امروزه شاهد به وجود آمدن برخى از سايت ها روى شبكه جهانى تبادل اطلاعات (اينترنت) هستيم كه به سازمان ها و گروه هايى اختصاص دارد كه به عمليات هاى انتحارى پرداخته و متعلق به مجاهدين گروه هاى تروريستى است. اين سايت ها علاوه بر معرفى مبارزين خود تبديل به پايگاه هاى تبليغاتى آنها نيز شده اند.

شايد براى برخى اين سئوال وجود دارد كه هدف اصلى اين گروه ها از معرفى مجاهدين خود و نوع فعاليت  هايشان روى شبكه اينترنت چيست؟ در واقع اين مقدمه كوتاهى است بر آنچه كه نويسنده در نظر دارد در خصوص گزارش يكى از نشريات آمريكايى به نام نيويورك تايمز، مرورى كوتاه داشته باشد. نيويورك تايمز در گزارش خود به معرفى برخى از سايت ها كه به گروه هاى تروريستى و اعضاى آنها وابسته است و همچنين معرفى و بررسى افرادى كه همگى تحت تاثير گروه القاعده دست به عمليات انتحارى زده و اكنون كشته شده اند، پرداخته است. آنچه در ادامه مى آيد ترجمه و اقتباس از نوشته آن نشريه با عنوان «تروريسم در اينترنت»، «گورستان مجاهدين در اينترنت» است كه چگونگى تحت تاثير قرار گرفتن افراد براى عمليات انتحارى توسط گروه هاى تروريستى مانند القاعده را مورد بررسى قرار داده است.

نيويورك تايمز مى نويسد: «اغلب افرادى كه در گورستان هاى اينترنتى گروه هاى تروريستى از آنها به عنوان مخترعين شهادت ياد شده، بمب گذاران انتحارى هستند كه طى دو سال اخير در عراق بيش از هزاران تن از جمله سربازان آمريكايى و همچنين شهروندان، مستخدمين ارتش جديد عراق و پليس را به قتل رسانده اند. اما آنها جنگيدند و به نام هاى مختلف سازمان هاى تروريستى كشته شدند. اكثر آنها زندگى خود را در راه القاعده و ديگر شاخه ها از جمله «الزرقاوى» از دست داده اند. برخى بر اين عقيده اند بن لادن و گروه هاى تروريستى با اين كار (انتشار اسامى افرادى كه عمليات انتحارى انجام داده و قرار دادن نام آنها در اين گونه وب سايت ها) تنها به اين امر اكتفا نمى كنند به عبارتى فعاليت آنها فقط روى زمين نيست، بلكه اين گروه ها دست به يك جنگ روانى الكترونيكى زده اند. براى بسيارى از افراد مشخص شده است كه عاملان كشتارهاى مختلف عراق و ديگر كشورها، جوانان عادى هستند كه هيچ تفاوتى با ديگر جوانان ندارند. موضوع جالب اين است كه افرادى مانند بن لادن و الزرقاوى براى انجام هماهنگى هاى بين سازمانى، همانند گذشته سلاح حمل نمى كنند، بلكه به جاى آن يك دستگاه كامپيوتر به همراه دارند و در كنار آنها افرادى كه متخصص كامپيوتر هستند، لحظه به لحظه فعاليت هاى اعضاى گروه خود از جمله عمليات  انتحارى و اسامى افراد كشته شده در اين عمليات را روى شبكه منتقل مى كنند و برنامه هاى آتى خود را به اطلاع مى رسانند.»

نيويورك تايمز در جاى ديگر از نوشته خود، تحت عنوان «نشانه هاى سودمند براى مسير شهادت» به نقل از «كارشناس اسلامى» گايد  استن برگ كه كتابى در زمينه شبكه جديد تروريستى تاليف كرده است، آورده: «اغلب آنها (گروه هاى تروريستى) خود را در مرزهاى سعودى و سوريه پنهان كرده و متنى را مبنى بر اينكه «به چه نحو مى توان براى ميدان جنگ آماده شد» در اينترنت منتشر كردند. به عنوان مثال گروه هاى تروريستى به افراد خود پيشنهاد مى كنند كه شخصى به شكل يك بازرگان تغيير قيافه داده و ترجيحاً با پوشيدن لباس جين و گوش دادن به موسيقى غربى با واكمن، به شكلى رفتار كند كه به صورت يك فرد «راديكال اسلامى» توسط محافظين مرزى جلوه نكند.»اين در حالى است كه برخى كارشناسان مسائل سياسى منطقه پيش بينى مى كنند كه از هر چند هزار عراقى، ۱۰ نفر در عمليات شهادت طلبانه شركت مى كنند. همچنين به گفته برخى منابع رسمى، از آمار ليست داوطلبان بين ۱۸ تا ۲۸ سال، اغلب آنها از پدران و سالمندان مجاهد هستند كه در برخى موارد عمر خود را در زندان ها سپرى كرده اند. بسيارى از كشته شدگان اعضاى گروه هاى تروريستى تعدادى شماره تلفن داشتند كه طرفداران آنها با تماس با خانواده  هايشان ضمن تبريك با آنها ابراز همدردى و تاسف نيز مى كردند. با چنين شكلى از اثرگذارى، سازمان هاى تروريستى با گذشت زمان اندكى به اهميت كاربرد اينترنت در مبارزات خود پى بردند و از آن به عنوان جبهه جهانى اطلاع رسانى استفاده كرده تا گفته ها، فعاليت هاى تروريستى و عمليات انتحارى و كشته شدن مجاهدين خود را به گوش دنيا برسانند. گفته شده زمانى كه گروه هاى تروريستى اقدام به ايجاد وب سايت هاى تروريستى خود كردند، تعداد مراجعان صفر بوده و اكنون به ۶۰ درصد از  ۱۰۰ درصد ميزان بازديدكننده رسيده است. در اين گونه از سايت ها ساخت بمب و كاربرد مواد منفجره آمده است و اكنون بسيارى كاربران اين سايت ها به دانش زيادى دست يافته اند. همچنين در جايى ديگر از اين سايت ها اسامى و زندگينامه كشته شدگان «القاعده» و «مجاهدين» آمده كه از اين طريق به نوآموزان تلقين شود راه را بايد آنها (گروه هاى تروريستى) برايشان برگزينند.

نيويورك تايمز در پايان خاطرنشان مى كند: «هدف القاعده از نوشتن داستان قهرما نان (دلاوران) خود در اينترنت «به درد آوردن قلب ها» و «به هيجان آوردن مردان جوان» است. به طورى كه به مادران آنها گفته  مى شود اطمينان داشته باشند كه آنها قهرمانانى را به دنيا آورده اند كه خاطراتشان از بين نخواهد رفت. ماهيت پيچيده اين دلاورى هاى بى ثمر، در برخى موارد گزارش شده است.» و در پايان يكى از نشريات الكترونيكى فارسى زبان در بررسى خود از بروز اين پديده با اشاره به نتايج يك پژوهش نوشته است: «افرادى كه از گروه هاى تروريستى در عمليات انتحارى كشته  شده اند به طور دائم از اينترنت استفاده مى كرده اند. همه آنها كار و درآمد خوبى داشتند. اما ناگهان به شكل سحرآميزى تحت تاثير خطابه هاى سردسته هاى اين گروه ها قرار گرفته و به حمايت آنها پيوستند.» با چنين اوصافى اينترنت امروزه به شكل مهمترين وسيله ارتباطى گروه هاى تروريستى درآمده كه در سرتاسر دنيا به نحوه نسبتاً موثرى عمل مى كند.