| با اينكه بررسی بحث نبوت و مسائل مربوط به آن ازپرمغزترين و بناييترين مسائل كلامی است و از سابقهای كهن برخوردار ميباشد، اما برای هر نسلی تازه وجالب است. هرچند چگونگی طرح آن در كلامسنتی وكلام جديد با هم يكی نيست و از جهاتی با هم تفاوت دارد.
پرسشهايی از قبيل: هدفاز بعثت انبياء چيست؟ قلمروپيام پيامبران كدام است؟ جهتگيری دعوت آنانبه چهسويی بوده است؟ آيا هدف و قلمرو دنياگرايی است؟ يا آخرتگرايي؟ و يا هردو؟
اين كتاب به بررسی اين پرسشها پرداختهاست و در پيشگفتار علاوهبر بيان جايگاه بحث، به تفاوت طرح اين مباحث در كلامسنتی وكلام جديد نيز اشاره كرده است و در سه فصلديدگاه های عمده را مطرح كرده است.
فصل اول: دنياگرايي، حكيمان به ويژه فيلسوفانمشاءبه اينپاسخ بيشتر عنايت دارند. چنانكه بوعلی در الهيات كتابالشفاء و ديگر تأليفاتش برای اثباتضرورتنبوت از اين راه وارد شده است.
فصل دوم: آخرتگرايي، متكلمان و عارفان كهدنياگرايی را دردعوت انبياء به نحوی انكار ميكنند، عنايت بيشتری به اينپاسخ دارند. هرچند خود در بيان جهتگيری اساسی پيامپيامبران اختلاف دارند و مبانی لطفانگاری (متكلمان)،طبيبگرايی (غزالي) و سراجانگاری (عارفان) از اين قبيل است.
فصلسوم: جامعنگري، فراگير انگاري، دعوت انبياء نسبت به هردو مقوله دنيا و آخرت از سابقهای ديرينه برخودار است. هرچند نزد متكلمان متأخر رواج بيشتری دارد.
مرحومامام خمينی (ره) از عمده كسانی است كه اين مبنا رادارند.
فهرست مطالب كتاب به شرح زير است:
● مـقدمـه
● پـيشگفتـار
● فصل اول: عدالت اجتماعي هدف بعثت
● فصل دوم: سعادت اخروي و حيات اخلاقي
● فصل سوم: ديدگاه جامعنگر در جهتگيري دعوت انبيا
● پی نوشت | 
