مدت هاست که صدای اعتراض "اسرائیلیان" به خاطر لزوم یافتن راه حلی برای موشک های مقاومت فلسطین که خواب را از چشمان شهرک نشینان صهیونیست ربوده، بلند شده است.

در مقابل آزمایشگاه ها و صنایع پیشرفته نظامی رژیم صهیونیستی در نحوه مقابله با موشک های فلسطینی ناتوان و دچار سردرگمی گشته اند. از شواهد چنین بر می آید که توان این موشک ها در سادگی آن ها نهفته است که حتی تکنولوژی پیشرفته رژیم اشغالگر که به هیچ وجه نمی توان آن را با نظام ابداع فلسطینی متناسب دانست، برای مقابله با آن ناکام مانده است.

در برابر این معضل که خواب از چشمان سیاست گزاران "اسرائیلی" ربود رهبران نظامی "اسرائیل" راه حل آن را در آرشیو ارتش اشغالگر پیدا کردند که پس از ناکامی در جنوب لبنان از آن بهره بردند که آن ایجاد کمربند امنیتی در شمال غزه بود. این کمربند از جنوب خط سبز حد فاصل سرزمین های اشغالی 48 و 67 آغاز می شد و تا مرزهای شهرک های فلسطینی نشین همچون بیت حانون و بیت لاهیا به عمق 5ـ 6 کیلومتر ادامه می یافت.

از زمانی که عملیات نظامی (باران تابستانی) بر نوار غزه در پی ربوده شدن جلعاد شلیت سرباز صهیونیست در 25/6/2006 آغاز گردید ارتش رژیم اشغالگر از زمین و هوا شروع به پاکسازی شمال نوار غزه کرد تا آن را برای استقرار ادوات سنگین نظامی که تا اطراف شهرک های فلسطینی رسیده بودند، آماده سازند و مستقیما بر شمال نوار غزه سیطره یابند.

با استقرار نیروها و ادوات سنگین نظامی رژیم صهیونیستی بر طول و عرض کمربند امنیتی در شمال نوار غزه این سئوال مطرح می شود که آیا آنها موفق خواهند شد که مانع رسیدن موشک های مقاومت فلسطینی به اهداف آن در جنوب و غرب سرزمین های اشغالی 48 شوند؟ آیا کمربند امنیتی "اسرائیل" از کابوس غزه رها می سازد و امنیتی که آرزوی آن را دارند به آنها اعطا می کند؟

کمربند امنیتی در شمال غزه  مشکلاتی را برای حمله نیروهای مقاومت فلسطین در پی دارد به طور مثال مقاومت نیاز به موشک هایی با برد بیشتر خواهد داشت تا به اهداف خود بهتر حمله کند علاوه بر به منظور پرتاب موشک نیازمند مناطقی تقریباً خالی از سکنه است. این ها مسائلی هستند که احتمال می رود مقاومت بر آن غلبه و بلافاصله کمربند امنیتی را به دامی برای اشغالگر تبدیل کند تا بیش از پیش خواب از از چشمان صهیونیست ها برباید و بر نگرانی هایشان بیفزاید و احساس امنیتی که سربازان و شهرک نشینان صهیونیست دارند، از بین ببرد که دلایل آن عبارتند است:

الف: گردان های عزالدین قسام شاخه نظامی جنبش حماس اشغالگران را با موشک های پیشرفته قسام با برد 15 کیلومتر غافلگیر کرد. هنگامی که اولین موشک ساخت قسام در 5/7/2006 به سرزمین های اشغالی اصابت کرد بلافاصله روز بعد موشک دیگری به ایستگاه برق در قلب شهر عسقلان واقع در شمال شهر اسدروت برخورد کرد و این در حالی بود که نیروهای ارتش اشغالگر به شکل گسترده در طول و عرض کمربند امنیتی مستقر بودند و جنگنده ها و بالگردهای جاسوسی به شکل مستمر در منطقه پرواز می کردند. به فرض اینکه اشغالگران بتواند مانع پرتاب موشک از کمربند امنیتی به عمق 5ـ 6 کیلومتر از سوی مقاومت شود اما موشک جدید قسام که 15 کیلومتر برد دارد به آسانی می تواند به شهر اسدروت و برخی از شهرک های نقب غربی همچون ناحال عوز برسد زیرا پیش از ایجاد کمربند امنیتی موشک های مقاومت که دارای برد 8ـ 9 کیلومتر بودند به آن حمله می کردند. این بدان معناست که ساکنان شهرک های صهیونیست نشین به ویژه اسدروت همچنان با ترس و نگرانی نسبت به سقوط موشک های جدید قسام زندگی خواهند کرد و موشک های قسام همچنان به عنوان نیروی بازدارنده در برابر اشغالگران و تجاوزات آنها به غیر نظامیان فلسطینی باقی خواهد ماند.

ب: حضور گسترده سربازان و ادوات نظامی اشغالگران در طول و عرض کمربند امنیتی که قرار است ساخته شود اهداف مشخص و مشروعی برای مقاومت فلسطینی و انگیزه جدیدی برای ادامه حمله به سربازان اشغالگر با ابزار جنگی متنوع خواهد بود. مقاومت نوار غزه پس از عقب نشینی ارتش اشغالگر از این منطقه فعالیت های خود را به طور کلی بر استفاده از موشک ها متمرکز کرده است اما در صورت استقرار دوباره ارتش در شمال نوار غزه اهداف متعددی را برای نیروهای مقاومت فلسطین ایجاد خواهد کرد و زمینه استفاده از سلاح های همچون ضد زره، بمب و نیز تیراندازی را فراهم خواهد ساخت، علاوه بر آن مقاومت فرصتی پیدا می کند که تعداد بیشتری سرباز را در آینده برباید این بدان معناست که کمربند به جبهه بازی به روی مقاومت و بار نظامی امنیتی سنگینی برای رهبران "اسرائیلی" و ارتش آن تبدیل خواهد شد و بیش از پیش آنها را خواهد ترساند به ویژه که تجربه تلخ آنها از کمربند امنیتی در جنوب لبنان هنوز در اذهان رهبران و افسران ارتش "اسرائیل" باقی مانده است.

ج: کمربند امنیتی و استقرار دوباره ارتش اشغالگر به معنای شکست طرح جدایی یک جانبه شارون که تلاش کرد برای آن حامیان داخلی و خارجی پیدا و از همه توانایی خود برای طرح آن استفاده کند، خواهد بود. بازگشت دوباره ارتش به شمال غزه به معنای ادامه برخورد با مقاومت فلسطین در آنجا و اجبار احتمالی ارتش به پیشروی در مرکز برخی از شهرها و اردوگاه ها خواهد بود که به نوعی اشغال دوباره غزه در پی خواهد شد که با روح و طبیعت طرح شارون که تلاش کرد پس از اینکه وانمود کند اشغالگران و ارتش آنها به طور کامل از شهرهای فلسطینی در کرانه باختری و نوار غزه عقب نشینی کرده اند با دور شدن از فلسطینیان و محدود ساختن آنها از نظر جغرافیایی، زمینه ترسیم مرزهای نهایی با رژیم صهیونیستی بر اساس خواست و مقیاس های "اسرائیلی"  فراهم سازد.

بدین ترتیب کمربند امنیتی در شمال غزه علاوه بر حمله پیاپی ارتش اشغالگر فلسفه جدایی یک جانبه را که شارون کوشید آن را به اجرا درآورد نابود خواهد کرد و این امر بر ارزش "طرح دور زدن" که ایهود اولمرت (وارث شارون) می کوشد آن را در کرانه باختری اجرا کند تأثیر منفی خواهد گذاشت و استقرار دوباره ارتش اشغالگر در شمال نوار غزه به معنای افزایش مشکلات اولمرت خواهد بود که می کوشد مخالفان سیاسی خود و افکار عمومی "اسرائیل" را نسبت به اهمیت و ارزش عقب نشینی از شهرها و روستاهای فلسطنیی در کرانه باختری آگاه سازد، خواهد افزود علاوه بر آن قانع ساختن شماری از کشورهای غربی که نسبت به طرح عقب نشینی یک جانبه دچار تردید شده اند و مدعی هستند این طرح به درگیری پایان نخواهد داد بلکه بر پیچیدگی اوضاع خواهد افزود زیرا در آن خواسته ها و حقوق ملت فلسطین در نظر گرفته نشده است، دشوار خواهد بود.

از شواهد چنین بر می آید که ایهود اولمرت و عمیر پیرتس در پی عملیات " اوهام برباد رفته" دچار ترس و سردرگمی شدند که آن را با افزایش خشونت و مبالغه در آن نشان می دهند که این امر خود به منزله از دست رفتن کنترل امور و برهم خوردن اوضاع به ویژه در زمینه سیاست جداسازی یک جانبه و آینده حزب کادیما که بر اساس "طرح تجمیع " بنا شده است و نیز روابط آن با حزب کار که بار دیگر با سیاست نخست وزیر همراهی و وعده هایش را به رای دهندگان خود فراموش کرده است، خواهد بود.

این خشونت و ترس بیش از حد آنها به عقده حقارتی باز می گردد که در وجود آنها ریشه دوانیده است؛ زیرا آنها از طبقه ژنرال هایی نیستند که چشمان "اسرائیلیان" را به خود خیره کنند از این رو می کوشند با استفاده از خشونت و افزودن بر آن این خلأ را پر و ثابت کنند که استحقاق جلب رضایت مردمی را معتاد قتل و خونریزی هستند، دارند.

علاوه بر آن زورگویی و غرور و خود بزرگ بینی در وجود این صهیونیست ها اجازه نمی دهد نتایج عملیاتی همچون عملیات "اوهام برباد رفته" را که سازنده و ابداع کننده آن اراده ملتی بی دفاع بوده است، تحمل کنند که این عملیات کذب ادعاهای آنها را درباره شکست ناپذیر بودن ارتش شان برملا می سازد... و این آغاز زوال قدرتمندان است.