خانم عبادی در قسمت نخست، فعالیت ها، زرادخانه ها و تأسیسات هسته ای رژیمی را بی خطر تلقی نموده اند که مخاطره آمیز بودن آن برای جامعه جهانی اظهر من الشمس است.
تعجب اینجانب از آنجایی است که شواهد تاریخی و اذعان رسمی مؤسسان و رهبران این رژیم غاصب چون: موشه دایان و شیمون پرز، کلید بقای اسرائیل در گرو رسیدن به تکنولوژی سلاح های هسته ای است و تداوم این سیاست و جهت گیری های این رژیم در زمینه بی اعتنایی و عدم پذیرش پیمان ها و قراردادهای منع گسترش سلاح های هسته ای، جای شک و تردیدی را باقی نمی گذارد و افشای فعالیت های سری اسرائیل توسط دانشمندان و کارکنان این رژیم مهر تأییدی بر آن است.
و براستی، اگر تأسیسات هسته ای رژیم صهیونیستی بی خطر است، چرا تاکنون به بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی، اجازه هیچگونه بازرسی از تأسیسات خود را نمی دهد و از امضای معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای امتناع می ورزد.
در این راستا ذکر نمونه های مستند زیر نیز مؤید این ادعاست:
در سال 1965 «آبا ابان» از نقطهنظر اسرائیل عنصر جاودانگی را با گفتن «ما میخواهیم در ذهن اعراب شك و عملاً بیتفاوتی و نومیدی را درباره رویای حذف اسرائیل از نقشه جهان ایجاد كنیم» تشریح كرد.(1)
نظر دایان آن بود كه بمب هستهای تنها برگ برنده در مسابقه بیانتهای سلاحهای عادی است كه اسرائیل نمیتواند از آن بگذرد.(2)
در ضمن دهه 1960 شهرت داشت كه اسرائیل حداقل دوبار عملیات سری برای دستیابی به اورانیوم غنیشده و پلوتونیوم انجام داده است.
اولی مشهور به «انحراف نومك» است.(3)
در سال 1967 «كمیته مقررات هستهای» (NRC) ایالات متحده اجازه داد كه هشت هزار پاوند از اورانیوم و پلوتونیوم غنی شده از موجود كسر گردد. 1000 پاوند از این مواد دارای كیفیت بسیار بالائی بود كه فقط 22 پاوند از آن برای ساختن یك بمب كافی به نظر میرسید. سیا و آژانس اطلاعاتی دفاعی (دیا) و چندین عضور كنگره از جمله سناتور «موریس اودال»متقاعد شده بودند كه دویست پاوند از آن در سال 5-1964 به وسیله «شركت تجهیزات و مواد هستهای» (نومك) به اسرائیل داده شده است.(4)
عملیات محرمانه دوم مشهور به مسئله «پلمبات» است.(5)
مؤسسه حمل و نقل آلمانی «شیرزبورگ» در نوامبر 1968 در مدیترانه مورد هجوم واقع شد و 200 تن از مواد هستهای كه از هلند صادر میشد به وسیله موساد به غارت رفت. كنترل سست «اوراتوم» این امر را امكان بخشیده و آنچنان برای كمیسیون اتمی اروپا پردردسر بود كه مسئله برای نه سال مخفی نگه داشته شد.(6)
در 5 اكتبر 1986، روزنامه ساندی تایمز انگلیس گزارشی را منتشر كرد كه از وجود تسلیحات هستهای اسرائل پرده بر میداشت. این فشاگری مدیون اطلاعاتی بود كه «مردخای وانونو (Mordechai Vanunu)» در اختیار خبرنگار روزنامه ساندی تایمز گذاشت. عكسهایی كه وانونو (تكنسین سابق نیروگاه هستهای دیمونا)، از تأسیسات هستهای اسرائیل تهیه كرد و به ساندی تایمز ارائه كرد، تا به امروز تنها مدرك مستند فعالیت هستهای اسرائیل به شمار میرود.
اهمیت این افشاگری برای دولت اسرائیل به اندازهای بود كه وانونو توسط سرویس اطلاعاتی- امنیتی اسرائیل ربوده شد. وی پس از ورود به رم در 13 سپتامبر 1986، با فرمان مستقیم شیمون پرز، نخست وزیر وقت اسرائیل و توسط سرویس اطلاعاتی- امنیتی ربوده و مخفیانه با كشتی به اسرائیل بازگردانده شد. وانونو اندكی بعد پشت درهای بسته دادگاه ویژه اسرائیل محاكمه و به اتهام خیانت به اسرائیل به 18 سال زندان انفرادی محكوم شد.
البته اظهارات وانونو در سال 1990، توسط سیمور هرش (گزارشگر پژوهشی نیویورک تایمز) در کتابی با عنوان (راه حل سامسون) مورد تأیید و تاکید قرار گرفت.
اما در سالهای پس از محاكمه وانونو، سكوت سنگینی بر اخبار سلاحهای هستهای اسرائیل سایه افكند، تا اینكه چهار سال پیش «ایسام مخول (Issam Makhoul)» برای نخستین بار در مجلس اسرائیل در مورد برنامه هستهای اسرائیل سخت كرد. اما این اقدام مخوف كه یك نماینده عرب- اسرائیل است، به شدت به اعتراض دیگر نمایندگان مجلس اسرائیل مواجه شد .
این در حالیست که علیرغم آزادی مشروط وانونو در سال گذشته بدون اجازه مصاحبه و ترک اسرائیل، وی هنوز با گذشت سالها زندان انفرادی، تأسیسات و فعالیت های هسته ای اسرائیل را برای منطقه و جهان بسیار خطرناک تلقی می داند.
در این رابطه، گزارش دفتر ارزیابی فناوری برای كنگره آمریكا، چنین نتیجه میگیرد كه: (اسرائیل دارای «تواناییهای جنگافزار شیمیایی تهاجمی اعلام نشده» است و «گزارشهای حاكی است كه برنامه اعلام نشده برای تولید جنگافزار میكروبی تهاجمی» دارد، چه كسی میتواند در صحت آنها تردید یا با آنها مخالفت كند؟ در مورد انواع بمبها، موشكها، سیستمهای حمل و شلیك آنها، گازهای شیمیایی، میكروبها؟ تل آویو مقدار زیادی از آنها دارد. ما بحث درباره این موضوعات را فقط به این دلیل فراموش (!) میكنیم كه موضوعی مناسب برای بحث دیپلماتیك مؤدبانه نیست (!) ) .(7)
از طرفی یکی از اصلی ترین و خطرناک ترین تأسیسات هسته ای رژیم صهیونیستی که در سال 1958 دایر شد و عمر 40 ساله آن نیز پایان یافته و خطر نشت تشعشعات هسته اس از آن اردن و مصر را به علت جهت وزش باد تهدید می کند، نیروگاه دیمونا (Dimona)، است . دیمونا كه یك بار توسط دیوید بن گورین به عنوان یك كارخانه نساجی معرفی شده بود، با تكنولوژی و كمك مستقیم فرانسویها ساخته شد. نخستین بار، این نیروگاه توسط هواپیماهای جاسوسی یو.2 آمریكایی شناسایی شد. سوخت نیروگاه دیمونا از نوع اورانیوم و توان آن 70 مگاوات تن (MWT) است. دیمونا قابلیت تولید 40 تا 60 كیلوگرم پلوتونیوم غنیشده را در هر سال دارد كه این مقدار پلوتونیوم برای تولید 5 تا 10 كلاهك هستهای در سال كافی است.
حال می توان فعالیت های این مراکز هسته ای را بی خطر تلقی نمود !
در این راستا طی چهار دهه اخیر، برنامه تقویت و گسترش نیروی هستهای اسرائیل كه (بر اساس اسنادی که اخیراً منتشر شدند) با كمك فرانسویها و تحت نظر مستقیم شیمون پرز آغاز شد، تا تولید بیش از 200 كلاهك هستهای متعارف و 35 كلاهك هستهای- حرارتی پیش رفته است.
در حال حاضر كلاهكهای هستهای اسرائیل در ایلابون (Elabun) نگهداری میشود كه در غرب دریای گالیله و در نزدیكی شهری به همین نام واقع است. ایلابون یكی از دو مركز نگهداری سلاحهای استراتژیك اسرائیل است. دومین مركز نگهداری سلاحهای استراتژیك اسرائیل در تیروش (Tirosh) قرار دارد كه مركز نگهداری موشكهای بالستیك اسرائیل از جمله موشكهای جریكو-2 (Jericho-2) و جریكو -1 (Jericho-1) است. مسؤولین تولید سلاحهای هستهای اسرائیل بر عهده مجتمع تحقیقاتی سلاحهای پیشرفته رافائل است كه تحت نظر مستقیم وزارت دفاع اسرائیل قرار دارد.
آنچه بیان شد، گزیده کوتاهی از تأسیسات هسته ای رژیم صهیونیستی به عنوان نمونه است که منطقه خاورمیانه و جهان را مورد تهدید جدی قرارداده و شرح کلی آن در حوصله این مقال نیست و ما را از موضوع بحث خارج می کند و تنها برای اهمیت بحث مطرح شد.
در قسمت دوم مقاله خانم عبادی و همکار محترمشان، درحالیکه مردم ایران را حامی فعالیت های هسته ای مسئولان می دانند، تقاضای محدودیت فعالیت های تحقیقاتی دانشمندان ایرانی و مبارزه با ایران را با راهکارهای پیشنهادی خود دارند که اقدام گروهک منزوی منافقین در دسامبر 2002 را در ذهن تداعی می کند و تأسف از این روست که ایشان چگونه به عنوان یک ایرانی! (در حالیکه هزاران دانشجو و ورزشکار ایرانی با تشکیل حلقه انسانی برگرد تأسیسات هسته ای نطنز و اصفهان، تداوم تحقیقات بوی و صلح آمیز هسته ای را فریاد می زنند) ایشان چنین تقاضایی می کنند؟!
مگرنه اینکه صلح آمیز بودن تحقیقات و فعالیت های هسته ای جمهوری اسلامی ایران در بازرسی های مکرر آژانس بین المللی انرژی هسته ای، تعلیق داوطلبانه غنی سازی و گزارش های متعدد رئیس آژانس، بارها در نشست های گذشته مورد تأیید واقع شده است.
پس آیا براستی اظهارات ایشان در آستانه برگزاری نشست آتی شورای حکام، آب به آسیاب بدخواهان این مرزوبوم ریختن نیست و حاکی از وطن پرستی است؟!
خانم عبادی گروهی را به محدود کردن فعالیت های هسته ای ایران فرا می خواند که علیرغم داعیه داری تبیین اصول اولیه حقوق بشر و اجرای آن در اروپا، در بیانات اخیر خود استفاده از تسلیحات هسته ای را دربرابر دشمنان خود امری ضروری و اجتناب ناپذیر تلقی می کنند و در ایالات متحده در پی ساختن نسل جدیدی از بمبهای متوسط هسته ای هستند و این ادعا در حالیست که به اذعان سران رژیمی که ایشان تأسیسات هسته ایش را بی خطر می پندارند؛ اگر ایران بدون نظارت و خارج از محدودیت های بین المللی به تحقیقات و زمینه ساخت تسلیحات هسته ای بپردازد، دستیابی به اولین سلاح، حداقل یک دهه بطول می انجامد.
در صورتیکه بر اساس آمار، رژیم صهیونیستی در حال حاضر بیش از 300 کلاهک هسته ای در اختیار دارد و بارها در مقاطع مختلف تهدید به استفاده از آنها کرده است.
لذا برای خانم عبادی که افتخار جایزه صلح نوبل را در کارنامه فعالیتهای خویش دارند جای تأسف است که در حالیکه خارجیانی که عرق ایرانی ندارند و براساس واقعیات و شواهد، فعالیتهای صلح آمیز هسته ای ایران را برسمیت می شناسند، ایشان به عنوان یک ایرانی براحتی فعالیت های هسته ای رژیمی را که دستش بخون هزاران زن و مرد و کودک بی گناه آلوده است را بی خطر قلمداد می کنند و اساس این رژیم را دموکراتیک! می دانند و در کنار هموطنان خود که در ساده ترین صحبت ها و اظهاره نظرها یکدل و یکصدا تداوم تحقیقات و فعالیت های بومی دانشمندان هسته ای این سرزمین را خواستارند، تقاضای محدودیت این تحقیقات را از کسانی دارند که جزئی ترین و حیاتی ترین حقوق مردم را برسمیت نمی شناسند!
آیا این براستی وطن پرستی است یا وطن فروشی؟!
پینوشت:
* مهدی علیخانی: کارشناس و پژوهشگر مسائل سیاسی
1- Abba Eban. Jew Observer and Middel East Review دوم ژوئیه 1965.
2- برنامه پانوراما- BBCI، 29 ژوئن 1978.
3- Numec Diversion .
4- گاردین- لندن، 20 اوت 1977.
5- Plumbat .
6- - The Plumbat affair- London – Andre Oeutsch 1978
7- گزارش محرمانه دفتر ارزیابی کنگره امریکا ، به نقل از روزنامه گاردین
