پیروزی احمدی نژاد بخشی از شکست جریان 8 مارس را در انتخابات پارلمانی لبنان جبران کرد و نیز از هیجانات و خوش بینی های جریان 14 مارس تا حد زیادی کاست، چرا که این گروه پیش بینی می کردند آثار شکست گروه 8 مارس به داخل ایران کشیده شده و در این کشور نیز یک شخصیت میانه رو به ریاست جمهوری برسد.

تحولات لبنان آن چنان متاثر از تحولات جمهوری اسلامی ایران است که به گفته برخی از ناظران اگر برخی ملاحظات وجود نداشت، جریان معارضه لبنان موسوم به 8 مارس، به مناسبت پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات دهم ریاست جمهوری به راهپیمایی و جشن و پایکوبی می پرداختند و جریان 14 مارس نیز به خاطر عدم پیروزی میرحسین موسوی، دست به تظاهرات اعتراض آمیز می زدند!

اکنون این نگرانی در میان برخی محافل لبنانی وجود دارد که هزینه های انتخاب مجدد احمدی نژاد را لبنانی ها پرداخت خواهند کرد! البته این نگاه عمومی اعراب سازشکار در منطقه است که به همان اندازه که از پیروزی طیف 14 مارس در انتخابات پارلمانی لبنان خشنود شدند، از روی کار آمدن مجدد احمدی نژاد نگران شدند. در واقع اعراب احمدی نژاد و تندروی های او را عامل تشنجات منطقه ای می شمرند.

به عقیده این ها پیروزی 14 مارس در لبنان نمادی از غلبه جبهه اعتدال بر جبهه افراطی گری بود و لبنانی ها نشان دادند که از سیاست های ماجراجویانه و جنگ افروزی به ستوه آمده اند. آمریکایی ها هم در تحلیل این پیروزی اعلام کردند لبنانی ها در واقع به ایده صلح طلبانه باراک اوباما رییس جمهور آمریکا در خاورمیانه رای دادند. آن ها امید داشتند با پیروزی میانه روها در انتخابات ریاست جمهوری ایران این حلقه کامل شود، اما با پیروزی احمدی نژاد در انتخابات ایران، این پروژه ناتمام ماند.

قطعا پیروزی احمدی نژاد بخشی از شکست جریان 8 مارس را در انتخابات پارلمانی لبنان جبران کرد و نیز از هیجانات و خوش بینی های جریان 14 مارس تا حد زیادی کاست، چرا که این گروه پیش بینی می کردند آثار شکست گروه 8 مارس به داخل ایران کشیده شده و در این کشور نیز یک شخصیت میانه رو به ریاست جمهوری برسد. گروه 14 مارس به پیروزی موسوی در انتخابات دل بسته بودند که شعار «اول ایران» را سرداده بود و با ماجراجویی ها و دخالت های احمدی نژاد در منطقه و خصوصا لبنان مخالف بود.

اما اکنون بار دیگر احمدی نژاد بر اریکه ریاست جمهوری در ایران تکیه زده و نگرانی 14 مارس افزایش یافته است. به عقیده آنان این سیاست های افراطی و ماجراجویی های احمدی نژاد بود که لبنان را گرفتار جنگ خانمان سوز تابستان 85 کرد، زیرا در آن زمان ایران در جریان کشمکش هسته ای، بسته تشویقی غرب را نپذیرفت و به دنبال آن نفوذ منطقه ای خود را افزایش داد و معرکه خود با آمریکا را به جبهه های متعددی از جمله لبنان کشانید. ادعای 14 مارس و نیز آمریکا و اسراییل آن است که ایران از حزب الله به عنوان بازوی قوی خود در منطقه حمایت مالی و تسلیحاتی و در موقع لزوم این جنبش انقلابی را علیه اسراییل تحریک می کند.

احمدی نژاد در دوره اول ریاست جمهوری بارها به آمریکا و اسراییل حمله کرد و ضمن زیر سوال بردن هولوکاست، تهدید کرد اسراییل باید نابود شود! حتی اعلام دوستی با مردم اسراییل توسط یکی از معاونان او از سیاست های خصمانه او علیه اسراییل نکاست و بلکه در مناسبت های مختلف از جمله کنفرانس ژنو به شدت اسراییل و نژادپرستی این رژیم را محکوم کرد.

اکنون پیام پیروزی مجدد احمدی نژاد برای 14 مارس و اعراب سازشکار منطقه آن است که معرکه با آمریکا و اسراییل هنوز پایان نیافته و سیاست های قبلی همچنان دنبال خواهد شد. این در حالی است که دولت اسراییل نیز در دست راستگرایان افراطی است که همچنان جمهوری اسلامی ایران را بزرگترین تهدید منطقه می دانند و خواهان مقابله با آن از طریق تشکیل جبهه فراگیر منطقه ای و جهانی هستند.

نخست وزیر فعلی اسراییل نیز همچون احمدی نژاد رویکردی ایدئولوژیک دارد و از آرمان های یهود و صهیونیسم دم می زند و اسراییل را رژیمی می داند که نه تنها در سرزمین موعود دارای رسالت آسمانی است، بلکه آن را محور و الگوی منطقه می داند که باید به مدیریت منطقه بپردازد. احمدی نژاد اما داعیه ای فراتر از این دارد و خواهان مدیریت جهانی است و نه تنها نابودی اسراییل، که فروپاشی آمریکا را هم پیش بینی کرده است!

با این نگاه، لبنانی ها از پیروزی احمدی نژاد در ایران نفعی نخواهند برد و بلکه نگرانی های آنان افزوده خواهد شد. این بار نه فقط آمریکا، که اجماع غرب علیه ایران رقم خورده و معمولا هر گونه مقابله غرب با جمهوری اسلامی ایران از لبنان آغاز شده و چه بسا به لبنان هم ختم شود!

این در صورتی است که تهران در مناقشات دیرین خود با غرب، همچنان پیشنهادهای تشویقی غرب را رد کرده و رییس جمهور جدید آماده کلید زدن پروژه «پایان اسراییل و آمریکا» باشد!