در حدود یک‎سال از صدور بخشنامه پر سر و صدای بانک مرکزی که تصریح می‎کرد: «پرداخت هرگونه وام به شرط سپرده‎گذاری در تمام بانک‎ها و مؤسسات مالی و اعتباری کشور ممنوع است»، می‎گذرد و علی‎رغم فتاوی صریح مراجع عظام خصوصا رهبری انقلاب مبنی بر ربوی بودن این نوع عملیات اقتصادی، همچنان پرداخت تسهیلات مشروط در قالب نام‎ها و نشان‎های رنگارنگ و فریبنده ادامه دارد.

برخلاف تصور عمومی که تحلیل این امر را در حوزه تعامل سرویس‎ها و صفحات و نویسندگان و تحلیل‎گران اقتصادی با «رجال‎الاقتصاد»ی می‎جویند که ظواهر عالم را با صفر و یک‎ها و فرمول‎هایشان فتح کرده‎اند، ارتباط مستقیم میان این‎گونه موضوعات و آن‎چه برای فرهنگ امروز و آینده جامعه خویش بنا می‎کنیم با تمام گرایش‎ها، از اخلاقی و مذهبی و عرفانی تا ادبی و فلسفی و هنری غیر قابل انکار است.

در حالی که شبهات جدی در زمینه رعایت برخی اصول مرتبط با اقتصاد و بانک‎داری از سوی علماء و بزرگان دینی مطرح است، شبانه‎روز می‎کوشیم که عرصه‎های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، آموزش و پرورش، سلامت جسمی، روانی و روحی و هزار درد بی‎درمان دیگرمان را با نسخه‎های وارداتی و نیمه‎وارداتی و من‎درآوردی و هزاران چشم‎بندی و معرکه‎گیری از برگزاری کنفرانس و میزگرد و همایش تا قرارداد با شرکت‎های پژوهشی و تحقیقاتی و ترجمه آثار اورژینال غرب و شرق تا... درمان کنیم.

و مگرنه آن است که در سال 62 هجری قمری، آن‎گاه که مردم، خدا و پیامبرش را پشت‎سر گذاشتند و دست از تمام سوابق خیرشان شستند و سر در میدان مسابقه پلیدی نهادند، دروغ گفتند، عهد شکستند، منحرف شدند و گریزان از حق، غرق در جاهلیت و تباهی، حتی گوش به نصایح فرزند و وحی رسول خدا نگشودند، حضرتش که سفینه نجات است و به‎جز از دایره والای او و اهلش که از نوری واحدند راهی به فلاح نیست، فرمود: «می‎دانم شما را چه می‎شود که راهی به هدایتتان نیست زیرا شکم‎هایتان انباشته از حرام و شبهه است...»

آیا هنوز مسئولان نظام بانکی کشور در پس هزاران سرگرمی و وقت‎گذرانی ایام ماضی، از تغییر شکل اسکناس و سکه و چک‎ها تا تحلیل و آنالیز بورس و بازار بورکینافاسو، فرصتی برای جلوگیری از اختلاط نقدینگی مرتبط با حساب‎های قرض‎الحسنه و سپرده‎ که دارای ماهیت متفاوت شرعی هستند و انطباق دادن دقیق و صحیح مفاهیمی از قبیل سود و زیان و... با دستورات شرع و نظارت بر ربوی نشدن وام‎هایی که آمیخته با امواج پول ملی، بر تمام مختصات یک ملت اثر وضعی می‎گذارد، نیافته اند؟

آیا اگر تنها بخش کوچکی از سپرده‎های مردم مخلوط به شبهه گردد، عواقب تأثیرات خطرناک فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و تاریخی آن را چه‎کسی به‎عهده خواهد داشت؟

حوالی ظهر بود که جواد وسایلش را جمع کرد و پوشه‎های آبی روی میزش را داخل کیف جا‎به‎جا کرد و همین‎طور که کت قهوه‎ای‎اش را می‎پوشید، برگه مرخصی را که از قبل آماده کرده بود روی کارتابل گذاشت.

با این‎که می‎دونستم حوصله نصیحت را ندارد، تمام جرأتم را جمع کردم و دوباره گفتم: «جوادجان یه بار دیگه هم فکر کن، شرایط این وام با فتوای مراجع سازگار نیست، وام به شرط سپرده‎گذاری جدا شبهه داره...»

جواد که دیگه تقریبا از چهارچوب در گذشته بود، آروم زیر لب گفت: «میگی چیکار کنم؟»