نیروی بازدارنده ارتش رژیم صهیونیستی كه سمبل قدرت این رژیم به شمار می آید از زمانی كه گردان های قسام شاخه نظامی جنبش حماس با مشاركت تیپ های ناصر صلاح الدین و سپاه اسلام طی عملیات "اوهام بر باد رفته" در 25/6/2006 شوكت این ارتش را از بین برد، در معرض آزمون بسیار سختی قرار گرفته است.
این سناریو بار دیگر در جنوب لبنان تكرار شد یعنی هنگامی كه رزمندگان حزب الله موفق شدند دو نظامی صهیونیست را به اسارت بگیرند، هشت تن را به هلاكت برسانند و عده ای را نیز مجروح كنند.
این دو عملیات؛ "اوهام بر باد رفته" و "وعده راستین" وجه تشابه بسیاری با هم دارند كه می توان به موارد ذیل اشاره كرد:
این دو عملیات از نظر امنیتی، نظامی، برنامه ریزی و اجرا در حد بسیار بالایی هستند؛ عملیاتی كه نظامیان تا بن دندان مسلح "اسرائیل" را هدف قرار داده است. نظامیان صهیونیست به دنبال این عملیات ها سردرگم و حیران شدند. هر دو عملیات در اراضی كه "اسرائیل" آن ها را تحت حاكمیت خود می داند، صورت گرفت. تنها فرق میان این دو عملیات آن است كه حماس عملیات خود را در اراضی تحت حاكمیت "اسرائیل" و جنبش حزب الله عملیات خود را در اراضی تحت حاكمیت لبنان انجام داد. رژیم صهیونیستی عملیات "اوهام بر باد رفته" و اسارت نظامی خود در نوار غزه را كه تحت حاكمیت "اسرائیل" است به مثابه نوعی اهانت به ارتش قلمداد می كند.
موفقیت حماس و حزب الله در اسارت و به هلاكت رساندن نظامیان صهیونیست طی تنها 17 روز علیه نیرومند ترین ارتش و چهارمین نیروی برتر دنیا نشان دهنده از هم پاشیدگی و به تحلیل رفتن نیروی بازدارنده ارتش "اسرائیل" است.
رژیم صهیونیستی به رغم توان بالای نظامی و امنیتی خود تا كنون نتوانسته است نظامی اسیرش در نوار غزه را آزاد كند. اشغالگران در نوار غزه با مقاومت شجاعانه ملت فلسطین مواجه شدند و این مساله باعث شد تا اشغالگران از شهرك های بیت لاهیا و بیت حانون واقع در شمال نوار غزه عقب نشینی و در نهایت به نیرو و قدرت مبارزان فلسطینی اعتراف كنند.
ادامه حملات موشكی گروه های مقاومت به شهرك های اسرائیلی از جمله شهر اشغالی عسقلان به رغم حملات هوایی "اسرائیل" و استقرار نظامیان در شمال نوار غزه خود دلیلی دیگر بر شكست نیروی بازدارندگی "اسرائیل" است. برای توضیح این مطلب به سخنان فرمانده نیروی هوایی "اسرائیل" بسنده می كنیم كه اخیرا گفت:«عملیات هوایی و زمینی هیچ یك حملات موشكی قسام از غزه را متوقف نخواهد كرد.» این در حالی است كه نیروهای مقاومت فلسطین به رغم نبود امكانات مناسب، از روحیه بسیار بالایی برخوردارند و هرگز جز به مبادله اسرا راضی نخواهند شد. مساله دیگر این كه شكست رژیم صهیونیستی در نخستین ساعات حمله مبارزان لبنانی برای آزادی نظامی اسیر و منفجر شدن یكی از تانك ها در جریان تعقیب رزمندگان حزب الله دلیلی دیگر بر شكست ارتش "اسرائیل" در برابر مقاومت است.
علاوه بر این حمله گسترده هوایی، زمینی و دریایی نظامیان صهیونیست به شهرها و شهرك های لبنان و هدف قرار دادن تاسیسات زیربنایی این كشور از جمله پل ها و فرودگاه بین المللی لبنان در حالی كه از سركوب مبارزان فلسطینی و حملات موشكی آن عاجز است، نشانه ای آشكار بر میزان چالش ها و مشكلات فراوان فرماندهان نظامی صهیونیست است.
همچنین عملكرد مقامت لبنان و هدف قرار دادن پایگاه های نظامی "اسرائیل" به ویژه مقر فرماندهی آن در شهر صفد، حمله به رادار "میرون" كه "اسرائیل" با آن تحركات سوریه و لبنان را زیر نظر می گیرد، حمله به فرودگاه های "كریات شمونه" و "روشبینا" در شمال و نیز هشدار رزمندگان لبنانی به "اسرائیل" در مورد عواقب ناگوار هر گونه حمله به بیروت پایتخت لبنان همگی نشان دهنده میزان آمادگی مقاومت لبنان در برابر بی پروایی اشغالگران است.
بی شك یكی از اهداف اشغالگران از كشتار غیر نظامیان و تخریب تاسیسات زیر بنایی، ایجاد حالتی از نارضایتی و انزجار در میان شهروندان است كه این نارضایتی به تدریج به ابزار فشاری علیه مقاومت تبدیل شود.
اما واقعیت چیز دیگری است و آن این كه ملت فلسطین به رغم تمامی محنت ها و زیان ها همچنان از مقاومت حمایت و 80 درصد فلسطینیان با آزادی نظامی اسیر صهیونیست در مقابل آزادی اسرای فلسطینی و عرب در زندان های رژیم صهیونیستی مخالفند.
در لبنان نیز به رغم تمامی تحولات سیاسی و صف آرایی ها میان گروه ها و طوایف مختلف اما ملت این سرزمین از مقاومت حمایت می كند. موضع گیری اخیر ولید جنبلاط رهبر سیاسی دروزی های لبنان در حمایت از مقامت اسلامی بهترین گواه برای اثبات این مدعاست. جنبلاط در اظهارات اخیر خود از لبنانی ها خواست تا با وحدت و یكپارچگی به جنگ با اشغالگران برخیزند. این خود بیانگر آن است كه ملت های عربی به رغم اختلافات سیاسی میان خود همچنان خواستار مقاومت در برابر اشغالگری هستند. پایداری و مقاومت در فلسطین و لبنان بیانگر عزم و ارده پولادین فلسطینیان در رویارویی با اشغالگران تا زمان استیفای حقوق از دست رفته آنان و آزادی تمامی اسرای فلسطینی، لبنانی و اردنی و غیره از سیاه چال های "اسرائیل" است.
سردرگمی اشغالگران و زیاده روی آن در استفاده از زور و دست زدن به جنایات و قتل عام مردم بی گناه دلیل آشكار دیگری بر نبود یك راهبرد برای رویارویی با مقاومت فلسطین و لبنان است.
