جذب يهوديان از گوشه و كنار جهان و اسكان آنها در فلسطين يكي از مهم ترين عوام ادامه موجوديت رژيم صهيونيستي از سال 1327 بوده است. اما به دنبال انتفاضه الاقصي و شكست هاي مكرر رژيم صهيونيستي از جمله در جنگ تابستان 1385 لبنان و تبعات اقتصادي اجتماعي و امنيتي اين شكست ها بر اين رژيم ميانگين مهاجرت يهوديان فلسطين رو به كاهش نهاد و در مقابل مهاجرت معكوس يهوديان از فلسطين به سرزمين هاي مادري خود و يا كشورهاي ديگر از جمله آمريكا و اروپاي غربي افزايش يافت. در اين ميان پيروزي هاي مقاومت در فلسطين و لبنان و به قدرت رسيدن جنبش حماس شهرك نشينان صهيونيست را بيش تر به اين باور رسانده است كه نمي توانند در امنيت و آسايش در فلسطين اشغالي زندگي كنند.

با اين و جود رهبران صهيونيست در رسانه ها به خصوص رسانه هاي عبري مدام از مهاجرت يهوديان به فلسطين سخن مي گويند اما هيچ وقت اشاره اي به مهاجرت معكوس يهوديان از فلسطين نمي كنند و در اين واقع اظهار نظر در اين باره در رسانه هاي صهيونيست ممنوع است و هر كس در رژيم صهيونيستي در اين خصوص سخن مي گويد خود را تحت پيگرد قانوني قرار داده است. به اين دليل كه پرداختن به مساله «مهاجرت معكوس يهوديان» خيلي از شهرك نشينان مردد را به خصوص با توجه به اوضاع بد معيشتي و امنيتي «اسراييل» به ترك شهرك ها وا مي دارد.

«يوسي بيلين از نمايندگان كنست در جلسه اي سري از مسايلي پرده برداشت كه بخش هايي از آن به رسانه ها درز پيدا كرد وي در اين جلسه گفته بود كه 65 در صد از صهيونيست ها از انديشه مهاجرت به خارج فلسطين اشغالي حمايت مي كنند و تعداد زيادي از كساني كه براي تحصيل به خارج مي روند در صدد بازگشت نيستند.

اين نماينده كنست تاكيد مي كند كه بيش تر فرزندان مسئولان و مقامات سياسي بلند پايه رژيم صهيونيستي از بيم جانشان اكنون در خارج از فلسطين اشغالي زندگي مي كنند. حتي خود اين مقامات فرزندان خود را به ترك فلسطين اشغالي تشويق مي كنند. اعضاي خانواده هاي نخست وزيران قبلي دولت عبري از جمله بن گوريون مناخيم بگين و اسحاق رابين و بنيامين بن اليعازر وزير جنگ سابق و متان فلنائي از وزراي سابق از جمله اين افراد هستند.

يوسي بيلين ضمن اشاره به اين كه افراد عادي از مهاجرت فرزندان شان ممانعتي نمي كنند مي گويد كه قبل از انتفاضه الاقصي ساليانه 70 هزار يهودي به فلسطين اشغالي مهاجرت مي كرد. كه اين رقم در طول انتفاضه به نصف رسيده است.

دكتر «حازم ابوشنب» كارشناس امور صهيونيستي نيز معتقد است كه وضعيت نابسامان و ناامن منطقه كه نتيجه جنگ ميان صهيونيست ها و فلسطينيان است بحران هاي زيادي را در درون جامعه صهيونيستي خلق كرده و پديده مهاجرت معكوس نيز يكي از اين بحران هاست كه در نتيجه ترس و وحشت صهيونيست ها و اوضاع بغرنج اقتصادي به وجود آمده است.

ابوشنب مي گويد «انتفاضه تنها تبعات منفي براي اقتصاد فلسطين نداشته است بلكه صهيونيست ها را هم در برگرفته است. جامعه صهيونيستي در طول انتفاضه الاقصي شاهد ركود بي سابقه اقتصادي بود كه همين امر بر همه جوانب زندگي صهيونيست ها تاثير گذاشت و در كنار آن هم آن ها همچنان در ترس و وحشت زندگي مي كنند كه اين امر به روند مهاجرت معكوس شدت بخشيده است و اكنون بخصوص پس از جنگ لبنان صهيونيست ها احساس مي كنند كه ديگر امنيت ندارند»

ابوشنب در ادامه مي گويد: «در فرودگاه ها شاهد ازدحام جمعيت صهيونيست ها و فرار آن ها به خارج بوديم. هر اتفاق و مشكل و مساله اي احتمال دارد يهوديان را به ترك فلسطين وادار كند و اركان رژيم صهيونيستي را به لرزه درآورد و آينده اين رژيم را كاملا به خطر بياندازد. مهم ترين تبعات اين جنگ كه مقامات صهيونيست را نگران ساخته احساس ترس و وحشتي است كه به يهوديان دست داده است و چيز ديگري كه براي اين مقامات نگران كننده است تصميم يهوديان براي بازگشت به كشورهاي اصلي خود است.

بر اساس جديدترين نظر سنجي ها 65 در صد جوانان صهيونيست اوضاع فلسطين اشغالي را براي ادامه زندگي مناسب نمي دانند.

فرار مغزها

علاوه بر گسترش مهاجرت شهروندان عادي مهاجرت و خروج متخصصان و دانشمندان صهيونيست از فلسطين اشغالي مساله اي است كه ابعاد مهاجرت معكوس را براي رژيم صهيونيستي فاجعه آميز ساخته است. اخيرا مقام هاي رژيم صهيونيستي اعتراف كرده اند كه هزاران دانشمند از زمان اشغال فلسطين تاكنون از سرزمين هاي اشغالي مهاجرت كرده اند و به كشورهاي غربي پناه برده اند.

بر پايه منابع صهيونيستي فرار افراد عادي و دانشمندان صهيونيست مهمترين تهديد براي موجوديت رژيم صهيونيستي به شمار مي رود بر اساس آمارها 25 هزار تحصيل كرده و دانشمند صهيونيست طي سال هاي 1374 تا 1385 به آمريكا سفر كرده اند و هزاران نفر ديگر نيز به ساير كشورها رفته اند. اين در حالي است كه نتايج نظرسنجي هاي صورت گرفته در فلسطين اشغالي نشان مي دهد نيمي از جوانان صهيونيست ترجيح مي دهند به خارج از سرزمين هاي اشغال شده فلسطيني مهاجرت كنند.

اين گزارش مي افزايد كه درآمد افراد تحصيلكرده در كشورهاي صنعتي غرب خيلي بيشتر از «اسراييل» است. به عنوان مثال يك استاديار دانشگاه در «اسراييل» ماهانه كم تر از 2000 دلار دريافت مي كند در حالي كه همين شخصي در خارج مي تواند ماهانه 5000 دلار درآمد داشته باشد. همچنين استادهاي رشته هاي مهم در خارج حدود 8000 هزار دلار در ماه حقوق دريافت مي كنند.

در سال هاي اخير هم رفتن جوانان صهيونيست به غرب براي تحصيل در دانشگاه روند فزاينده اي به خود گرفته است. به عنوان مثال در آمريكا حدود 3600 دانشجوي دختر و پسر يهودي مشغول تحصيل هستند. گزارش هاي منابع صهيونيستي نشان مي دهد كه شمار زيادي از اين دانشجويان در خارج خواهند ماند و ميلي به بازگشت به «اسراييل» ندارند.

كشورهايي كه يهودي هاي تحصيل كرده ترجيح مي دهند به آن مهاجرت كنند عبارتند از: آمريكا انگليس (20 هزار) كانادا (30 هزار) همچنين در سال هاي اخير مهاجرت يهوديان به فرانسه حدود 15 در صد افزايش يافته است.

فرار سرمايه

پس از پيروزي مقاومت لبنان مهاجرت از فلسطين اشغالي روند چشمگيري به خود گرفته است. اكنون صهيونيست ها از موشك هاي حزب الله احساس ناامني مي كنند. گزارش هاي منتشره منابع خبري نشان مي دهد كه گردشگري در رژيم صهيونيستي در خرداد امسال در مقايسه با مدت مشابه آن در سال گذشته 25 در صد كاهش داشته كه همين امر فرار سرمايه ها را به دنبال داشته است. بر پايه داده هاي اتحاديه صنعتگران «اسراييل» در سال هاي 1380 و 1381 بيش از 850 سرمايه گذار صهيونيست با سرمايه اي بيش از 20 ميليارد دلار از «اسراييل» مهاجرت كرده اند.

پژوهش علمي مركز مطالعات شليم در «اسراييل» اين آمار را تاييد مي كند. اكنون به بخش هايي از اين تحقيق اشاره مي كنيم:

600 تا 700 هزار يهودي از اسراييل مهاجرت كرده اند و نوع مهاجرت آن ها هم شبيه مهاجرت ساكنان كشورهاي فقير است. افراد تحصيلكرده متخصصان دانشگاهي و صنعتي كساني هستند كه از فلسطين اشغالي مهاجرت مي كنند.

در ميان كساني كه تا سال 1382 به خارج از فلسطين اشغالي مهاجرت كرده اند صاحبان مدرك فوق ليسانس دو برابر مهاجران داراي مدرك ليسانس و سه برابر كساني بود كه تحصيلات دانشگاهي نداشتند. همچنين طي سال هاي 1381 تا 1383 حدود 19 هزار يهودي و در سال 1384 نيز 25 هزار صهيونيست به خارج از فلسطين اشغالي مهاجرت كردند.

اين پژوهش نشان مي دهد كه شمار زيادي از يهودي هاي كشورهاي استقلال يافته شوروي سابق كه به فلسطين مهاجرت كرده اند به دنبال بهبود وضعيت اقتصادي اين كشورها و افزايش فرصت هاي شغلي و امكانات زندگي و رفاهي بازگشته اند.

شهرك نشينان يهودي كه اين مركز مطالعاتي نظر آن ها را جويا شده است عوامل فرار خود از فلسطين اشغالي را اين گونه بيان كردند:

1 ـ ماليات بالا

2 ـ نبود فرصت شغلي مناسب براي تحصيل كرده ها

3 ـ افزايش قدرت مقاومت فلسطين

4 ـ كاهش مهاجرت يهوديان به فلسطين اشغالي

5 ـ حملات موشكي حزب الله لبنان

از سوي ديگر پروژه صهيونيسم باچالش هاي جمعيتي متعددي مواجه است و مساله كاهش مهاجرت يهوديان به فلسطين يكي از مهمترين اين چالش ها است. رژيم صهيونيستي در فاصله سال هاي 1327 تا 1385 توانست حدود دو ميليون و 900 هزار يهودي را براي اسكان در فلسطين اشغالي جلب كند. در سال هاي بعد از تشكيل دولت يهودي در فلسطين و به ويژه ده پنجاه قرن بيستم منبع اصلي جذب مهاجران كشورهاي عربي و اسلامي بود و طي سه سال (در خلال سال هاي 1327 ـ1320) با مهاجرت 677 هزار يهودي كه 442 هزار نفر از آن ها از همين كشورهاي عربي و اسلامي به فلسطين مهاجرت كرده بودند جمعيت يهوديان در فلسطين افزايش يافت. مهاجرت «يهوديان عرب تبار» نيز در تامين نيروي انساني و نيروي كار كه باعث تحكيم پايه هاي رژيم صهيونيستي و تامين نيروي لازم براي رشد و ترقي آن مي شد نقش داشت. مي توان گفت كه يهوديان عرب تبار يكي از اركان مهم دولت عبري را تشكيل مي دادند. اما در نيمه اول قرن بيستم تقريبا مهاجرت يهوديان از كشورهاي اسلامي به فلسطين رو به اتمام نهاد. بنا به داده هاي موجود در سال 1384 بر اساس سرشماري هاي رسمي صهيونيستي 493 هزار يهودي در مراكش 239 هزار يهودي در عراق 142 هزار نفر يهودي در يمن 122 هزار يهودي در تونس و الجزائر 69 هزار يهودي در ليبي 57 هزار يهودي در مصر و 36 هزار يهودي در سوريه و لبنان و تعدادي نيز در تركيه و ايران و ديگر كشورها زندگي مي كردند كه به فلسطين مهاجرت كرده اند.

با فروپاشي اتحاد جماهير شوروي سابق صهيونيست ها يهوديان موجود در اين كشور و نيز يهوديان شرق اروپا را نيز به فلسطين مهاجرت دادند و تا سال 1385 يك ميليون و 224 هزار نفر يهودي از اين كشورها به فلسطين مهاجرت كردند. از اين رو بديهي است كه موج مهاجرت از روسيه و اروپاي شرقي به ويژه در سال هاي اخير رو به كاهش بگذارد و به حدود 20 ـ25 هزار نفر در سال برسد در حالي كه اين آمار طي دهه گذشته به ساليانه صد هزار نفر مي رسيد.

مشكلي كه صهيونيست ها در آمريكا (با5 ميليون و 700 هزار يهودي) و كشورهاي اروپاي غربي (فرانسه 600 هزار و انگليس با30 هزار يهودي) با آن روبرو بودند اين بود كه اين گروه از يهوديان به دليل اوضاع خوب اقتصادي در اين كشورها مايل به مهاجرت به اسراييل» نبودند. از همين رو صهيونيست ها اقدام به جذب يهوديان فلاشا از اتيوپي كردند و در سال هاي اخير نيز ادعا كرده اند كه يكي از قبايل هندي يهودي هستند.

اولين نشانه هاي كاهش مهاجرت يهوديان از سال 1379 شروع شد. در اين سال تعداد مهاجران يهودي به 60 هزار نفر رسيد. در سال 1380 نيز اين رقم به 43 هزار و در سال 1381 به 33 هزار و در سال 1382 به 23 هزار تا اين كه در سال 1383 به 21 هزار نفر رسيد.

همچنين در سال 2004 مهاجرت يهوديان جمهوري هاي استقلال يافته شوروي سابق به 10100 نفر كاهش يافت. با وجودي كه خاخام هاي يهودي 60 در صد از مهاجران يهودي شوروي سابق را يهودي نمي دانند اما به اين مهاجران به خاطر داشتن پيوند خويشاوندي با يهوديان تابعيت اسراييلي داده مي شود.

رژيم صهيونيستي نسبت به كاهش جمعيت يهوديان در «اسراييل» و تاثيرات منفي آن بر آينده اين رژيم نگران است. دولت صهيونيستي نيز به كاهش شديد مهاجران يهودي به فلسطين از سال 1385 اعتراف كرده است. در واقع اين مساله اولين عامل نگران كننده اين رژيم در بحران جمعيت محسوب مي شود.

«زيپي ليوني» وزير سابق جذب مهاجران يهود (وزير كنوني امور خارجه) گفته بود: «دولت اسراييل در حال بررسي راهكارهاي تغيير اين وضعيت است و علايق و رغبت هاي كساني را كه احتمال مهاجرت آن ها مي رود بررسي مي كند تا اسراييل را به كشور بسياري جذابي براي يهوديان تبديل كند.» آمار وزارت جذب يهوديان نشان مي دهد كه تعداد يهودياني كه طي پنج ماه اول 1385 وارد فلسطين اشغالي شده اند 7692 نفر است.

مهاجرت يهوديان به اسرائيل سنگ بناي انديشه صهيونيسم و جنبش ملي يهوديان به شمار مي رود. بر پايه آمار و گزارش هاي موجود بيش از نيمي از جمعيت كنوني رژيم صهيونيستي در خارج از آن به دنيا آمده اند. كارشناسان مسائل جمعيتي هشدار داده اند كه طي بيست سال آينده يهوديان در فلسطين اشغالي و كرانه باختري و غزه به اقليت تبديل خواهند شد.

كاهش رشد جمعيت يهوديان

«برهوم جرايسي» تحليل گر سياسي و كارشناس امور صهيونيستي مي گويد: «اسراييل» به خوبي مي داند كه طي 15 تا 45 سال آينده يهوديان در كل فلسطين اكثريت خود را از دست مي دهند. روز به روز آنچه معضل جمعيتي ناميده مي شود بغرنج تر و مناقشات زيادي پيرامون آن مطرح مي شود. با توجه به افزايش جمعيت عرب ها در فلسطين و كاهش جمعيت يهوديان اين مشكل آشكارا هويت يهودي دولت «اسراييل» را تهديد مي كند. البته اين مشكل نه در سطح كل فلسطين دولت اسراييل را تهديد مي كند بلكه حتي در خود «اسراييل» نيز يعني در سرزمين هاي اشغالي 1327 آن را تهديد مي كند.

اين نگراني صهيونيست ها دو عامل دارد:

1 ـ سطح پايين زاد و ولد در ميان يهوديان در مقايسه با فلسطيني ها

2 ـ كاهش 80 در صدي مهاجرت يهوديان به فلسطين اشغالي در مقايسه با سال هاي گذشته

البته عامل سومي را هم كه مي توان مطرح كرد كاهش جمعيت يهوديان در جهان است كه به علت ادغام آن ها در جوامع اروپايي روند نزولي به خود گرفته است.

ديگر عامل نگراني يهوديان اين است كه رشد جمعيت يهوديان در مقايسه با عرب هاي فلسطين بسيار پايين است و در حالي كه درصد رشد جمعيت يهوديان فلسطين اشغالي در حدود 1 85 در صد است آمار رشد عرب هاي فلسطين به 3 4 در صد يعني دو برابر آمار رشد يهوديان مي رسد.

ميانگين زاد و ولد در ميان يهوديان 2 6 كودك (26 كودك براي 10 زن) و در ميان فلسطينيان 4 2 كودك (42 كودك براي 10 زن) مي باشد. بر اساس گزارش هاي مركز آمار فلسطين ميانگين كلي بارداري در ميان زنان فلسطيني در كرانه باختري از 5 6 در سال 1376 به 4 1 در سال 1384 رسيده است و در نوار غزه نيز اين ميزان از 6 9 به 5 8 در مدت مشابه رسيده است. برخي پژوهشگران دليل اين مساله را جويا شده اند و پژوهشگراني مثل «يوسف كرباج» و «سلمان ابوسته» آن را از موارد نادر برشمرده اند. «ابوسته» احتمال استفاده رژيم صهيونيستي از سلاح هاي مخفيانه بيولوژيكي با هدف كاهش جمعيت فلسطينيان را مطرح كرده اند و در اين مورد به گزارش هاي مطبوعاتي مبني بر بروز حالات بيهوشي يا رواني در ميان دانش آموزان مدارس و مرگ مشكوك عده اي استناد مي كنند. وي همچنين از گزارش وزارت بهداشت درباره افزايش بي سابقه موارد سقط جنين و سرطان در ميان زنان فلسطيني خبر مي دهد كه به گفته منابع پزشكي مواد شيميايي كه رژيم صهيونيستي در حملات خود به فلسطينيان مورد استفاده قرار مي دهد عامل اصلي اين بيماري هاست.

اما با اين وجود آمار رشد فلسطينيان بيش تر از يهوديان است و بر اساس پيش بيني ها آمار فلسطينيان ساكن سرزمين تاريخي فلسطين (سرزمين هاي اشغالي سال 1327 و كرانه باختري و نوار غزه) در سال 1389 از جمعيت يهوديان بيش تر خواهد بود. همچنين طبق پيش بيني هاي صهيونيست ها انتظار مي رود كه تعداد فلسطينيان در سال 1399 به 8 ميليون و 200 هزار نفر و در مقابل تعداد يهوديان به شش ميليون و 300 هزار نفر برسد.

صهيونيست ها با ابراز نگراني از افزايش جمعيت فلسطينيان از اين مساله به عنوان «بمب جمعيتي» نام برده اند. صهيونيست ها افزايش جمعيت فلسطينيان در سرزمين خود را يك خطر و مايه نگراني معرفي مي كنند و اين در حالي است كه رژيم صهيونيستي از آغاز تشكيل دولت عبري اقدام به جذب يهوديان از 110 كشور جهان كه به 82 زبان مختلف صحبت مي كنند كرده و بااين كار شمار يهوديان را به 9 برابر افزايش داده است.

مساله افزايش جمعيت فلسطينيان يكي از عوامل افزايش درخواست هاي يهوديان تندرو نسبت به اخراج فلسطينيان از سرزمين هاي اشغالي سال 1327 يا اجراي طرح به اصطلاح «كوچ اجباري» عليه فلسطينيان به شمار مي رود.

اساس ايده عقب نشيني يك جانبه رژيم صهيونيستي كه توسط شارون ارائه شد و حزب كاديما نيز براي اجراي همين طرح تشكيل شد بر نجات از بحران جمعيتي و رهايي از نوار غزه و كرانه باختري و حفظ زمين هاي بيش تري براي يهوديان به ويژه حفظ مجتمع هاي يهودي نشين و منطقه پشت ديوار حائل و نيز منطقه قدس استوار بود. همزمان با اين افزايش جمعيت صهيونيست ها نگران اين بودند كه با افزايش شمار فلسطينيان آن ها ديگر تفكر تشكيل دو دولت در فلسطين را رد كنند و با توجه به در اختيار داشتن اكثريت خواستار تشكيل يك دولت واحد با رعايت تمامي حقوق سياسي و مدني آن ها و نابودي رژيم نژاد پرست صهيونيستي شوند و راه مبارزاتي سياهان آفريقا را در پيش بگيرند و بدين ترتيب ماهيت يهودي دولت عبري را از آن سلب كنند و جامعه بين المللي نيز با مشاهده اكثريت فلسطينيان حداقل در ظاهر و گفتار از آنان دفاع كنند.