نيروي بازدارنده ارتش رژيم صهيونيستي كه سمبل قدرت اين رژيم به شمار مي آيد از زماني كه گردان هاي قسام شاخه نظامي جنبش حماس با مشاركت تيپ هاي ناصر صلاح الدين و سپاه اسلام طي عمليات "اوهام بر باد رفته" در 25/6/2006 شوكت اين ارتش را از بين برد، در معرض آزمون بسيار سختي قرار گرفته است.

اين سناريو بار ديگر در جنوب لبنان تكرار شد يعني هنگامي كه رزمندگان حزب الله موفق شدند دو نظامي صهيونيست را به اسارت بگيرند، هشت تن را به هلاكت برسانند و عده اي را نيز مجروح كنند.

اين دو عمليات؛ "اوهام بر باد رفته" و "وعده راستين" وجه تشابه بسياري با هم دارند كه مي توان به موارد ذيل اشاره كرد:

اين دو عمليات از نظر امنيتي، نظامي، برنامه ريزي و اجرا در حد بسيار بالايي هستند؛ عملياتي كه نظاميان تا بن دندان مسلح "اسرائيل" را هدف قرار داده است. نظاميان صهيونيست به دنبال اين عمليات ها سردرگم و حيران شدند. هر دو عمليات در اراضي كه "اسرائيل" آن ها را تحت حاكميت خود مي داند، صورت گرفت. تنها فرق ميان اين دو عمليات آن است كه حماس عمليات خود را در اراضي تحت حاكميت "اسرائيل" و جنبش حزب الله عمليات خود را در اراضي تحت حاكميت لبنان انجام داد. رژيم صهيونيستي عمليات "اوهام بر باد رفته" و اسارت نظامي خود در نوار غزه را كه تحت حاكميت "اسرائيل" است به مثابه نوعي اهانت به ارتش قلمداد مي كند.

موفقيت حماس و حزب الله در اسارت و به هلاكت رساندن نظاميان صهيونيست طي تنها 17 روز عليه نيرومند ترين ارتش و چهارمين نيروي برتر دنيا نشان دهنده از هم پاشيدگي و به تحليل رفتن نيروي بازدارنده ارتش "اسرائيل" است.

رژيم صهيونيستي به رغم توان بالاي نظامي و امنيتي خود تا كنون نتوانسته است نظامي اسيرش در نوار غزه را آزاد كند. اشغالگران در نوار غزه با مقاومت شجاعانه ملت فلسطين مواجه شدند و اين مساله باعث شد تا اشغالگران از شهرك هاي بيت لاهيا و بيت حانون واقع در شمال نوار غزه عقب نشيني و در نهايت به نيرو و قدرت مبارزان فلسطيني اعتراف كنند.

ادامه حملات موشكي گروه هاي مقاومت به شهرك هاي اسرائيلي از جمله شهر اشغالي عسقلان به رغم حملات هوايي "اسرائيل" و استقرار نظاميان در شمال نوار غزه خود دليلي ديگر بر شكست نيروي بازدارندگي "اسرائيل" است. براي توضيح اين مطلب به سخنان فرمانده نيروي هوايي "اسرائيل" بسنده مي كنيم كه اخيرا گفت:«عمليات هوايي و زميني هيچ يك حملات موشكي قسام از غزه را متوقف نخواهد كرد.» اين در حالي است كه نيروهاي مقاومت فلسطين به رغم نبود امكانات مناسب، از روحيه بسيار بالايي برخوردارند و هرگز جز به مبادله اسرا راضي نخواهند شد. مساله ديگر اين كه شكست رژيم صهيونيستي در نخستين ساعات حمله مبارزان لبناني براي آزادي نظامي اسير و منفجر شدن يكي از تانك ها در جريان تعقيب رزمندگان حزب الله دليلي ديگر بر شكست ارتش "اسرائيل" در برابر مقاومت است.

علاوه بر اين حمله گسترده هوايي، زميني و دريايي نظاميان صهيونيست به شهرها و شهرك هاي لبنان و هدف قرار دادن تاسيسات زيربنايي اين كشور از جمله پل ها و فرودگاه بين المللي لبنان در حالي كه از سركوب مبارزان فلسطيني و حملات موشكي آن عاجز است، نشانه اي آشكار بر ميزان چالش ها و مشكلات فراوان فرماندهان نظامي صهيونيست است.

همچنين عملكرد مقامت لبنان و هدف قرار دادن پايگاه هاي نظامي "اسرائيل" به ويژه مقر فرماندهي آن در شهر صفد، حمله به رادار "ميرون" كه "اسرائيل" با آن تحركات سوريه و لبنان را زير نظر مي گيرد، حمله به فرودگاه هاي "كريات شمونه" و "روشبينا" در شمال و نيز هشدار رزمندگان لبناني به "اسرائيل" در مورد عواقب ناگوار هر گونه حمله به بيروت پايتخت لبنان همگي نشان دهنده ميزان آمادگي مقاومت لبنان در برابر بي پروايي اشغالگران است.

بي شك يكي از اهداف اشغالگران از كشتار غير نظاميان و تخريب تاسيسات زير بنايي، ايجاد حالتي از نارضايتي و انزجار در ميان شهروندان است كه اين نارضايتي به تدريج به ابزار فشاري عليه مقاومت تبديل شود.

اما واقعيت چيز ديگري است و آن اين كه ملت فلسطين به رغم تمامي محنت ها و زيان ها همچنان از مقاومت حمايت و 80 درصد فلسطينيان با آزادي نظامي اسير صهيونيست در مقابل آزادي اسراي فلسطيني و عرب در زندان هاي رژيم صهيونيستي مخالفند.

در لبنان نيز به رغم تمامي تحولات سياسي و صف آرايي ها ميان گروه ها و طوايف مختلف اما ملت اين سرزمين از مقاومت حمايت مي كند. موضع گيري اخير وليد جنبلاط رهبر سياسي دروزي هاي لبنان در حمايت از مقامت اسلامي بهترين گواه براي اثبات اين مدعاست. جنبلاط در اظهارات اخير خود از لبناني ها خواست تا با وحدت و يكپارچگي به جنگ با اشغالگران برخيزند. اين خود بيانگر آن است كه ملت هاي عربي به رغم اختلافات سياسي ميان خود همچنان خواستار مقاومت در برابر اشغالگري هستند. پايداري و مقاومت در فلسطين و لبنان بيانگر عزم و ارده پولادين فلسطينيان در رويارويي با اشغالگران تا زمان استيفاي حقوق از دست رفته آنان و آزادي تمامي اسراي فلسطيني، لبناني و اردني و غيره از سياه چال هاي "اسرائيل" است.

سردرگمي اشغالگران و زياده روي آن در استفاده از زور و دست زدن به جنايات و قتل عام مردم بي گناه دليل آشكار ديگري بر نبود يك راهبرد براي رويارويي با مقاومت فلسطين و لبنان است.