سلسله پیروزی های مکرر حزب الله همچنان در برابر چشمان بهت زده صهونیست ها ادامه دارد. عملیات «رضوان» که با تبرک به نام شهید عماد مغنیه شکل گرفت، پرونده اسرای لبنانی را پایان داد ودر مقابل شکست دیگری را برای رژیم صهیونیستی رقم زد.
این روزها اعتراف به شکست از زبان مقامات بلندپایه اسراییلی به گوش می رسد. شیمون پرس رییس جمهور اسراییل اعلام کرده است: لبنانی ها در بازگشت اسرای خود جشن می گیرند وخوشحالند، اما ما محزون وگریانیم. سیلوان شالوم وزیر اسبق اسراییل هم با لحن انتقادآمیزی گفته است: اگر می خواستیم به تبادل اسرا تن بدهیم پس چرا وارد جنگ شدیم؟
اما اولمرت نخست وزیر رژیم صهیونیستی تلاش کرده است از سنگینی این شکست بکاهد. وی گفته است: ما دست به یک عمل اخلاقی زدیم تا به هر قیمتی شده سربازان خود را بازگردانیم تا جایی که یک قاتل(سمیر قنطار) را آزاد کردیم.
بنیامین نتانیاهو رهبر لیکود هم ضمن اعتراف به این شکست زبان به طعن علیه لبنانی ها گشوده ومی گوید: وای بر ملتی که برای قاتل یک کودک جشن می گیرد! اشاره نتانیاهو به «سمیر قنطار» است که رژیم صهیونیستی مدعی است یک کودک چهار ساله را در زمان حمله به شمال اسراییل کشته است، اما قنطار این اتهام را رد کرده است. باید از نتانیاهو پرسید آیا رژیم غاصب اسراییل در تاریخ جنایت بارخود چند کودک لبنانی وفلسطینی را به کام مرگ فرستاده است؟
رسانه های اسراییلی نیز ضمن پذیرش این ناکامی استراتژیک به نحوی تلاش کردند از تبعات منفی آن در نزد افکار عمومی اسراییلی ها بکاهند. برای مثال روزنامه هآرتص نوشت: ما قائل به فرهنگ حیات هستیم، در حالی که طرف مقابل ما به فرهنگ مرگ معتقد است. به همین دلیل ما در استقبال از جنازه های خود می گرییم، اما آن ها شادی می کنند!
برخی از سران صهیونیستی هم تهدید به ترور سید حسن نصرالله دبیر کل حزب الله وسمیر قنطار نمودند، خصوصا آن که ظهور علنی نصرالله در استقبال از اسرا هر چند به مدت کوتاه برای آنان قابل پیش بینی نبود واین امر در کنار آزادی اسرا، ضربه روانی دیگری به اسراییل وارد ساخت که گمان می کرد نصرالله هرگز از پناهگاه خود خارج نمی شود.
شگرد دیگری که برای خنثی کردن بازتاب پیروزی حزب الله از سوی صهیونیست ها به کار گرفته شده بود آن بود که در رسانه ها اعلام کردند اگر نصرالله وعده های راستین می دهد، پس چرا اسرای ما را مرده تحویل داده است؟ این تلاش به منظور کمرنگ کردن شخصیت نصرالله ووعده های صادق او بود که طی چند سال اخیر به لحاظ روانی ضربه سختی بر اسراییل وارد ساخته بود وجالب آن است که عملیات اسارت دو سرباز اسراییلی هم «وعده صادق» نامیده شد که گفته می شود از ابتکارات شهید عماد مغنیه بوده است واکنون پس از دو سال این وعده تحقق پیدا کرده وکلیه اسرای لبنانی به آغوش میهن خود بازگشتند.
عدم اعلام مرده یا زنده بودن اسرای اسراییلی هم نوعی جنگ روانی شدید بود که حزب الله از ابتدا علیه اسراییل به راه انداخت. حزب الله تا لحظه تبادل اسرا صراحتا وضعیت این دو اسیر را اعلام نکرد وحتی روزنامه الاخبار چاپ لبنان که متمایل به مقاومت است، یک روز قبل از تبادل اعلام کرد که یکی از دو اسیر مرده است که آشفتگی عجیبی در میان اسراییلی ها پدید آورد. نهایتا با معاینات پزشک قانونی اسراییل معلوم شد دو اسیر در جریان حمله به شدت مجروح شده وهمان لحظه ویا بعدا جان باخته اند.
در هر حال مقاومت اسلامی لبنان بار دیگر جایگاه منیع خود را تحکیم نمود وضمن تحمیل شکست تازه ای به دشمن صهونیستی، در داخل موفق شد همگرایی لبنانی ها را از کلیه طوائف وگروه ها وجریانات که از اجلاس دوحه آغاز شد، وارد مرحله جدیدی سازد. آری نصرالله بار دیگر وعده خود را عملی کرد وسمیر قنطار امیر اسرای لبنانی را که اتفاقا از طائفه دروزی های لبنان است از چنگ صهیونیست ها آزاد کرد.
اکنون نصرالله یک قهرمان ملی وبلکه اسطوره جهان عرب واسلام است وامت اسلامی همچنان در انتظار تحقق وعده های بعدی اوست که خود بارها گفته است: کما وعدتکم بالنصر سابقا اعدکم بالنصر مجددا... شاید نصر بعدی آزادی مزارع شبعا باشد ودر نهایت فتح المبین جهان اسلام یعنی نابودی رژیم نامشروع اسراییل... الا ان نصرالله قریب.
