در طول سي ساله پس از انقلاب اسلامي در ايران شايد هيچ پرونده اي بجز جنگ ايران و عراق مانند پرونده هسته محيط بين المللي را تحت تاثير قرار نداده است. اين پرونده علاوه بر آنكه بازيگران بين المللي از جمله واحدهاي سياسي و كشورها را به اتخاذ موضع مثبت و يا منفي كشانده است سازمان هاي بين المللي را نيز به تقابل و يا تشريك مساعي وادار نموده است. همچنين بازيگران ديگر از جمله شخصيت هاي فردي دخيل در روابط بين الملل و سازمان هاي غير دولتي نيز هركدام به نوعي با اين پرونده در تعامل مي باشند. و علاوه بر اين ها در سطح جوامع در كشورهاي مختلف اين موضوع در راس گزارش رسانه ها و مباحث نخبگان كشورهاي مختلف بوده است.
از ابتداي تشكيك برخي از كشورها به فعاليت هاي صنعتي ايران در زمينه انرژي هسته اي تاكنون اقدامات و فعاليت هاي متعددي توسط آنان در اين رابطه انجام شده است. مهمترين اين اقدامات عبارتند از قطعنامه هاي شوراي حكام و ديگر نهادهاي مربوط به آژانس بين المللي انرژي هسته اي راستي آزمايي آژانس بين المللي انرژي هسته اي از فعاليت هاي ايران مذاكرات آژانس با مقامات ايراني در زمينه هاي مختلف از جمله اتهاماتي كه ناشي از اطلاع رساني گروه هاي مخالف نظام ايران بوده است قطعنامه هاي صادره توسط شوراي امنيت ملل متحد در محكوميت ادامه فعاليت هاي ايران در زمينه غني سازي اورانيوم مواضع كشورهاي مختلف در اين زمينه و نهايتا فعاليت هاي گروه موسوم به 1 +5 كه موضوع هسته اي ايران را دنبال مي نمايند. آمريكا انگليس فرانسه چين روسيه و آلمان اعضاي گروه 1 +5 را تشكيل مي دهند. فعاليت هاي اين گروه شامل مذاكره با ايران عقد توافقنامه هاي متعدد مانند سعدآباد بروكسل و پاريس و همچنين پيشنهاد بسته هاي مشوق براي جلب نظر ايران بوده است. در اين منازعه ديپلماتيك ايران نيز از مذاكره رفت و آمد تحركات رسانه اي و همچنين ارسال بسته پيشنهادي سود برده است. در اين مقاله ابتدا نگاهي به متن دو بسته پيشنهادي ايران و كشورهاي عضو دائم شوراي امنيت انداخته و اين دو را سپس با يكديگر مقايسه كرده و به نتايجي سعي مي كنيم كه دست يابيم.
بسته پيشنهادي ايران
ايران در برابر پيشنهادهاي غرب نظرات خود را بصورت يك بسته مطرح كرده است. آخرين پيشنهاد ايران كه 13 مه 2008 (24 ارديبهشت 1387) در اختيار مقامات كشورهاي مختلف و از جمله دبيركل سازمان ملل قرار داده شده است داراي متن زير است:
با تاكيد بر ضرورت پايبندي به اصول عدالت قانونگرايي به رسميت شناختن حقوق ملتها احترام به حق حاكميت كشورها تحكيم صلح و ثبات منطقه اي و جهاني پرهيز از انحصارگرايي و تهديد احترام به دموكراسي ارزش انساني و فرهنگ ملت ها و با اعلام برائت از بي عدالتيها و بي قانونيهاي اعمال شده نسبت به حقوق ملتها جمهوري اسلامي ايران معتقد است طيف وسيعي از موضوعات نظير مسائل امنيتي تحولات منطقه اي و جهاني انرژي هسته اي تروريسم دموكراسي و... وجود دارد كه به طور جدي ظرفيت زيادي را براي همكاري دارا مي باشد. اين مباحث در كنار موضوعاتي نظير مبارزه با مواد مخدر و حفظ محيط زيست مسائل اقتصادي تكنولوژيك تجاري و به ويژه انرژي فرصت ها و زمينه هاي بسيار خوبي را براي همكاري هاي سازنده فراهم مي آورد. لذا با توجه به تحولات حادث در سطح منطقه اي و جهان ارائه طرحي نو و تكامل يافته از تعامل ضرورت مي يابد.
هدف اصلي جمهوري اسلامي ايران در دور جديد مذاكرات توافق همه جانبه مبتني بر حسن نيت دسته جمعي براي تحقق همكاري هاي بلند مدت طرفين و تحكيم صلح و امنيت پايدار منطقه اي و بين المللي مبتني بر عدالت مي باشد. ما بر اين باوريم كه اين مذاكرات ظرفيت آن را دارد كه در ادامه از ساير دولت هايي كه براي همكاري حول اين بسته ظرفيت ها و علايق لازم را دارند نيز دعوت به عمل آيد. نتيجه اصلي دور جديد مذاكرات توافق درباره «تعهدات دسته جمعي» در زمينه همكاري هاي اقتصادي سياسي منطقه اي بين المللي هسته اي و امنيت انرژي است. لذا ما آمادگي داريم مذاكرات همه جانبه و فراگيري را بر مبناي موضوعات ذيل آغاز نماييم:
1 ـ دفاع از حقوق و كرامت انسان ها و احترام به فرهنگ ملت ها از مهم ترين دغدغه هاي جامعه بشري است كه گفتگو براي تحقق شايسته آن ضرورت دارد.
2 ـ گفتگو درباره تقويت ثبات و تحكيم صلح عادلانه و پيشرفت مردم سالاري در جهان و منطقه بر مبناي:
- احترام به حقوق ملتها و منافع ملي آنها؛
- كمك به حاكميت ملي كشورها بر مبناي روش هاي مردم سالارانه؛
- جلوگيري از خشونت و نظامي گري؛.
- جلوگيري از تروريسم و عوامل ايجادكننده و تقويت كننده آن.
3 ـ بر اين مبنا جمهوري اسلامي ايران آماده گفتگو براي همكاري در جهت تقويت ثبات و تحكيم صلح عادلانه و پيشرفت مردم سالاري در مناطقي است كه از بي ثباتي نظامي گري خشونت و تروريسم رنج مي برند. اين همكاري مي تواند در نقاطي از جهان به خصوص خاورميانه بالكان آفريقا و آمريكاي جنوبي شكل گيرد. همكاري براي كمك به مردم فلسطين در جهت يافتن طرحي جامع پايدار دموكراتيك و عادلانه براي حل موضوع 60 ساله فلسطين مي تواند نمونه اي از اين همكاري ها باشد.
4 ـ مبارزه با تهديدهاي مشترك امنيتي و گفتگو براي تحقق همكاري دسته جمعي جهت مبارزه با عوامل ايجاد كننده و تقويت كننده تهديدهاي امنيتي ذيل:
- تروريسم؛
- مواد مخدر؛
- مهاجرت هاي غيرقانوني؛
- جرائم سازمان يافته.
5 ـ همكاري در زمينه انرژي و امنيت آن در عرصه هاي توليد عرضه انتقال و مصرف.
6 ـ همكاري در زمينه تجارت و سرمايه گذاري.
7 ـ كمك عمومي به رفع فقر از كشورهاي ضعيف و تلاش براي كاهش فقر و فاصله طبقاتي.
8 ـ كاهش آسيب هاي ناشي از نوسانات شديد قيمت ها و بازتنظيم مناسبات پولي و مالي جهان براي حمايت از كشورهاي جهان.
و آژانس موضوعات NPT 9 ـ در ارتباط با موضوع هسته اي ايران آماده است در يك نگرش جامع و به عنوان عضوي فعال و موثر از ذيل را در دستور كار قرار دهد:
- حصول اطمينان بيشتر از عدم انحراف فعاليت هسته اي كشورها؛
- ايجاد كنسرسيوم غني سازي و توليد سوخت هسته اي در نقاط مختلف دنيا از جمله ايران؛
- همكاري مشترك براي دستيابي و بهره گيري از فناوري صلح آميز هسته اي و تسهيل بهره مندي عموم كشورها از آن؛
- تحقق خلع سلاح هسته اي و تعيين كميته اي براي پيگيري اين موضوع؛
- تقويت نظارت آژانس بر فعاليت هسته اي كشورها؛
- همكاري هاي مشترك در ايمني و حفاظت فيزيكي هسته اي.
10 ـ جمهوري اسلامي ايران در چارچوب اين بسته آماده شروع مذاكراتي جدي و هدفمند براي نيل به نتيجه اي مشخص مي باشد. اين مذاكرات مي تواند پس از دوره اي مشخص (حداكثر 6 ماه) مورد ارزيابي قرار گرفته و درباره ادامه آن تصميم گيري شود.
بسته پيشنهادي 1 + 5
پيشنهاد اول كشورهاي ششگانه در تيرماه 1385 در اختيار ايران قرار گرفت و نهايتا توسط ايران رد شد. آخرين بسته پيشنهادي 1 +5 كه توسط خاوير سولانا در تهران در خرداد 1387 در اختيار خبرنگاران قرار گرفت داراي متن زير است:
به منظور دستيابي به راه حلي جامع دراز مدت و مناسب براي مساله هسته اي ايران كه با قطعنامه هاي مربوط سازمان ملل متحد سازگار باشد در تكميل پيشنهاد ارائه شده به ايران در ژوئن 2006 (تيرماه 85) كه هنوز به قوت خود باقي است موارد زير به عنوان سر فصل هاي مذاكره ما بين كشورهاي 1 +5 به همراه نماينده اتحاديه اروپا پيشنهاد مي شود تا زماني كه ايران به شكل تصديق پذير تمامي قطعنامه 1803 شوراي امنيت سازمان ملل به حالت تعليق در OP و 15 OP فعاليت هاي مربوط به غني سازي و بازفراوري خود را ذيل 19 آورد. در راستاي اين مذاكره همچنين از ايران انتظار داريم كه درخواست هاي شوراي امنيت سازمان ملل و آژانس بين المللي انرژي اتمي را اجابت كند. در مقابل چين فرانسه روسيه آمريكا انگلستان و آلمان و نماينده اتحاديه اروپا اعلام مي كنند:
1 ـ حق ايران را براي توسعه و كاربرد انرژي صلح آميز هسته اي را به رسميت بشناسند.
2 ـ به محض اطمينان از فعاليت كاملا صلح آميز هسته اي ايران با آن همان رفتاري را داشته باشند كه با برنامه هر كشور فاقد سلاح هسته اي در چارچوب معاهده منع گسترش سلاح هاي هسته اي دارند.
3 ـ تاكيد دوباره بر حق ايران نسبت به انرژي هسته اي براي مقاصد صلح آميز مطابق با تعهدات اين كشور در چارچوب پيمان منع گسترش سلاح هاي اتمي.
4 ـ تامين كمك هاي مالي و تكنولوژيك لازم جهت استفاده صلح آميز ايران از انرژي هسته اي و حمايت نسبت به از سرگيري پروژه هاي همكاري فني در ايران توسط آژانس بين المللي انرژي هسته اي.
5 ـ حمايت از ساخت نيروگاه هاي آب سبك منطبق با آخرين فناوري روز.
6 ـ حمايت از تحقيق و توسعه در انرژي هسته اي به موازات بازيابي تدريجي اعتماد بين المللي.
7 ـ تامين تضمين هاي الزام آور حقوقي عرضه سوخت هسته اي.
8 ـ همكاري در جهت مديريت سوخت مصرف شده و پسماند راديو آكتيو.
9 ـ بهبود روابط شش كشور و اتحاديه اروپا با ايران و ايجاد اعتماد متقابل.
10 ـ تسهيل تماس و گفتگوي مستقيم با ايران.
11 ـ پشتيباني از ايران در جهت ايفاي نقش مهم و سازنده در امور بين الملل.
12 ـ ارتقاي سطح گفتگو و همكاري در حوزه هاي منع گسترش سلاح هاي هسته اي و موضوعات مربوط به امنيت و ثبات منطقه اي.
13 ـ كار با ايران و ديگر كشورهاي منطقه در جهت ارتقاي ترتيبات اعتماد سازي و امنيت منطقه اي.
14 ـ ايجاد مكانيزم هاي مناسب مشاوره و همكاري.
15 ـ حمايت از برگزاري يك كنفرانس درباره مسائل امنيت منطقه اي.
16 ـ تاكيد دوباره بر اينكه حل مساله هسته اي ايران به تلاش هاي منع گسترش سلاح هاي هسته اي كمك خواهد كرد.
17 ـ همكاري در مورد افغانستان شامل همكاري جديتر در مبارزه با قاچاق مواد مخدر حمايت از برنامه هاي بازگشت آواره هاي افغان به افغانستان همكاري در بازسازي افغانستان و همكاري بر تامين امنيت مرزهاي ايران و افغانستان
18 ـ گامهايي در جهت عادي سازي روابط اقتصادي و بازرگاني از قبيل تسهيل دسترسي ايران به اقتصاد بازارها و سرمايه هاي بين المللي از طريق حمايت عملي در جهت الحاق كامل ايران به ساختارهاي بين المللي شامل سازمان تجارت جهاني و ايجاد چارچوبي براي سرمايه گذاري مستقيم و نيز تجارت بيشتر با ايران.
19 ـ گامهايي در جهت عادي سازي همكاري با ايران در حوزه انرژي شامل ايجاد يك مشاركت درازمدت و وسيع الطيف استراتـژيك انرژي بين ايران و اتحاديه اروپا و ديگر طرف هاي علاقمند با كاربردها و تدابير عيني و عملي.
20 ـ حمايت از توسعه كشاورزي در ايران تسهيل خودكفايي كامل ايران در غذا از طريق همكاري در فناوري مدرن.
21 ـ پروژه هاي غير نظامي در حوزه حفاظت از محيط زيست زير ساخت ها علم و فناوري و تكنولوژي پيشرفته توسعه زير ساخت هاي حمل و نقل شامل كريدورهاي حمل و نقل بين المللي.
22 ـ حمايت از نوين سازي زير ساخت هاي مخابراتي شامل امكان لغو محدويت هاي تجاري مرتبط كامل.
23 ـ همكاري در هواپيمايي غير نظامي شامل امكان لغو محدويت هاي صادراتي سازندگان هواپيما به ايران.
24 ـ قادر سازي ايران به نوسازي ناوگان هواپيمايي غير نظامي خود.
25 ـ كمك به ايران در جهت حصول اطمينان از اينكه هواپيماهاي ايراني مطابق با استانداردهاي ايمني بين المللي هستند.
26 ـ در اختيار گذاشتن در صورت نياز كمك به نيازهاي توسعه اقتصادي و اجتماعي و بشر دوستانه.
27 ـ همكاري و حمايت فني در حوزه هاي آموزشي مفيد براي ايران.
28 ـ حمايت از ايرانيان براي شركت در دوره هاي آموزشي يا كسب مدارج علمي در حوزه هايي مانند مهندسي عمران كشاورزي و مطالعات زيست محيطي.
29 ـ حمايت از برنامه هاي مشترك بين موسسات آموزش عالي مانند بهداشت عمومي معيشت روستايي پروژه هاي مشترك علمي مديريت عمومي تاريخ و فلسفه.
30 ـ همكاري در حوزه توانايي هاي پاسخ موثر به حوادث غير مترقبه مانند زلزله نگاري پژوهش زمين لرزه مديريت بحران و غيره.
31 ـ تشكيل گروههاي ناظر مشترك در جهت اجراي يك موافقت نامه آتي.
مقايسه دو بسته
با نگاهي به دو بسته پيشنهادي ايران و گروه 1 +5 شاهد برخي از شباهت ها و برخي تفاوت ها هستيم.
شباهت هاي دو بسته
1) در باب موضوعات سياسي و امنيتي دو طرف در بسته هاي پيشنهادي خود همكاري در زمينه افغانستان همكاري در مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مهاجرتهاي غير فانوني و بازگشت آوارگان افغاني به كشور خود را آورده اند.
2) گروه شش در پيشنهاد خود براي ارتقاي امنيت منطقه اي از كار با ايران در جهت ارتقاي ترتيبات اعتماد سازي و برگزاري يك كنفرانس در باره مسائل امنيت منطقه اي سخن گفته است. منظور از منطقه در حاليكه صراحتا ذكر نشده است اما مي توان حدس زد كه منطقه مورد نظر شامل مناطقي است كه افغانستان و عراق در آن قرار دارند و احتمالا منطقه حليج فارس و آسياي جنوب غربي است. در حاليكه ايران در پيشنهاد خود آمادگي جمهوري اسلامي ايران را براي گفتگو براي همكاري در جهت تقويت ثبات و تحكيم صلح عادلانه و پيشرفت مردم سالاري در نقاطي از جهان بخصوص خاورميانه بالكان آفريقا و آمريكاي جنوبي اعلام كرده است.
3) در بخش اقتصادي گروه شش بر عادي سازي روابط اقتصادي و بازرگاني ايران از طريق دسترسي ايران به بازارها و سرمايه هاي بين المللي پرداخته است. ايران پيشنهاد همكاري در زمينه تجارت و سرمايه گذار ي را نموده است كه كم و بيش شبيه پيشنهاد گروه شش است. الحاق كامل ايران به سازمان تجارت جهاني و ايجاد چارچوبي براي سرمايه گذاري مستقيم با ايران از پيشنهادات ديگر گروه شش است.
4) ايران همكاري در زمينه انرژي و امنيت آن در عرصه هاي توليد عرضه انتقال و مصرف آن را پيشنهاد نموده است. در حاليكه گروه شش عادي سازي همكاري با ايران در حوزه انرژي و ايجاد يك مشاركت استراتژيك بين ايران و اتحاديه اروپا را پيشنهاد داده است.
5) در موضوعات سياسي گروه شش بهبود روابط شش كشور و اتحاديه اروپا ايجاد اعتماد متقابل و تسهيل تماس. گفتگوي مستقيم با ايران را نويد داده است در حاليكه ايران هدف از اين رابطه را دفاع از حقوق و كرامت انسانها احترام به فرهنگ ملتها تقويت ثبات و تحكيم صلح عادلانه و پيشرفت مردم سالاري در جهان دانسته است.
6) در مورد انرژي هسته اي ايران و گروه شش متفق القول هستند كه حقوق ايران نسبت به انرژي هسته اي براي مقاصد صلح آميز مورد تاكيد است. ايران بايد عضوي فعال و موثر در معاهده عدم گسترش سلاح هاي هسته اي باشد.
تفاوت هاي دو بسته
1) در مقدمه بسته پيشنهادي ايران شاهد جملاتي هستيم كه به نوعي بازگو كننده اهداف انقلاب اسلامي ايران و ايده آل هاي جمهوري اسلامي در سطح جهاني است. مخاطب اصلي متن نظام بين الملل و به تعبير فني تر جامعه بين الملل است به اين دليل كه اساسا بسته مناسبات قدرت موجود در نظام بين الملل را ناعادلانه دانسته و اين مناسبات را ريشه بسياري از بحران هاي موجود در مناطق مختلف جهان مي داند. اين نگاه برگرفته از ريشه هاي آرمان گرايانه و سازنده گرايانه بخشي از بسته پيشنهادي است. همچنين ايران بر عنصر عدالت در روابط بين الملل تاكيد كرده و تعهدات دستجمعي را براي همكاري هاي اقتصادي سياسي منطقه اي و بين المللي لازم ديده است. در طرف مقابل مقدمه بسته پيشنهادي گروه شش چشم انداز خود را تنها دستيابي به راه حل جامع درازمدت مناسب و سازگار با قطعنامه هاي شوراي امنيت ملل متحد براي مسئله هسته اي ايران دانسته است. مشاهده مي شود كه در برابر طرح نو و تكامل يافته ايران از تعامل گروه شش تنها به يك موضوع مشخص و محدود يعني پرونده هسته ايران پرداخته و مشوق هاي مختلف را تنها براي حل اين مسئله مي داند.
2) در طرح ايران مشخصا به مسئله فلسطين و نياز به همكاري براي يافتن طرحي جامع پايدار دموكراتيك و عادلانه براي حل موضوع 60 ساله فلسطين اشاره شده است.
3) گروه شش تعهد مي نمايد كه كمك هاي مالي و فني جهت استفاده ايران از انرژي هسته اي را انجام دهد و همكاري هاي فني آژانس بين المللي انرژي هسته اي از سر گرفته مي شود. عرضه سوخت از طرف گروه شش با تضمين الزام آور حقوقي تامين مي شود و از تحقيق و توسعه در انرژي هسته اي ايران حمايت شده و نهايتا با ايران در جهت مديريت پسماندهاي راديوآكتيو همكاري مي گردد.
4) ايران در عوض در موضوع هسته اي به ايجاد كنسرسيوم غني سازي و توليد سوخت هسته اي در نقاط مختلف از جمله ايران پرداخته است و تسهيل بهره مندي عموم كشورها از آن را خواستار شده است. ايران همچنين خلع سلاح هسته اي را پيشنهاد كرده و خواستار تشويق كشورها در اعمال كنترل صادرات تجهيزات و مواد هسته اي شده است.
5) همچنان بسته گروه 6 بر تعليق تمامي فعاليت هاي غني سازي و باز فرآوري اورانيوم را توسط ايران تاكيد مي ورزد در حاليكه ايران بر غني سازي از راه هاي مختلف از جمله كنسرسيوم تاكيد مي نمايد.
نتيجه گيري
1 ـ بنظر مي رسد كه راهبرد بهينه براي ايران در موضوع هسته اي مي تواند داراي سه محور باشد: عادي سازي اقتصادي كردن و روابط عمومي. نگارنده عقيده دارد كه هر اقدامي جهت عادي سازي وضعيت صنعت هسته اي ايران در جهت منافع ملي ايران است. ايران از كشورهاي داراي منابع انرژي فراوان و متنوع است. ايران دومين دارنده منابع هيدروكربوري جهان از حيث مجموعه ذخائر ثابت شده نفت و گاز جهان و از بزرگترين مصرف كنندگان انرژي بلحاظ سرانه است. اين كشور داراي منابع ديگر انرژي مانند ذعال سنگ و انرژي هاي تجديد پذير مانند انرژي خورشيدي بادي امواج دريا باران و ژئوترمال است. يكي از منابع ديگر توليد انرژي در ايران مي تواند انرژي هسته اي باشد. در اين راه ايران از قبل از پيروزي انقلاب سرمايه گذاري كرده و رها نمودن اينگونه تاسيسات بصلاح نبوده و نمي باشد. اما اين به معناي حياتي ترين و مهمترين بخش از صنايع انرژي كشور نيست. ايران قصد دارد كه بخشي از نيروگاه هاي توليد الكتريسيته خود را به روش هسته اي تخصيص دهد كمااينكه بدليل وجود منابع سرشار نفت و گاز اكثر نيروگاه هاي ايران از چرخه هاي تركيبي استفاده مي نمايند. اقتصادي كردن به معناي آن است كه مناسب است از طريق روش تحليل هزينه ـ منفعت هزينه هاي توليد برق توسط نيرگاه بوشهر و همچنين هزينه هاي بالاسري آن را محاسبه نموده و آن را با هزينه هاي توليد الكتريسيته توسط ديگر چرخه ها مقايسه نموده و نقطه بهينه توليد مجموعه حاملهاي انرژي را محاسبه نمايد. روابط عمومي به معناي آن است كه ايران نياز به طرح مجدد فعاليت هاي هسته اي خود در رسانه ها و در برابر افكار عمومي دارد. اين خود يك پروژه مشخص و محدودي است كه صلح آميز بودن و عادي بودن فعاليت هاي هسته اي ايران را به ايرانيان و ديگران نشان مي دهد. واقعيت آن است كه نفوذ رسانه هاي غربي در رساندن اطلاعات به مردمان كشورهاي مختلف بسيار است و ايران مناسب است كه با تعريف يك فعاليت مشخص سعي در آشنا سازي جوامع مختلف با نيات صلح آميز و فعاليت هاي محدود هسته اي خود بنمايد. در اين راه مي توان از كنفرانس هاي بين المللي دعوت از روزنامه نگاران ارائه تورهاي گردشگري و بازديد از برخي تاسيسات براي دانشمندان ديگر كشورها بهره برد.
2 ـ در حالي كه شش كشور اين بسته را سخاوتمندانه خوانده اند مشوق هايي كه در اين بسته به ايران تعارف شده كمتر از حد انتظار است. از يك سو طبق اين بسته انتقال سوخت هسته اي به ايران تضمين مي شود كه اين به طور ضمني به معناي تعليق بلندمدت فعاليت هاي غني سازي در ايران است. طبق گفته سولانا غرب تنها خواستار تعليق تا پايان مذاكرات است. در حاليكه همچنان تعليق مهمترين موضوع اختلاف مابين دو طرف است به تازگي روزنه اي باز شده است. به گزارش رويترز ديپلماتهاي غربي اعضاي گروه موسوم به 1 +5 پيشنهاد گفتگوهاي مقدماتي را به ايران به شرط محدود كردن برنامه غني سازي آن به سطوح كنوني تا مدت 6 هفته در ازاي توقف تلاشها براي اعمال تحريمهاي سخت تر ارائه كرده اند. به گونه اي كه ايران به جاي تعليق فعاليتهاي غني سازي و بازفرآوري توانمندي كنوني خود را در مدت مذاكرات افزايش ندهد. اين به آن معناست كه در طول 6 هفته گفتگوهاي مقدماتي در حاليكه سانتريفيوژهاي نطنز در حال توليد اورانيوم غني شده با درجه خلوص بين 3 تا 5 درصد است ايران نسبت به نصب سانتريفيوژهاي جديد اقدام نمي كند. در طول اين مدت هم گروه 1 +5 تلاشها براي تشديد تحريمها را متوقف خواهد كرد. بنظر مي رسد اين پيشنهاد مي تواند راه را براي مذاكرات بيشتر باز نمايد.
3 ـ ايران در بسته پيشنهادي سه ويژگي براي مذاكرات خود با 1 +5 برشمرده است كه عبارتند از جدي بودن باهدف بودن و زمان مند بودن. يعني مذاكرات نمي تواند براي طولاني مدت ادامه پيدا كند. ايران از ابتدا حداكثر زمان لازم براي مذاكرات را شش ماه اعلام كرده بود و در اين بسته نيز آن را تكرار كرده است. منظور از جدي بودن مذاكرات اين است كه در طول مذاكره سيري جز ديپلماسي پيگيري نشود. سياست دوگانه آمريكا و غرب در حال حاضر استفاده از ابزار مذاكره و تهديد و فشار به صورت همزمان است. اما ايران خواستار آن است كه در روند مذاكرات هر نوع اعمال فشار از طريق صدور قطعنامه هاي شوراي امنيت يا تهديدات نظامي كنار گذاشته شود. هدفمندبودن به اين معناست كه مذاكرات بايد از دستور كار مشخصي تبعيت كند و با هدف گذاري براي آن معلوم شود طرفين در يك فاصله زماني مشخص به دنبال حل كدام اختلاف نظر يا رسيدن به كدام اجماع نظر مي باشند.
4 ـ گروه شش در پيشنهاد خود براي ارتقاي امنيت منطقه اي از كار با ايران در جهت ارتقاي ترتيبات اعتماد سازي و برگزاري يك كنفرانس در باره مسائل امنيت منطقه اي سخن گفته است. در حاليكه ايران در پيشنهاد خود آمادگي جمهوري اسلامي ايران را براي گفتگو براي همكاري در جهت تقويت ثبات و تحكيم صلح عادلانه و پيشرفت مردم سالاري در نقاطي از جهان بخصوص خاورميانه بالكان آفريقا و آمريكاي جنوبي اعلام كرده است. برگزاري يك رشته كنفرانس هاي منطقه اي براي ايجاد امنيت در منطقه خليج فارس يكي از ايده هايي است كه جمهوري اسلامي ايران حداقل از 1366 تاكنون پي گيري مي نمايد. بند هشتم قطعنامه 598 شوراي امنيت ملل متحد كه به پايان يافتن جنگ عراق و ايران انجاميد مشخصا برگزاري ترتيبات امنيت منطقه اي جديد را مطرح و تضمين كرده بود. اين بند از جمله پيش شرط هاي ايران براي پذيرش قطعنامه بود. اكنون پس از بيست سال همچنان جاي خالي يك ديالوگ سازنده و چند جانبه براي ايجاد امنيت دستجمعي در اين منطقه احساس مي شود.
5 ـ مي توان از بسته پيشنهادي ايده خاورميانه بدون سلاح هاي هسته اي را دنبال كرد. اگر ايران و جامعه جهاني به توافقي دوطرفه برسند بپيوندد و برنامه هسته اي مخفي خود را متوقف سازد و بازرسان بين المللي از اين كشور NPT نگاه ها به سمت اسرائيل خواهد بود تا به بازديد كنند. در نامه اي كه وزراي امور خارجه اين شش كشور به همراه بسته پيشنهادي فرستاده اند به ايران اطمينان داده شده كه از برنامه هسته اي صلح آميز اين كشور حمايت خواهد شد و اين كشور از امنيت منطقه اي برخوردار خواهد داشت البته به شرط اين كه تهران با تعليق فعاليت هاي غني سازي اورانيوم خود موافقت كند. چون اين نامه به امضاي كاندوليزا رايس هم رسيده است مي توان گفت كه اين گامي رو به جلو است چرا كه براي اولين بار است كه آمريكا به ايران تعهد مي دهد تا امنيت منطقه اي اين كشور را تمهيد نمايد. اگر كشوري به كشور ديگر در مورد امنيت منطقه اي تضمين دهد بطريق اولي تعهد داده است كه عليه آن كشور به اقدام نظامي دست نزند. ضمن آن كه در نامه آمده كه اين كشورها بار ديگر بر وظيفه سازمان ملل مبني بر حفظ تماميت ارضي ايران تاكيد مي ورزند. حفظ تماميت ارضي ايران با اقدامات نظامي عليه ايران تناقض دارد. ديگر كشورهاي عضو دائم شورا نيز با امضاي نامه تعهد خود را علني نموده اند.
