«جورج بوش» معمولاً در سخنرانى هاى خود، ادعايى به اين مضمون را تكرار مى كند: كشورهاى عاشق آزادى و دموكراسى در غرب بطور پيوسته در وحشت از يك حمله اتمى به خود از جانب برخى كشورهاى شيطانى كه از آزادى ما متنفر هستند، به سر مى برند.

وى مى گويد: اين كشورها از جانب افراد متعصب غير مسيحى رهبرى مى شوند كه در تلاش براى دستيابى به سلاح اتمى هستند. اگر ما در برخورد با آنها به بى عملى خود ادامه دهيم و اقدامى نكنيم، تمدن مان را منهدم خواهند كرد. اگر ما سريعاً نتوانيم آنها را متقاعد كنيم كه برنامه هاى هسته اى خود را تعطيل كنند، متأسفانه در مقابل آنها بايد از قدرت نظامى براى حفظ صلح و امنيت مردم خود استفاده كنيم.»

طى سالهاى گذشته،در دستگاه تبليغاتى غرب، چهره هاى گوناگونى از اين كشورها ارائه شده است. با حادثه ۱۱ سپتامبر،۲۰۰۱ ايران و كره شمالى نمايندگان برتر ليست محور شرارت بوده اند. البته كوبا هميشه در اين ليست جاى خاصى را اشغال كرده است، اگر چه ادعا مى شود كه كوبايى ها به جاى سلاح هسته اى،در پى تهيه سلاح شيميايى و بيولوژيكى هستند.

در اين ميان، پاكستان و هند كه برنامه هسته اى خود را تكميل و به آزمايش بمب هاى هسته اى خود هم اقدام كرده اند، تهديدمحسوب نمى شوند، حداقل براى غرب.

چند وقت پيش، كره شمالى خيلى خطرناك بود. در چين اجلاسى برگزار شد تا به «مشكل جزيره كره » رسيدگى كند. نمايندگان دولتهاى كره شمالى، چين و ايالات متحده در اين اجلاس حضور داشتند. رئيس هيأت مذاكره كننده از طرف ايالات متحده بعد از اجلاس به كشور خود بازگشت و به خبرنگاران گفت كه كره شمالى اعتراف كرده كه داراى ۲ عدد سلاح اتمى است. البته هيأت چينى اعلام كرد كه اظهارات طرف آمريكايى صحت ندارد. در هر حال، كره شمالى به مثابه يك كشور شرور اتمى در مقاطع مختلف در نشريات غربى مطرح مى شود.

مشكل شبه جزيره كره از نگاه كشور كره شمالى از زاويه ديگرى مورد بررسى قرار مى گيرد. به موجب گزارش مركز مطالعات دفاعى در واشنگتن، ايالات متحده آمريكا داراى ۱۰ هزار كلاهك اتمى آماده شليك است كه از اين تعداد ۱۰۰۰ فروند آن در كره جنوبى مستقرند. كره شمالى معتقد است كه اين كلاهك هاى اتمى و ساير تجهيزات نظامى ايالات متحده در اين منطقه از جهان تهديد واقعى هستند.

در سال،۲۰۰۳ زمانى كه كره شمالى از عضويت در پيمان منع گسترش تسليحات هسته اى خارج شد، سر مقاله نويس روزنامه «اخبار روز» سوئد حيرت زده اعلام كرد كه اين عمل كره شمالى دليلى است بر تلاش اين دولت در دستيابى به سلاح اتمى.

ولى در« پيونگ يانگ» اعلام شد كه دليلى وجود ندارد كه ما نسبت به پيمانى متعهد بمانيم كه ديگر طرفهاى اين پيمان آن را نقض كرده اند.

واقعيت آن است كه طبق پيمان منع گسترش سلاح هاى اتمى، كشورهاى صاحب سلاح اتمى بايد نسبت به از بين بردن سلاحهاى خود اقدام كنند؛ تعهدى كه نه ايالات متحده، نه انگليس، نه فرانسه و نه روسيه بدان عمل نكرده اند. اما تاكنون كره شمالى سياست روشن و مشخصى را دنبال كرده است. آنها معتقدند مثل حقوقى كه ساير كشورها براى خود تعريف كرده و بر اساس آن خود را تسليح مى كنند، كره شمالى نيز محق است كه براى امنيت خود داراى سلاح هاى مورد نياز باشد. تا آنجا كه ما مى دانيم دولت كره شمالى تا كنون به طور رسمى داشتن سلاح اتمى را نه تأييد كرده است و نه تكذيب. كره شمالى آمادگى خود را براى امضاى مجدد پيمان منع گسترش سلاحهاى هسته اى اعلام كرده است، به شرط آنكه ساير كشورهاى امضا كننده طبق مفاد پيمان به تعهدات خود عمل كنند. به طور مسلم هستند كسانى كه خيال مى كنند كره شمالى آماده پرتاب دو يا سه موشك هسته اى خود به سمت ايالات متحده است. در اين صورت اين افراد هر چه سريعتر بايد به روانپزشك مراجعه كنند.

ايران، هدف بعدى

تيتر روزنامه «هرالد تريبون» در هشتم جولاى سال گذشته چنين بود: « اسرائيل در آژانس بين المللى انرژى اتمى، ايران را متهم مى كند ».

با سفر «محمد البرادعى» براى «آغاز مذاكره با هدف دستيابى به خاورميانه اى عارى از سلاح هسته اى » به اسرائيل «جورج مير» خبرنگار نوشت كه «به نظر مى رسد اسرائيل تنها قدرت اتمى در منطقه است » و « حدس زده مى شود كه اسرائيل براى ساخت ۲۰۰ كلاهك اتمى به اندازه كافى پلوتونيوم توليد كرده است.»

اما رئيس سازمان ضد اطلاعاتى اسرائيل گفت: « تصور مى كنيم كه ايران تا سال ۲۰۰۸ موفق به توليد سلاح هسته اى شود، اگر ارگانهاى بين المللى اقدام عاجلى نكنند.» مير نوشت: در شرايطى كه ايران پيمان منع گسترش سلاحهاى هسته اى را امضا كرده است، اسرائيل از امضاى آن خود دارى مى كند و همينطور از بازرسى تأسيسات هسته اى ديمونا توسط آژانس ممانعت به عمل آورده است.

به نوشته مير، البرادعى معتقد بود بسيار پسنديده خواهد بود اگر اسرائيل اين پيمان را امضا كند. در اين حال، پس از گذشت چند هفته، سرمقاله اى در روزنامه «اخبار روز» چاپ سوئد تحت عنوان « دستيابى ايران به سلاح اتمى » چاپ شد كه سراسر هشدارباش و نگران بود. نويسنده اين سرمقاله در تابستان طى سفرى به اسرائيل با متخصصين، و به عبارت ديگر، كسانى كه مى توان با آنان گفت وگو كرد، مصاحبه كرد. وى از يكى از آنها پرسيد: « اگر ايران به سلاح اتمى مجهز شود، اسرائيل به بزرگترين بحران موجوديت خود بعد از دوران استقلال در سال ۱۹۴۸ دچار خواهد شد؟ » فرد مصاحبه شونده پاسخ داد: « نه، بمب اتم ايران بزرگترين تهديد قوم يهود بعد از اردوگاه ها خواهد بود. »

البته نمى دانيم مقصود از « خطر موجوديت » چيست، ولى در سال،۱۹۴۸ اسرائيل داراى ارتشى ۹۰ هزار نفره با بهترين سلاحها و بهترين تمرينات جنگى در تمام منطقه بوده است. اسرائيل نه تنها هرگز در معرض خطر قرار نداشته بلكه تهديدى جدى براى فلسطينيان بوده است. «آلمارك» نويسنده اخبار روز مى نويسد : « اسناد جديدى » بدست آمده است. قبلاً كجا با اين عبارات برخورد كرديم؟ « ايران به طور گسترده و كامل داراى يك برنامه براى غنى سازى اورانيوم با غلظت بالا است... ايالات متحده و اسرائيل پيشتر زنگ خطر را به صدا درآورده اند كه هر لحظه ايران مى تواند به يك قدرت اتمى تبديل شود ... خطر جدى است. » براساس اين ادعاها،ايران داراى «يك كارخانه عظيم زير زمينى» است كه در مدتى « نسبتاً سريع» مى تواند به توليد اورانيوم غنى شده مورد نياز كلاهك هاى اتمى اقدام كند.

و يا ايران داراى موشكهايى است كه قادر به هدف گيرى تمام ملل منطقه است. توليدات بعدى تمام اروپا را تهديد مى كند. طبق گفته آلمارك، يك متخصص اسرائيلى مدعى است كه بزودى كار از كار خواهد گذشت. از برنامه هسته اى ايران بايد جلوگيرى شود « حالا يا سال آينده، چرا كه بايد از قدرت اتمى شدن ايران در سال ۲۰۰۸ - ۲۰۰۷ جلوگيرى كرد. طبق ادعاهاى آلمارك، مصر و عربستان هم بعد از ايران اقدام به تهيه بمب اتم خواهند كرد و گستردگى صاحبان داراى سلاح اتمى پيامدهاى فاجعه بارى براى كل جهان خواهد داشت . به اين دليل كه تروريست ها هم به آن دست خواهند يافت. »آلمارك با اين جملات نوشته خود را به پايان برد: ايران امروز « در كنار كره شمالى خطرناك ترين كشورهاى دنيا هستند. »

اسرائيل، پنجمين قدرت اتمى جهان

گاهى اوقات متعجب مى شويم كه چرا افرادى مثل آلمارك و يا ساير روزنامه نگارانى كه براى محافل بزرگ خبرى در غرب كار مى كنند، از اينترنت براى دريافت اطلاعات استفاده نمى كنند؟ واقعاً كار بسيار راحت و آسانى است.

براى مثال، يك گزارش جالب كه بوسيله يك ستوان ارتش ايالات متحده آمريكا با نام «وارنر دى فار» به سال ۱۹۹۹ نوشته شده بود را مطرح مى كنيم. گزارشى براى Counterproliferation Center كه براى نيروى هوايى ارتش كار مى كند، تهيه شده بود. اين مركز، گزارش هاى رسيده را بعد از تجزيه و تحليل، براى مسؤولينى در سازمان امنيت ملى و افسران نيروى هوايى براى تصميم گيرى ارسال مى كند.

ستوان فار تأييد مى كند كه اسرائيل در مقطع سال ۱۹۹۷ صاحب ۴۰۰ كلاهك اتمى آماده به كار گيرى بوده است. « يك مجموعه كامل » شامل بمب نوترونى، مين هاى مجهز به بمب اتم، بمب هاى اتمى كه در ساك سفرى جاى مى گيرد، كلاهك هاى اتمى كه از زير دريايى شليك مى شوند. بمب نوترونى انسان را مى كشد، اما به ساختمانها و منابع مالى خسارتى وارد نمى كند.

فار خاطر نشان كرده است كه استفاده از سلاحهاى غير متعارف در خاورميانه، ايده جديدى نيست. در سال،۱۹۱۷ انگليس در مقابل تركيه در غزه از بمبهاى شيميايى استفاده كرد و در سال ۱۹۲۰ دهكده هاى عراقى را به دستور مستقيم «چرچيل» با گاز سمى مورد حمله قرار دادند. چرچيل قادر به درك اينكه چرا برخى از مردم استفاده از سلاحهاى غير متعارف را رد مى كنند، نبود. وى گفت: « من يكى از طرفداران قوى استفاده از گاز سمى عليه قبيله هاى غير متمدن هستم. كارآمدى اخلاقى اينكار آنقدر زياد است كه تعداد كشته ها را محدود مى كند ... عدم استفاده از گازهاى سمى هيچ توجيهى ندارد» ( From Churchill, av Clive Ponting, Sinclair-Stevenson,1994)

فار از سلاحهاى اتمى، و برنامه هاى اتمى اسرائيل كه در سال ۱۹۴۹ شروع شده است، مى گويد. در اين ارتباط اسرائيل به طور مخفى و نيمه مخفى از فرانسه و آمريكا تكنولوژى و منابعى را كه به قدرت فعلى اتمى برسد، را دريافت كرده است. بسيار عجيب است كه آلمارك ايران را متهم به داشتن چيزهايى مى كند، كه اسرائيل قبلاً دراختيار داشته است، مثل تأسيسات عظيم زيرزمينى براى غنى سازى اورانيوم در ديمونا و كلاهكهاى هسته اى كه مى تواند تمام كشورهاى خاورميانه را مورد هدف قرار دهد. از همه بهتر اسرائيل مجهز به موشك هاى نصب شده در زير دريايى است كه از ايالات متحده دريافت كرده است. (تايم مالى، ۱۱ اكتبر،۲۰۰۳ اطلاعات از منابع آگاه در دولت بوش بدست آمده است )

همانگونه كه قبلاً گفتيم، ايران پيمان منع گسترش سلاحهاى اتمى را امضا كرده است. بر اساس اين پيمان، ايران موظف است به بازرسان بين المللى اجازه بازديد از تأسيسات اتمى خود را بدهد. اسرائيل نه پيمان منع گسترش سلاحهاى اتمى را امضا كرده است و نه به بازرسان بين المللى اجازه بازديد از تأسيسات اتمى خود را مى دهد. اين وضعيت، واكنش سفير مصر در واشنگتن را باعث شد، نتيجه گيرى كه حداقل در يك نكته با گفته هاى آلمارك مطابقت دارد: «در منطقه خاورميانه، برنامه اتمى كه زير كنترل نهادهاى بين المللى نباشد، به كشورهاى ديگر اين بهانه را مى دهد كه به سمت دستيابى به سلاحهاى كشتار جمعى بروند، بحرانهاى آينده اشكال خطرناكى به خود خواهد گرفت. » اسرائيل همچنين مجهز به موشك هاى قاره پيما است كه بوسيله آن مى تواند تمام كشورهاى روى كره زمين را مورد هدف قرار دهد. ( WorldNet Daily ۳جولاى ۲۰۰۲)

يك مقام عاليرتبه در دولت بوش گفته است: « ما به همان دليلى نسبت به بمب هاى اتمى اسرائيل بردبار هستيم كه نسبت به انگليس و فرانسه. ما اسرائيل را به مثابه يك تهديد نمى دانيم. » حتى اگر ايالات متحده، اسرائيل را تهديدى براى خود نمى داند، اما اين كشور تهديدى است براى فلسطين و ساير كشورهاى خاورميانه. و هيچ دليلى وجود ندارد كه فكر كنيم اسرائيل در استفاده از سلاح هسته اى به خود ترديد راه خواهد داد. ستوان فار به گفته رئيس جمهورى قبلى اسرائيل، «ازر وايزمن» استناد مى كند: « جنگ بعدى با سلاحهاى متعارف نخواهد بود.»

اسرائيل تهديد كرد كه جنگ اتمى را شروع خواهد كرد

«سيمور هرش» در كتاب ( The Samson Option) بطور كامل، روند اتمى شدن اسرائيل را مورد بررسى قرار داده است.هرش روزنامه نگارى است كه منبع هر سندى را به طور دقيق مورد بررسى قرار مى دهد. گزارش ستوان فار چندين بار گزارش خود را به كتاب هرش رجوع مى دهد.

عنوان كتاب رهبرى صهيونيستها را تشبيه به سامسون مى كند كه وقتى پايه هاى معبد را خراب كرد، خود نيز كشته شد. بر اين اساس،اگر موجوديت اسرائيل فرو بريزد، دولت اقدام به حمله اتمى مى كند و يك جنگ جهانى راه خواهد انداخت.

«مناخيم بگين» نخست وزير اسبق اسرائيل گفت: « دفعه بعد شما هم همراه با ما از بين خواهيد رفت ». از دهه ۶۰ ميلادى،اسرائيل هواپيماهاى آماده به پرواز كه به بمب اتم مجهز هستند، در اختيار دارد. هدف اين هواپيماها مسكو و ساير شهرهاى اتحاد شوروى بود. در سال،۱۹۷۳ اسرائيل با نقشه از قبل آماده اى، سوريه و مصر را به حمله به خود تحريك كرد. بعد از سه روز بر اثر تلفات بيش از حد تصور، دولت اسرائيل هراسان شد. شب ۸ اكتبر ۱۹۷۳ دولت و فرماندهان نظامى به بررسى اوضاع جنگ پرداختند و در نهايت به سه تصميم رسيدند:

۱- بدون فوت وقت، اقدام به يك حمله غافل گيرانه شود. براى اين اقدام، دريافت فورى انواع منابع تسليحاتى از ايالات متحده آمريكا الزامى است.

۲- دولت بلافاصله ايالات متحده را در جريان بگذارد كه چنانچه به سرعت وسايل تسليحاتى به اسرائيل تحويل نشود، اسرائيل از بمب هاى اتمى خود استفاده خواهد كرد.

۳- چنانچه مشخص شود كه در جنگ شكست خواهيم خورد، اسرائيل سلاحهاى اتمى خود را آماده شليك خواهد كرد.

صبح روز بعد، نخست وزير اسرائيل «گلدا ماير» در تماسى تلفنى با «هنرى كيسينجر» اعلام كرد در صورتى كه لوازم تسليحاتى مورد نياز اسرائيل تأمين نشود، اسرائيل كلاهك هاى اتمى خود را به سوى اتحاد شوروى پرتاب خواهد كرد. كيسينجر از شدت وحشت بر خود لرزيد درخواست اسرائيل را پذيرفت. «جيمز شولتز» وزير دفاع بعدها گفت: «وى تا اندازه اى دچار هيسترى شده بود»

اسرائيل تهديد اصلى در خاورميانه است

صهيونيستها به شكلى عميق، اهانت خود را نه تنها به فلسطينى ها، بلكه به همه مردم منطقه كه نمى پذيرند اسرائيل به مثابه قدرتى كه مى خواهد تصميم بگيرد منطقه چگونه بايد سازمان يابد، نشان مى دهند.

اسرائيل به طور منظم تمامى قطعنامه هاى مصوب سازمان ملل متحد را كه تلاش دارد حياتى مسالمت آميز آميخته به صلح در منطقه شكل بگيرد را مردود اعلام كرده است. اسرائيل حتى قطعنامه اى كه پذيرش اين كشور را در سازمان ملل متحد منوط به قبول بازگشت آوارگان فلسطينى كرده بود، به مورد اجرا نگذاشته است.

از دهه،۳۰ صهيونيستها به صورت سيستماتيك، اقدام به قتل فلسطينيان كرده اند، اسرائيل يك دولت آپارتايد كه ناقض حقوق و قوانين بين الملل است را مستقر كرده است. آنها نشان داده اند كه نه تنها داراى سلاح هسته اى هستند، بلكه هر وقت بخواهند نيز از آن استفاده خواهند كرد. همچنين در دهه ۳۰ و ۴۰ با نازيستها و فاشيستها همكارى نزديك داشته اند.

كوچكترين شكى وجود ندارد كه بزرگترين تهديد در خاورميانه صهيونيستها به شمار مى آيند كه به دنبال ايجاد اسرائيل بزرگ و پاك هستند. صهيونيسم نيز صلح جهانى را تهديد مى كند.