امروز چنان جنگي عليه جنبش حماس در جريان است كه انگار اين جنبش درصدد دستيابي به بمب هسته اي است و اين امر مي تواند همه طرح ها و برنامه هاي جهان غرب را كه رژيم موسوم به "اسرائيل" را در قلب جهان عرب و اسلام كاشته است، بر هم بريزد و اگر جنبش حماس به برنامه هاي هسته اي (ادامه حكومتداري) ادامه دهد، حتما به بمب هسته اي دست خواهد يافت!

پيروزي جنبش مقاومت اسلامي "حماس" در انتخابات مجلس قانونگذاري فلسطين در تاريخ 25/2/2006 ميلادي همه طراحان و برنامه ريزان گروه اسلو در داخل فلسطين و اطرافيان آنان و نيز "اسرائيلي هايي" كه نتايج را زمين لرزه توصيف كردند و نيز دولت آمريكا و حكام عرب دنباله رو آمريكا در منطقه وحشت زده شدند.

پس از اعلام نتايج و تا به امروز چنان جنگي عليه جنبش حماس در جريان است كه انگار اين جنبش درصدد دستيابي به بمب هسته اي است و اين امر مي تواند همه طرح ها و برنامه هاي جهان غرب را كه رژيم موسوم به "اسرائيل" را در قلب جهان عرب و اسلام كاشته است، بر هم بريزد و اگر جنبش حماس به برنامه هاي هسته اي (ادامه حكومتداري) ادامه دهد، حتما به بمب هسته اي دست خواهد يافت! و در آن هنگام ديگر دولت اشغالگر صهيونيستي هيچ ارزشي نخواهد داشت و در اين صورت پرچم سفيد بر خواهد افراشت و از ميان خواهد رفت و به دنبال آن، منافع جهان غرب به ويژه آمريكا واروپا در منطقه تحت تاثير شديد قرار خواهند گرفت و ديگر آنها قادر نخواهند بود نفت منطقه را با هر قيمتي كه خودشان بخواهند، به يغما ببرند و در پي آن قدرت هاي اسلامي و عربي ظهور خواهند كرد كه توان رقابت با آمريكا را دارند و در آن صورت تحقير و اهانت و چپاول ثروت هاي منطقه و ملت هاي مسلمان پايان خواهد يافت.

تاكنون هيچ دولت يا حكومتي در طول تاريخ چنين محاصره كشنده اي را هم از داخل و هم از خارج تجربه نكرده است، زيرا قدرت هاي بزرگ و امپراتوري هاي عظيم فقط از داخل نابود مي شوند و آن هنگامي است كه برخي از اقشار ملت هاي اين كشورها مصالح و منافع شخصي خود را بر منافع و مصالح وطن ترجيح مي دهند و با پشت كردن به ملت و آرمان خود به دشمنان ملت و سرزمين خود مي پيوندند. تاكنون در تاريخ سراغ نداريم كه دولتي بدون ارتش و مرز و هيچ يك از مظاهر قدرت مادي چنين محاصره كشنده و جنايتكارانه اي را تجربه كرده باشد و گروهي از وزيران و نمايندگانش اسير و گروهي ديگر زير پيگرد قرار گرفته باشند و از دريافت اموالي كه حق ملت است، محروم شده باشد.

اگر جنبش حماس مانند ايران در آستانه دستيابي به انرژي هسته اي بود و چنين محاصره اي عليه آن اعمال مي شد، ممكن بود كه منطقي به نظر برسد ـ دست كم از نظر غربي هاـ زيرا دستيابي به فناوري هسته اي مي تواند بسياري از معادلاتي را كه غرب ترسيم و براي تثبيت و اجراي آن هزينه ها كرده است، بر هم بزند و به يك باره همه چيز عليه منافعش قد علم كند. به همين سبب غربي ها به هيچ وجه حاضر به پذيرش چنين وضعي نيستند و تمام تلاش خود را براي جلوگيري از دستيابي به انرژي و فناوري هسته اي بكار مي گيرند، البته اين بدان معنا نيست كه ما بهانه هاي محاصره را ايجاد مي كنيم يا اين كه غرب حق دارد، اما اين منطق زور و قدرت و مصالح است.

حتي اگر ايران به محاصره هم در آيد باز هم به اندازه محاصره حكومت و ملت فلسطين از سوي آمريكا و متحدانش نيست، زيرا آمريكا نمي تواند نيمي از ايراني ها را براي مقابله با حكومتشان با خود همراه كند يا آنكه مانع از ورود پول و منابع مالي به داخل ايران از طريق بانك هاي جهاني شود يا آنكه كسي از ايرانيان نمي گويد كه دولت اين كشور پول قاچاق مي كند و حتي كسي يافت نمي شود كه براي كسب كرسي و قدرت به ملت خود پشت كند و از داخل با محاصره كنندگان همكاري كند. نتيجه مي گيريم كه محاصره اي كه هم اكنون دولت منتخب فلسطين به رهبري جنبش مقاومت اسلامي حماس با آن روبرو است در طول تاريخ سابقه نداشته است و به همين سبب بايد گفت كه حماس عملا بمب هسته اي دارد كه با چنين محاصره كشنده اي مواجه است در غير اين صورت چگونه مي توان اين محاصره جنون آميز را تفسير كرد؟

نتيجه ديگري كه مي توان از اين وضع گرفت آن است كه اگر هر جنبش يا حكومت يا هر دولتي با چنين محاصره اي مواجه شود و چنين زير فشار قرار گيرد، هيچ گاه تاب توان مقاومت ندارد، اما راز و رمز پايداري اين حكومت را بايد نخست در آگاهي ملت نسبت به توطئه هاي داخلي و خارجي صورت گرفته عليه فلسطين دانست و دوم آنكه اين ملت از دولتي كه خود برگزيده است قاطعانه پشتيباني مي كند و هر چه فشارها و محاصره شديدتر شوند اين ملت نيز بيشتر از حكومت خود حمايت كرده است و اين همان چيزي است كه آمريكا آن را درك نمي كند و خانم رايس نيز نمي خواهد آن را بفهمد و اميدوار است كه ملت عليه حكومت خود قيام كند و بر همين اساس پيش بيني آمريكا اين بود كه دولت منتخب فلسطين بيش از يك ماه دوام نمي آورد. پيش از همه اين عوامل بايد به عنايت پروردگار ايمان داشت كه "به كافران اجازه سيطره بر مؤمنان را نمي دهد"، اما نه حاميان داخلي محاصره ملت فلسطين اين را مي فهمند و نه رهبران سست عنصر عرب.

همگامان محاصره بايد پيش از آنكه فرصت از دست برود به خود آيند و به وجدان خود رجوع كنند و به صف ملت خود بازگردند و به همراه آنها صبر و پايداري پيشه كنند و انديشه شكست و فروپاشي و تسليم شدن در برابر آمريكا و صهيونيسم را در اين مرحله حساس و خطرناك از تاريخ فلسطين از ذهن خود پاك كنند، زيرا همراهي با ملت براي آنها بسيار سودمندتر از همراهي با دشمنان امت است و اگر فرصت از دست برود ديگر حسرت و پشيماني سودي ندارد.