغاتی از سوی کاندیداهای انتخابات ریاستجمهوری، در اينباره به گوش میرسد.
من در بررسيهايي كه با سفر به كشورهاي مختلف دنيا داشتم، دريافتم تقريبا 80 درصد كشورها سازوكاري بهنام وزارت زنان و خانواده دارند كه متولي امور زنان است و اتفاقا از عملكرد آن راضي هم هستند. حتي اتيوپي كه فقيرترين كشور دنياست، چنين وزارتخانهاي براي تمركز و رسيدگي لازم به امور زنان دارد. البته اين بحث بهدليل كوچكسازي دولت و ساماندهي نظام اداري در ايران بسيار مشكل است و نياز به تعقل زيادي دارد؛ با اينحال، اين طرح در مجلس دنبال ميشود. البته خانمهاي شاغل در دولت نیز معتقدند كه اين سازوكار پاسخگو نيست. مجلس مباحثي ديگری هم در بعد زنان دنبال ميكند، مانند تشديد مجازات جرایم امنيتي عليه زنان و كودكان كه در دست مطالعه است که در صورت تصویب گامي مهم در جهت پيشگيري از وقوع جرایم عليه اين گروه برداشتهايم و امنيت را بيش از پيش تأمين کردهایم.
موضوع ديگر، صندوق حمايت از زنان سرپرست خانوار است. با تشکیل این صندوق، زنان بدسرپرست يا بيسرپرست، میتوانند از تسهيلات آن استفاده نمايند. دولت نیز با حمايت و كمك خود به اين صندوق پشتوانه آن خواهد شد.
● آیا فکر میکنید تلاش مجلس برای رفع ابهامات در برخی مصوبات، مخصوصا لايحه حمايت از خانواده مؤثر بوده است؟
ما در مورد اين لايحه تلاش بسياري داشتيم؛ مخصوصا در مورد ماده 23 كه ابهامات بسیاری ايجاد کرد. پيشنهادات بسياري در ارتباط با اين ماده از لايحه ارایه شد كه شرايط اختيار نمودن همسر دوم را بسيار خاص مينمود. به اين ترتيب بنيان خانواده با تزلزل و آسيب مواجه نخواهد شد. حتي نمايندگان خانم مجلس، در مقابل بسياري از نظرات، قاطعانه مخالفت نمودند و در ارتباط با ازدواج مجدد، نه تنها شرط را اضافه نکردند، بلکه بهجد نیز پيگير آن هستند.
● آيا وجود NGOها و تشکلها را برای زنان جامعه ایرانی مفید میدانید؟ در اینخصوص چه حرکتهایی از سوی دولت و مجلس شده است؟
بله. بنده موضوع NGOها و تشكلهاي زنان را بهجد پيگيري ميکنم، زيرا پس از گذشت 30 سال از انقلاب، زنان نشان دادند در عرصههاي غيردولتي بسيار فعال هستند و تلاشهاي زيادي در اين راستا انجام ميدهند. اگر اين تلاشها و حركتها حمايت شود، ميتوان به واسطه همينNGOها كه عملكرد اثبات شده و جديای دارند، بسياري از مشكلات را برطرف کرد.
به جهت آن كه شغل دولتي و رسمي باعث ميشود خانمها ساعاتي را از خانواده و فرزندان و محيط خانه دور باشند، ممكن است نوعی نگراني از جهت تحتالشعاع قرار گرفتن تربيت و خانواده، براي خانمها ايجاد شود، ولي در عرصههاي غيردولتي، خانمها ميتوانند با تنظيم و مديريت زمان خود، ساعتی از وقت خود را داوطلبانه در اختيار جامعه قرار دهند. امور خيريه و تخصصي مثل بهداشت و درمان و NGOهاي فعال در حيطه سلامت يا حوزههاي فرهنگي - اجتماعي، موقعيتهايي هستند كه ميتوانند بهخوبي از كمك و همراهي و توانايي خانمها بهره گيرند. دولت دهم بايد برخي از امور و وظايف محوله خود در اين حيطهها را به چنين NGOهايي واگذار نمايد.
● آیا در کل، روند طي شده در سالهاي گذشته را در حد و اندازه خانمها ميدانيد؟
تئوريهايي كه تا به امروز ارایه شده است، يا نگاه فمنيسمي داشته و يا نگاه سنتي، که هيچكدام پاسخگوي نياز زنان در جهان نبوده است. حتي دنياي غرب، امروز به نقطهاي رسيده است كه مؤلفههاي فمنيسم، نميتواند پاسخگوي آن باشد و شأن و جايگاه حقيقي زنان را در جامعه محقق کند.
حتي زماني كه ما بهعنوان نمايندگان زن يك كشور اسلامي در اجلاسها و كنگرههاي خارج از كشور شركت میکنیم، با كنجكاوي و سؤالهاي زنان خارجي مواجه ميشويم كه با سؤالات بسيار، در پي يافتن الگويي خاص بهدور از افراطها و تفريطها هستند. این يعني يكي از وظايف ما ارایه اين الگو به دنياست؛ تلاش در جهت احياي مقام و جايگاه زن در جامعه اسلامي و جهان. همين ديدگاه موجب آن شده است تا ما به مسایل مختلف زنان بپردازيم.
اين روند، صعودي و بسيار خوب بوده است. خانمهاي ايران در عرصههاي مختلف توانمنديهاي بسياري يافتهاند. در عرصههاي دانشگاهي و تخصصي، خانمها جلوتر از آقايان هستند. حتی جمعيت دختران دانشگاهي بيشتر از پسران است؛ بهنحوي كه امروز دانشجويان پسر معترض هستند كه در اقليت قرار گرفتهاند.
حتي در ميان متخصصين شاخههاي مختلف پزشكي نیز تعداد متخصصين مرد كمتر از متخصصين زن است. پيشرفت بانوان در مشاركتهاي اجتماعي و حضور در عرصههاي مديريتي نیز بسيار خوب است، ولي اينها جوابگوي جايگاه واقعي زنان نيست. ما دایما تلاش ميكنيم به حد مطلوب و ايدهآل برسيم. انشاءا... با همكاريهاي دولت آينده، پيگيري مطالباتي كه ما در سطح جامعه و افكار عمومي مطرح مينماييم، صورت پذيرد و در برنامهها دنبال شود تا شاهد جايگاه جديتري براي بانوان باشيم.
| 
