عملیات یورش به نوار غزه و تخریب آن اولین جنایتی نیست که جنایتکاران جنگی "اسرائیلی" به آن دست می زنند و یقینا آخرین آن هم نخواهد بود. هر بار غزه به طور وحشتناکی با ویرانی و قتل رو به رو می شود و حتی می توانیم آن را اولین منطقه ای بدانیم که تا این حد به دست جنایتکاران جنگی ویران می شود و هیچ منطقه دیگری در جهان بدتر از این منطقه نیست و تنها رواندا و بوروندی مشابه آن است.
اگر منطقه غزه شاهد سلسله عملیات تخریب منظم از سوی فرماندهان نظامی و سیاسی رژیم صهیونیستی است آیا امروزه می بینیم که کسی این جنایتکاران را به اسم جنایتکاران جنگی نوار غزه و بالطبع همه فلسطین به دیوان عدل بین الملل بکشاند؟
از شواهد چنین بر می آید که ما در زندگی خود شاهد چنین چیزی نخواهیم بود که علت مشخص آن جانبداری بی چون چرای آمریکا از "اسرائیل" از نظر نظامی، سیاسی و دیپلماتیک و همچنین قضایی است. همین بس که موضع عجیب آمریکا را در قبال حکم دادگاه بین المللی لاهه در زمینه دیوار نژادپرستانه حایل شاهد بودیم وی این حکم را نادیده گرفت و از "اسرائیل" نیز خواست که آن را نادیده بگیرد. واقعیت امر این است که فقط آمریکا از سیاست ها و مواضع رژیم صهیونیستی که جنایت جنگی و جنایت ضد بشر محسوب می شوند حمایت نمی کند بلکه این دولت در حمایت از سیاست های نظامی و کشتارهای "اسرائیل" وقاحت زیادی نشان می دهد و این در حالی است که دولت های اروپایی و غربی و دولت های دیگر به انواع و اشکال مختلف از "اسرائیل" حمایت می کنند. همه این دولت ها که در نظام بین المللی نیز صاحب نفوذند می توانند در این آزمایش مهم شرکت کنند یا "اسرائیل" را محکوم کنند و در برابر سیاست ها و جنایت های آن با صلابت بایستند یا اینکه نهادهای مختلف و نظم بین المللی را نابود کنند.
پاسخ ضمنی و شاید واضح به این مسئله این است که حمایت از "اسرائیل" به نام صلح جهانی و امنیت آن صورت می گیرد. به طور مثال نشست کشورهای بزرگ و هم پیمان و امضا کننده معاهده چهارم ژنو در زمینه تجاوز "اسرائیل" از این معاهده که رکن اصلی نظام بین المللی و مهم ترین اصول قانون جهانی حقوق بشر است، برگزار نشد. این نشست عملاً هر چند سال یک بار برگزار می شود و برگزاری آن چند دقیقه ای به طول می انجامید و در صحنه ای مکرر از صحنه های نفاق بین المللی فورا متوقف شد. موضع اروپا و امریکا در برابر حکم دیوان عدل بین الملل در زمینه دیوار نژادپرستانه حایل نمونه کوچکی از صدها و هزارها مثالی است که می توان در این باره زد.
آیا سکوت به پایان می رسد؟
بسنده کردن به این جواب نه تنها کافی نخواهد بود بلکه زیانبار نیز خواهد بود و در حال حاضر نیز زیان بار است زیرا این امر باعث خواهد شد که ما به همان اندازه که "اسرائیلی" ها و صهیونیست ها در نقاط مختلف جهان چه از نظر تبلیغاتی و چه از نظر اعمال فشار بر نمایندگان مجلس و دولت های جهان فعالیت می کنند ما نیز نقش خود را ایفا کنیم. ما به اندازه توان خود تأکید می کنیم که مبارزان عرب به کمک مبارزان بین المللی به این حد از توانایی رسیده اند که به "اسرائیل" حتی در قلب کشورهای غربی و هم پیمان آن شکست سنگینی وارد کنند. آنها موفق شدند در پی فعالیت در برخی از دانشگاه های آمریکایی و اروپایی موجب بیرون کشیدن سرمایه ها از "اسرائیل" شوند. نمونه دیگر نبرد سنگین جوانان عرب با جوانان صهیونیست در آمریکای شمالی است. آن نبردی نابرابر از نظر پیشرفت تکنولوژیک و سیطره بر زبان های بیگانه است اما جوانان عرب توانسته اند به این مهم دست یابند و دستاوردهای مهم و بی سابقه ای داشته باشند.
جواب های سنتی که به اثبات ناتوانی ما در برابر انواع تجاوزات "اسرائیل" و مجازات جنایتکاران جنگی و ضد بشری آن در سرزمین های اشغالی فلسطین قانع کننده و صحیح نیست. شکایت کردن از حمایت آمریکا و ائتلاف کشورهای غربی با اسرائیل که رهبران عرب به آن دست می زنند نمی تواند دلیلی کافی برای ناتوانی در تحویل جنایتکاران جنگی "اسرائیلی" به دیوان بین المللی و عدم نقش آفرینی جامعه مدنی عربی در یاری رساندن به فلسطینیان و تعقیب و پیگیری جنایتکاران جنگی "اسرائیلی" و مجازاتشان به خاطر جنایت های ضد بشری آنها باشد. ما بدون اینکه نقش مهمی در تحریک افکار عمومی جهان بر ضد این جنایت با روشی که موفقیت را تضمین می کند، ایفا کنیم به محکوم کردن این سکوت بسنده می کنیم.
راه پایان دادن به سکوت جهانی
ما روش بسیار مؤثری برای زیر پیگرد قرار دادن جنایتکاران جنگی "اسرائیلی" در اختیار داریم و آن به تصویر کشیدن حمله نظامی حال حاضر "اسرائیل" به نوار غزه از زمان وقوع آن تا زمان عقب نشینی نیروهای نظامی صهیونیست است. منظور ما از حمله سیاست تخریب منظم غزه از طریق حملاتی که هم اکنون در حال جریان است و نیز تجاوزات همه روزه ای است که بعدها رخ خواهد داد. نمی دانم که عملیات روزمره صهیونیست ها به دقت به تصویر کشیده می شود یا نه، تهیه تصاویر زنده می تواند جنایت های ضد بشری "اسرائیل" در غزه را ثابت کند. بهتر است که ما طوری عمل کنیم که همه مردم جهان این جنایت ها را ببینند و رخدادهای آن فراموش نشود.
نشان دادن این جنایت ها در جمع آوری سند و گرفتن فیلم از جنایت های "اسرائیل" خلاصه نمی شود بلکه ابعاد فکری و سیاسی آن را نیز باید در نظر گرفت و ما باید فعالیت های خود را روی این ابعاد متمرکز کنیم.
در ابتدا باید جنایت های ضد بشری "اسرائیل" را سندی برای پاسخ گویی به افکار عمومی جهان در زمینه عملیات نظامی فلسطینیان و در رأس آنها عملیات شهادت طلبانه قرار دهیم و ساده ترین پاسخ اینکه فلسطینیان با این عملیات ها به سلسله جنایت های جنگی "اسرائیلیان" پاسخ می دهند کما اینکه در فیلم به صورت زنده مشخص است. ما باید واقعیت را به جهان بگوییم اینکه عملیات های نظامی از جمله عملیات های شهادت طلبانه فلسطینی در مقایسه با حجم و نوع عملیاتی که بر ضد اشغالگران صورت می گیرد (از جمله جنگ ماو ماو در کنیا) و در مقایسه با مواردی که از حمایت مدنی و سیاسی نیروها در جهان غرب برخوردار است(حجم اعمال انتحاری ویتنامی ها) بسیار کم است. بهتر است روشن شود که ما علاوه بر مبارزه مسلحانه با اشغالگر به طور شرعی از خود دفاع می کنیم.
دوم، باید به جهان یادآوری شود که بر خلاف آنچه "اسرائیل" تلاش می کند نشان دهد، جنایت های اشغالگران واکنشی به عملیات فلسطینی ها نیست، بلکه این جنایت ها سیاست دائمی تجاوزگری است که هدف آن تثبیت اشغالگر و بلعیدن اراضی اشغالی است.
باید ماهیت تجاوزکارانه و استعماری جنایت های جنگی "اسرائیل" روشن شود و ادعاهای دفاعی "اسرائیل" رد گردد. باید روش ساخت شهرک های صهیونیستی روی پیکر فلسطینیان و پس از سلسله جنایت های بسیاری علیه آنان و علیه بشریت، به نمایش گذاشته شود.
باید این تصاویر مستند از جنایت های جنگی "اسرائیل" قضیه جنگ را به عنوان یک مسئولیت جهانی تعریف کند، زیرا این مناقشه یک مناقشه صرف عربی و اسرائیلی یا فلسطینی و اسرائیلی نیست، بلکه مناقشه ای جهانی علیه سیاست های "اسرائیل" است که صلح بین المللی را عمدا از بین می برد. جهان باید بداند که سرنوشتش به این قضیه بستگی دارد و "اسرائیل" و همپیمانان آمریکایی اش در حال ویران کردن جهان هستند و به منافع ملت های خود نیز خیانت می کنند.
منبع: روزنامه اماراتی الاتحاد
