اين نوشتار به مفهوم پيشيني (apriority)؛ تمايز ميان گزارههاي تحليلي و تركيبي؛ و شكگرايي دربارة «معرفت پيشيني» ميپردازد. با توجه به ارتباط تنگاتنگي كه «معرفت پيشيني» با مفهوم «توجيه پيشيني» دارد تعريف و تحليلهاي اساسي متوجه «توجيه پيشيني» خواهد بود. از آنجا كه «استقلال از تجربه»، مؤلفة اصلي در توجيه پيشيني به شمار ميآيد مفهوم «تجربه» و منظور از «استقلال از تجربه» به دقت بررسي ميشود. برخي معتقدند به دليل پيوند نزديك ميان مفهوم «ضرورت» و مفهوم «استقلال از تجربه» ميتوانيم «پيشينيبودن» را براساس و با معيار «ضرورت» بسنجيم. تحليل اين ديدگاه و بررسي چالشهايي كه با آن مواجه است يكي از محورهاي اين نوشتار را تشكيل ميدهد. در همين راستا، ارتباط «خطاپذيري» با «توجيه پيشيني» مدّنظر قرار ميگيرد. تجربهگرايي و عقلگرايي، هر يك رويكردي متفاوت را در اين مبحث ارائه ميكنند كه عمدتاً در چارچوب تمايز «تحليلي تركيبي»، قابل بررسي است. در اين نوشتار، همچنين شيوههاي مختلف براي تبيين مفهوم «تحليليبودن» مورد بررسي قرار ميگيرد. سرانجام، استدلالهاي شكگرايانه در قبال «معرفت پيشيني» و توانمندي يا ناتواني آن در رد امكان «معرفت پيشيني» ارزيابي و تحليل خواهد شد.
فهرست مطالب کتاب به شرح زیر است:
● معرفت پيشيني و پسینی
● تجربة حسي و غيرحسي
● توجيه پيشيني و يادگيري مفاهيم
● پيشيني بودن و ضرورت
● توجيه پسيني براي حقايق ضروري
● ارزش صدق و موقعيت گزارهها از حيث جهت
● خطاپذيريِ توجيه پيشيني
● شيوه سوم براي تعريف «پيشينيبودن»
● شيوه چهارم براي تعريف «پيشينيبودن»
● تمايز تحليلي ـ تركيبي
● تعريف كانت براي «تحليلي بودن»
● تعريف تحليلي بودن براساس ديدگاه فرگه
● دو اعتراض بر تعريف مبتني بر ديدگاه فرگه
● تعريف زباني براي «تحليلي بودن»
● شكگرايي دربارة «پيشينيبودن» و ماهيت «ارائة استدلال»
● استدلال براي وجود معرفت پيشيني | 
