سفر ديميتري مدودف رئيسجمهور جديد روسيه به چين كه اولين سفر برون مرزي وي در مقام رياستجمهوري است، نمادي از رويكرد به شرق و تأييد روابط آسيايي مسكو است. اگرچه همزمان ولاديمير پوتين نخستوزير روسيه به دعوت همتاي فرانسوي خود به پاريس سفر كرد تا با آقاي ساركوزي رئيسجمهور فرانسه ملاقات داشته باشد، ولي ملاقات هوجينتائو با مدودف در پكن از اهميت خاصي برخوردار است.
با پايان دوران جنگ سرد كه جهان از حالت دو قطبي خارج شد و تنزل موقعيت روسيه از مقام ابرقدرتي را به همراه داشت، همواره آمريكا با شعار نظم نوين جهاني در پي سلطه بر جهان بود و تصميم داشت نظام تك قطبي را به طور يكجانبه بر جهان تحميل كند. آخرين دهه قرن بيستم را ميتوان دهه تحقير روسيه توسط ايالات متحده و تحميل مسائلي نظير رعايت حقوق بشر از سوي واشنگتن بر پكن دانست. همانگونه كه تا حدودي قابل پيشبيني بود، نه تحقير روسيه و نه تحميل برخي موارد بر چين نميتوانست پايدار بماند و طبيعي بود كه پكن و مسكو را وادار به عكسالعمل كند. با آغاز قرن بيستويكم روسيه به تدريج دوران خفت را پشت سرنهاد و در دوران طلايي پوتين وارد عصر نوآوري و شكوفايي در عرصههاي اقتصادي - سياسي - نظامي و امنيتي شد. همچنين چين با رشد اقتصادي فوقالعادهاش، بخش عمدهاي از روابط تجاري و بازرگاني را در عرصه بينالمللي متوجه خود كرد. مسكو و پكن به اين واقعيت رسيدند كه در عصري كه واشنگتن ميخواهد نظام سلطه را بر جهان حاكم كند، دوران شعارهايي نظير:<مسكو - ريويز يونيست يا پكن عامل امپرياليسم> به پايان رسيد و در سايه وحدت و نزديكي ميان پكن و مسكو ميتوان جهان را به سوي دو قطبي يا چند قطبي شدن سوق داد. نزديكي پكن و مسكو در سازمان همكاري شانگهاي نمود پيدا كرد و از اين جنبه، سفر مدودف به پكن داراي اهميت خاصي بود. دقت در چهار پيشنهادي كه <هوجينتأئو> رئيسجمهور چين به همتاي روسي خود داد، نمودار علاقه دو طرف به افزايش سطح روابط و اعتمادسازي بود:
1- مسكو و پكن بايد به پيمان دوستي و همسايگي و همكاري پايدار و تبادلات و رايزنيها پايبند باشند.
2- دو طرف بر افزايش همكاري در زمينه تجاري و سرمايهگذاري متقابل، حفاظت محيطزيست، تبادلات فني و همكاري مرزي تأكيد داشته باشند.
3- سومين پيشنهاد، توسعه همكاريهاي فرهنگي و مردمي، برپايي سال چين در روسيه و متقابلاً سال روسيه در چين بود.
4- پيشنهاد آخر رئيسجمهور چين، همكاريهاي راهبردي بين دو كشور همسايه در امور منطقهاي و بينالمللي و در محدوده سازمان ملل متحد و سازمان همكاري شانگهاي بود كه صلح و ثبات جهاني را به ارمغان خواهد آورد.
بيانيه مشتركي كه صادر شد، نشان داد كه پكن و مسكو متوجه خطراتي كه صلح جهاني را تهديد مي كند، هستند، صلح و امنيت بينالمللي را در وراي حملات نظامي و اشغالگري جستجو ميكنند و تلاش ديپلماتيك را بهترين طريق براي رهايي از تهديدات ميدانند. دقت در بندهاي بيانيه مشترك نشان ميدهد كه روسيه و چين همچنان آمريكا را يك تهديد بالقوه و بالفعل براي كشورهاي خود و جهان ميدانند. در همان حال كه پكن ملاقات بوش، رئيسجمهوري آمريكا با دالاييلاما را مداخله در امور داخلي چين تلقي ميكند، مسكو نيز استقرار سامانه موشكي در لهستان و چك را تهديدي براي امنيت روسيه ميداند و گسترش ناتو به سوي شرق را كه به بهانه عضويت اوكراين و گرجستان در ناتو صورت ميگيرد، يك مسأله ساده و معمولي نميبيند. از اين نظر، ملاقات دو رئيسجمهور را بايد مقاومت در مقابل نظام يكجانبه گرايي و تك قطبي آمريكا دانست و دورنماي نظام دوقطبي يا چند قطبي را روشن ارزيابي كرد.