|
جنايت ها و كشتارهاي بي امان اشغالگران هرگز متوقف نخواهد شد و تصوير "هديل غاليه" دخترك هراسان و بي پناه فلسطيني كه در يك لحظه اعضاي خانواده اش را در حمام خون غرقه ديد، آخرين تصوير نخواهد بود و فرياد جگرسوز هديل كه از پيكر بي جان پدر مي خواست كه تنهايش نگذارد، آخرين فرياد يك كودك فلسطيني نخواهد بود.
آري! كشتارهاي هولناكي كه فرزندان صهيون به راه مي اندازند، بسياري از كودكان فلسطيني را در چنين موقعيتي قرار داده و مي دهد. جامعه جهاني با ديدن تصاوير تاثر برانگيز و فاجعه بار جنايت اخير صهيونيست ها در غزه تنها به يك همدردي اكتفا كرد و ديدن اين چنين فجايعي، نتوانست وجدان در خواب غنوده جامعه بين الملل كه امروز در برابر هيمنه و سلطه آمريكا سر فرود آورده است، را بيدار كند. در كنار اين، واشنگتن نيز در كمال وقاحت از محكوم كردن جنايت ارتش "اسرائيل" سر باز زد.
آمريكا نيز دست كمي از اشغالگران قدس ندارد. هر دو دولت صهيونيستي و آمريكايي با خونسردي تمام دست به كشتارهاي بيرحمانه مي زنند، بدون آنكه ترسي از مجازات و يا واهمه اي از اقدامات شوراي امنيت داشته باشند و شوراي امنيت نيز آنجا كه بحث بر سر منافع "اسرائيلي ها" باشد و فرد كشته شده يك صهيونيست باشد، فرياد سر مي دهد و بيانيه و قطع نامه در حمايت از فرزندان صهيون صادر مي كند، [ولي اگر بحث بر سر منافع فلسطيني ها و كشته شدن صدها شهروند بي دفاع فلسطيني باشد، سكوت اختيار مي كند. ] دولت آمريكا نيز به خاطر دفاع از كشتاري كه صهيونيست ها در ساحل غزه به راه انداختند و در نتيجه آن شماري از افراد بي گناه كه تنها مي خواستند لحظاتي را به دور از فقر و بيچارگي كه البته آن هم نتيجه اقدامات مستقيم اشغالگران بود، در ساحل غزه به سر ببرند، در اقدامات جنايتكارانه دشمن صهيونيستي، ادامه اشغالگري و ادامه چالش شريك است.
پرسش اينجاست، چطور دولت آمريكا خود را در اين كشتارها، ادامه اشغالگري هاي دشمن صهيونيستي و همچنين از بين بردن هر گونه فرصت صلح و سازش شريك مي كند؟ اين پرسشي است كه شايد به فكر كساني كه چشم اميد به آمريكا بسته اند و واشنگتن را دستي مي دانند كه به سمت آنان براي نجات، آزادي، دموكراسي و عدالت دراز شده است، خطور كند. كساني كه معتقدند آمريكا در جنايت هاي بيرحمانه رژيم صهيونيستي مشاركتي ندارد و دستش به خون فلسطيني ها آلوده نيست، بايد به تاريخ و ده ها باري نگاه كنند كه آمريكا با استفاده از حق وتوي خود در شوراي امنيت، از اقدامات تجاوزكارانه اشغالگران قدس حمايت كرد، آن همه به بهانه هاي واهي همچون: "اسرائيل حق دارد از خدش دفاع كند. " كه البته بايد به همه اينها فشارهايي كه كشورهاي عربي به نفع صهيونيست ها به فلسطينيان وارد مي آورند، را نيز اضافه كنيم.
كسي كه اعتقاد دارد آمريكا شريك جنايت هاي بي امان صهيونيست ها و كشتار خانواده "غاليه" در ساحل غزه نيست به واكنش متفاوت جامعه بين الملل و آمريكا در قبال اين مسئله بنگرد. جامعه بين الملل با ديدن تصاوير جنايت اخير صهيونيست ها در ساحل غزه، صهيونيست ها را محكوم و خواستار انجام تحقيقات بين المللي درباره اين جنايت هولناك و مجازات عاملان آن شد؛ ولي آمريكا نه آنكه اقدامات ننگين و شرم آور اشغالگران قدس را محكوم نكرد، بلكه از قرباني خواست كه به جاني حمله نكند و به بهانه اينكه "اسرائيل" از موجوديتش دفاع مي كند، مهر تاييد بر جنايات ارتش اولمرت زد.... ولي سوال اينجاست، آيا افراد آن خانواده اي كه در ساحل غزه هدف قرار گرفتند، آيا موشك و يا بمبي بودند كه قرار بود به سمت شهرك نشينان اشغالگر صهيونيست و يا مجرمان جنگي "اسرائيلي" شليك شوند يا آنكه افرادي بي دفاع بودند كه خود نياز به حمايت ديگران داشتند.
به راه انداختن كشتارهاي وحشيانه ويژگي مشترك اشغالگران صهيونيست و آمريكايي در فلسطين و عراق است و هيچ جاي شگفتي نيست اگر واشنگتن چنين موضعي در قبال جنايت هاي صهيونيست ها مي گيرد، ولي عرب ها بايد در صدد تجديد نظر در انديشه هاي خود بر آيند و دست به دست هم داده و پشتيبان ملت فلسطين باشند و اين ملت بي دفاع را در مقابل تروريسم صهيونيستي و آمريكايي ياري دهند.
| 
