* اسرائیل در سناریوی جنگ با ایران و سوریه از سوی ناتو حمایت خواهد شد

رونالد دی آسموس، مدیر مرکز کمک های مارشال بین اروپا و آمریکا در بروکسل گفت: «بهترین راه تامین امنیت مضاعف اسرائیل، تقویت روابط اسرائیل با بازوی دفاعی غرب یعنی ناتو است. خواه این تقویت روابط، منجر به عضویت اسرائیل در ناتو شود یا روابط استرتژیک نزدیکتر و روابط دفاعی با آن مورد انتقاد و اختلاف واقع گردد. جدا از این ها، ضمانت امنیتی سنتی و کلاسیک روشن است و مرزهای شناخته شده باید مورد دفاع واقع شوند؛ چیزی که اسرائیل امروزه از آن بی بهره است. طراحی تقویت روابط اسرائیل-ناتو نیازمند دیپلماسی و طرح ریزی دقیق است.»

اسرائیل نمی تواند ایران را از نظر نظامی به چالش بکشد. جدا از این تصور غلط توان اسرائیل، تهران از نظر نظامی از جامعه اسرائیل برتر است. تل آویو زمانی می تواند جنگی را علیه ایران آغاز کند که آمریکا و ناتو شریک آن در عملیات نظامی شوند. در چنین سناریویی، همان گونه که آویگدور لیبرمن گفته بود، آمریکا، انگلیس و ناتو فوراً به نفع اسرائیل وارد عمل خواهند شد.

این یک برنامه ی از قبل طراحی شده است. رهبران ناتو به شهروندان خود خواهند گفت که اسرائیل به دلیل حق موجودیت، مجبور شد به ایران حمله کند. در نتیجه آنان از اسرائیل حمایت نزدیکی به عمل خواهند آورد. این نکته باید یادآوری گردد که وقتی حق موجودیت یک عنصر زنده توسط چیز دیگری در معرض محدودیت قرار می گیرد، تبدیل به یک تهدید مانند سرطان می شود.

در ماه مارس 2006؛ در انگلیس مقامات ناتو اظهار داشتند که آنها در حمله اسرائیل – آمریکا به ایران ایفای نقش خواهند کرد. سارا باکستر و یوزی مهنیمی گزارش داده اند که سرلشکر «اکسل توتلمن» فرمانده کنترل نیرو و هشدار سریع هوایی ناتو به مقامات اسرائیلی اطمینان داد که ناتو در نبرد احتمالی آینده با ایران وارد عمل خواهد شد.(16)

اظهارات سرلشکر توتلمن نشان داد که اگر آمریکا (و اسرائیل) حمله هوایی خود را آغاز کنند اتحادیه نظامی (ناتو) می تواند نقش حمایتی را بازی کند.

این گزارش همچنین نشان داده است که سرلشکر توتلمن طرح هواپیمای تجسسی را در اختیار اسرائیل قرار داده است.(17)

ارائه طرح در اختیار گذاشتن هواپیمای تجسسی ناتو، بیانگر آمادگی جنگی مشترک ناتو – اسرائیل است.

پاتریک کرونین تحلیل گر مطالعات استراتژیک موسسه بین المللی برای مطالعات استراتژیک در سال 2007 به گاردین گفته بود که اگر اسرائیل بر حمله به ایران تاکید ورزد، آمریکا اقدام قاطعی را انجام خواهد داد. وی تلویحاً گفت که آمریکا در جنگ اسرائیل به نفع وی وارد جنگ خواهد شد.(18)

* اسرائیل برای شکل دادن یک محیط استراتژیک کار می کند، اما برای چه کسی؟

ناپلئون بناپارت گفته بود: «به حوادث بین المللی نباید اجازه داد که به سیاست خارجی شکل دهند بلکه سیاست خارجی است که باید به این حوادث شکل دهد.» هرآنچه که وی گفت و علی رغم ادعاهایی که درباره این شخصیت تاریخی مطرح است، او یک نابغه نظامی و یک سیاستمدار بزرگ بود. وی در طی دوران زندگی اش، از افسری به مقام ژنرالی و سپس به عنوان امپراتور فرانسه، پادشاه ایتالیا، مدیر کنفدراسیون راین و میانجی کنفدراسیون سوئیس ارتقاء یافت. نبردهایش وی را از اهرام ثلاثه در مصر و دامنه شبه جزیره ایبریا به لهستان و ساحل رودخانه مسکو رساند. ناپلئون یک روشنفکر بود که از عمق روابط بین الملل و حوادث سیاسی به خوبی با خبر بود. اگر ناپلئون بناپارت اکنون زنده بود از حوادث محیط جهان بویژه در خاورمیانه متعجب نمی شد. امروزه سیاست خارجی هنوز به حوادث بین المللی شکل می دهد.

اسرائیل یک ماهیت مبارزه جویانه داشته و در تلاش برای شکل دادن به محیط استراتژیک خود است. اگر آمریکا یا انگلیس به جنگ دیگری مبادرت کنند رهبران سیاسی آنها با مخالفت شدید افکار عمومی مواجه خواهند شد که می تواند تشکیلات سیاسی انگلو-آمریکایی را تهدید و حتی بی ثباتی ملی ایجاد نماید. اما اگر اسرائیل حمله را آغاز نماید شرایط کاملاً متفاوت خواهد بود.

اگر اسرائیل به بهانه دفاع از خودش در برابر افزایش تهدید ایران به حمله مبادرت ورزد، آمریکا و ناتو باری حفاظت از اسرائیل در برابر تلافی و انتقام ایران بدون توجه به آغاز جنگ غیرقانونی بین المللی دیگر وارد عمل خواهد شد. گناه این جنگ به جای آن که بر عهده دولت آمریکا و متحد انگلیسی اش باشد بر عهده اسرائیل است. رهبران سیاسی غرب چنین استدلال می کنند که حفاظت از اسرائیل بدون توجه به نقض قوانین بین المللی توسط اسرائیل، وظیفه ملی آنان است.

* آرماگدون هسته ای در خاورمیانه: آیا اسرائیل جهان عرب و ایران را با سلاح های هسته ای مورد هدف قرار خواهد داد؟

در اظهارات نورمن پودهورتز، یکی از افرادی که گفته می شود در پشت سیاست خارجی دولت بوش قرار دارد، و در فوریه 2008 در مجله کامنتری منتشر شد، آمده است: «تنها گزینه ای که به نظرم کمتر موجه می باشد این است که او (جورج دابلیو بوش) ممکن است این وظیفه (آغاز جنگ با ایران) را به اسرائیل واگذارد.»

نه تنها پودهورتز خواهان واداشتن اسرائیل برای حمله به ایران از سوی آمریکاست بلکه همچنین استدلال کرده که آغاز یک جنگ هسته ای در خارومیانه میان اسرائیل و ایران حتمی است. این امر مغایر این حقیقت است که برنامه انرژی هسته ای ایران توسط آژانس بین المللی انرژی اتمی به عنوان برنامه صلح آمیز مورد تایید و تصدیق قرار گرفته است.

بر پایه آثار آنتونی کوردسمن، پودهورتز این نکته را بیان کرده است که اسرائیل همسایگان عرب خود مانند سوریه (حتی اگر آنها متحد اسرائیل باشند و با این رژیم پیمان صلح داشته باشند مانند مصر) را معدوم خواهد کرد.

بر اساس اظهارات پودهورتز: «در سناریوی مخوفی که کوردسمن (عضو شورای روابط خارجی آمریکا و کارشناس مسائل خاورمیانه و ایران) به تصویر کشیده است، ده ها میلیون نفر کشته خواهند شد، اما اسرائیل - علیرغم کشته شدن جمعیت غیرنظامی و انهدام شهرهای عمده اش - باقی خواهد ماند، حتی اگر فقط به عنوان یک جامعه باقی بماند و به کار خود ادامه دهد.»

* تکرار اوسیراک عراق: آیا حمله اسرائیل علیه ایران اتفاق خواهد افتاد؟

این نکته باید ذکر شود که تور اروپایی پرویز مشرف با سفر ریاست جمهوری آمریکا و نیکلاس سارکوزی به خاورمیانه و کناره گیری آویگدور لیبرمن از کابینه اسرائیل همزمان شد(19). هدف سفر مشرف هماهنگی با اتحادیه اروپا و ناتو در بروکسل و همچنین دیدار از فرانسه، انگلیس و سوئیس بود.(20)

سفر مشرف در آستانه زمزمه جنگ اسرائیل با ایران و بحران سیاسی داخلی پاکستان صورت گرفت. دبیر کل ناتو، جاکوب دی هوپ شفر، اندکی بعد از سفر جرج دابلیو بوش و سارکوزی، از امارات عربی متحده دیدن کرد. دی هوپ به میزبان خود در دبی گفت که ناتو برای مهار ایران در خلیج فارس کار خواهد کرد.(21)

دبیر کل ناتو همچنین ایران را به عنوان یک تهدید مشترک هم برای شورای همکاری خلیج فارس و هم اعضای ناتو خواند. این اظهارات دی هوپ شفر، دبیر کل ناتو همسو با طرح های انگلو- آمریکا و فرانسه و آلمان برای مواجهه با ایران بوده است. در امارات عربی متحده دبیر کل ناتو نتیجه گیری کرد که ناتو در مناقشه اعراب- اسرائیل مداخله خواهد کرد؛ این در حالی بود که وی اشاره کرد این کار برای چندین سال است که طراحی و برنامه ریزی شده است.(22)

اظهارات هشدارآمیزی که تلویحاً گفته می شود تلاش از روی نگرانی تل آویو برای حمله به ایران است، کراراً در سال 2004 تکرار شده و رفته رفته تقویت شده است. در کنفرانس سال 2008 هرزیلا، کنفرانس سالانه اسرائیل در مورد امنیت ملی، جان بولتون در حالی که اشاره کرد که حمله هوایی سپتامبر 2007 اسرائیل به سوریه مقدمه ای برای حمله بعدی بود، از بمباران ایران توسط تل آویو حمایت کرد.(23)

در اظهاراتی شگفت آور، ایهود باراک در اواخر ژانویه 2008 ادعا کرد که ایران در مرحله آخر از ساخت کلاهک هسته ای است. این در حالی بود که دولت اسرائیل خبر موفقیت ساخت موشکی که توانایی حمل کلاهک هسته ای را داشت، اعلام نموده بود.(24)

پاریس نیز اعلام کرده بود که اسرائیل جنگی را علیه ایران آغاز خواهد کرد. نیکلای سارکوزی در مصاحبه ای با «لی نوول آبزرور» اظهار داشت که احتمال آغاز حمله علیه ایران توسط اسرائیل بسیار بیشتر از حمله آمریکا علیه ایران است.(25)

مایکل شرتف، وزیر داخلی آمریکا در مصاحبه با ریانووستی تایید کرد که آمریکا هیچ جنگی را علیه ایران آغاز نخواهد کرد.(26)

ایران و سوریه اعلام کردند که آماده حفاظت از خودشان و مقابله به مثل با هرگونه حمله اسرائیل هستند.(27)

در سراسر خاورمیانه نیروهایی که مخالف کنترل خارجی می باشند از دشمنی و خصومت اسرائیل باخبر و مطلع هستند. سید حسن نصرالله دبیر کل حزب الله لبنان گفت: اگر اسرائیل جنگ جدیدی را علیه لبنان آغاز نماید ما به آنها قول جنگی را می دهیم که چهره سراسر منطقه را تغییر خواهد داد. نصرالله همچنین طی یک مراسم عمومی در بیروت در خصوص احتمال حمله مجدد اسرائیل هشدار داد.(28)

اسرائیل: ابزار سیاست خارجی آمریکا در خاورمیانه

تل آویو ادعاهای مخالف خود که ابزار اهداف استعماری در خاورمیانه است را توجیه کرده است. اکثر مردم اسرائیل بوسیله مجموعه پیچیده ای که شامل اطلاعات غلط رسانه ها، ترس و شرطی سازی روانی است، فریب خورده اند. خون اسرائیل برای سرکوبی، کشتار، تصرف کردن و برای سوخت موتورهای اقتصادی امپراتوری مورد استفاده قرار گرفته است. مرکانتیلیسم در شکل جهش یافته اش زنده است و اسرائیل از طریق مقامات و رهبران دولت خود برای حفظ تنش در خاورمیانه مورد استفاده واقع می شود. اسرائیل ابزاری است که دخالت انگلو- آمریکا و فرانسه و آلمان را توجیه می کند.(29)

علی رغم مطالبات و نظرات اکثر مردم اسرائیل، ایهود اولمرت، کسی که به خاطر ارتشا و فساد به عنوان شهردار بیت المقدس غربی معروف است، هنوز قدرت را به عنوان نخست وزیر در دست دارد.

درست همان گونه که اراده دموکراتیک مردم آمریکا در رابطه با عراق نادیده گرفته شد، اراده دموکراتیک مردم اسرائیل نیز در خصوص اخراج و برکناری ایهود اولمرت نادیده گرفته شد. منافع مردم اسرائیل در برابر مقامات رده بالای قدرت بی معنی است.

رهبران اسرائیل منافع اسرائیلی ها را تامین نمی کنند؛ آنها نظر واشنگتن را تامین می کنند. دولت ائتلافی اولمرت ممکن است به شیوه جنگ منطقه ای مبادرت ورزد. شغل سیاسی نخست وزیر اولمرت تقریباً به سرآمده و وی با آغاز جنگ چیزی را از دست نخواهد داد.

آویگدور لیبرمن که به نمایندگی از تل آویو هدایت جلسه مشورت سطح بالا با ناتو را داشت، به عنوان بخشی از سفر جورج بوش به خاورمیانه، از کابینه اسرائیل کنار گذاشته شد. لیبرمن اظهار داشت که علت اخراج وی مذاکرات صلح با فلسطینی ها بود. اما در حقیقت خودش به علت کمیسیون وینوگراد و به عنوان بخشی از یک تاکتیک جهت حفظ حزب کارگر اسرائیل در داخل دولت ائتلافی اولمرت این تصمیم را گرفت. این یک تاکتیک بود تا زمان کافی را به دولت ایهود اولمرت جهت آغاز یک جنگ منطقه ای از طریق تلاش برای حمله به ایران بدهد.

حتی دشمنان اسرائیل موافقند که تل آویو دست نشانده انگلو-آمریکا و منافع خارجی آنان است. علی شمخانی وزیر دفاع سابق ایران در سال 2004 به دولت آمریکا هشدار داد که در صورت حمله اسرائیل، مقابله به مثل نظامی ایران علیه هر دو یعنی اسرائیل و آمریکا خواهد بود. این موضوع قابل درک است که تل آویو برای آغاز حمله به ایران نیاز به چراغ سبز آمریکا دارد.(30)

کاخ سفید به نحو گسترده ای در آزمایش موشکی اسرائیل دخالت دارد و تدارکات جنگی اسرائیل شامل همکاری مشترک آمریکا و اسرائیل از طریق ساختاری به نام گروه نظامی سیاسی مشترک اسرائیل – آمریکا است.(31)

در پی جنگ سال 2006 در لبنان، شیخ نعیم قاسم معاون دبیر کل حزب الله در مصاحبه با تلویزیون المنار گفت: چه کسی جنگ را آغاز کرد؟ اسرائیل این موضوع را روشن ساخت که تنها تصمیم آمریکا را اجرا کرده است. این حمله از قبل طراحی شده بود.(31)

شیخ نعیم پیش تر اسرائیل را به عنوان بازوی آمریکا متهم کرده بود. شیخ نعیم توضیح داد، همه می گویند که اسرائیل طناب آمریکا را می کشد اما اکنون روشن شد که آمریکا به اسرائیل فرمان می دهد. اسرائیل به بازوی آمریکا تبدیل شده است.(33)

یادداشت ها:

* مقاله حاضر با عنوان «ناتو و اسرائیل: ابزارهای جنگ آمریکا در خاورمیانه» در سایت گلوبال ریسرچ، در تاریخ 29 ژانویه 2008 انتشار یافته است.

1- خالد ابو توعامه،«سازمان آزادیبخش فلسطین پارلمان مجزا را در کرانه باختری ایجاد می کند.»، جروزالم پست، 14 ژانویه 2008

2- امینه کارت،« خونسردی آنکارا نسبت به نیروهای فلسطین»، تودی زمان، 3جولای 2007.

3- دومینیک رنه دوویلپن، مصاحبه با پیر روسلین، لو فیگارو، 19 فوریه، 2004.

4-مهدی داریوش ناظم الرعایا، «ماهیت برنامه ریزی شده جنگ لبنان، یک مرحله از نقشه راه نظامی گسترده در خاورمیانه»، مرکز تحقیقات جهانی شدن، 10 سپتامبر 2007.

5- «اقدام اسرائیل در غزه حتمی است»، الجزیره 14 ژانویه 2007.

6- تام اسپندر، « اسرائیل حمله به غزه را طراحی کرده است»، الجزیره، 4 آوریل 2007.

7- آویگدور لیبرمن، «اسرائیل برای الحاق به ناتو و اتحادیه اروپا باید فشار آورد» هاآرتص، 1 ژانویه 2007.

8- «آلمان به احیای مجدد تلاش های صلح خاورمیانه کمک خواهد کرد»، خبرگزاری شینهوا، 10 دسامبر 2006.

9- «آنجلا مرکل عازم خاورمیانه می شود»، آسوشیتدپرس 31 مارس 2007.

10- رونی سافر، «لیبرمن خواستار حضور نیروهای ناتو در غزه شد». یدیعوت آحارنوت، 28 ژانویه 2007.

11- همان.

12- همان

13- همان

14- «ناتو، اتحادیه اروپا و آمریکا نمی تواند برنامه هسته ای ایران را به تعلیق درآورند». خبرگزاری آذری، 11 جولای 2007.

15- همان

16- سارا باکستر و یوزی مهنیمی: «ناتو ممکن است به حمله آمریکا علیه ایران کمک کند»، تایمز لندن، 5 مارس 2006.

17- همان

18- جولیان برگر و ایون مکاسکیل، «چنی به بوش برای حمله به ایران فشار وارد می سازد»، گاردین 16 جولای 2007.

19- «رییس جمهور پاکستان برای سفر اروپایی اش وارد بلژیک شد»، تایمز آو ایندیا، ژانویه 2008.

20- همان

21- ایندل ارسان، «رییس ناتو همکاری کشورهای خلیج فارس علیه ایران را خواستار شد.» رویترز، 24 ژانویه 2008.

22- جمال المجیلا، «رییس ناتو در خصوص نقش متحدان در خلیج فارس بحث و تبادل نظر کرد»، خلیج تایمز 27 ژانویه 2008.

23- یووال ازولای و باراک راوید، هاآرتص، 24 ژانویه 2008:«بوش به ایران حمله خواهد کرد.»

شائول موفاز وزیر ترابری اسرائیل در کنفرانس هرتزیلا گفت که سال های 2008 و 2009 شاهد آخرین تلاش های دیپلماتیک علیه تهران قبل از اقدام نظامی خواهد بود. وزیر ترابری اسرائیل پیش از آن که بگوید تحریم ها تا پایان سال 2007 و قبل از آن که گزینه نظامی تامین شود ادامه خواهد داشت، تهدیدات مشابهی کرده بود. این تهدیدات هنگامی مطرح شد که وی هدایت هیئت اسرائیلی در گروه نظامی سیاسی مشترک اسرائیل – آمریکا را به عهده داشت. شائول موفاز همچنین فرمانده سابق ارتش اسرائیل، وزیر جنگ سابق اسرائیل و یکی از افراد مسوول پرونده ایران در تل آویو بوده است.

24- وزیر جنگ اسرائیل: «ایران ممکن است کلاهک هسته ای بسازد»، تایمز آو ایندیا، 6 ژانویه 2008.

فرانس پرس:« ایران تقریباً کلاهک هسته ای ساخته است».16 ژانویه 2008.

لالی وی موث:« یک مذاکره با ایهود باراک»، واشنگتن پست، 26ژانویه 2008.

25- «سارکوزی: فرانسه نگران تنش اسرائیل- ایران است». آسوشیتد پرس، 12 دسامبر 2007.

26- «آمریکا به ایران حمله نخواهد کرد». ریانووستی 25 ژانویه 2008.

27- «بوش در تلاش است تا در خاورمیانه آشوب به راه اندازد».تهران تایمز 28 ژانویه 2008.

مهدی داریوش ناظم الرعایا: «استراتژی تفرقه بینداز و حکومت کن آمریکا در خاورمیانه»، مرکز تحقیقات جهانی شدن، 17 ژانویه 2008.

نیر ماگال: «معاون رییس جمهور سوریه: ما تهاجم اسرائیل را مقابله به مثل می کنیم»، یدیعوت آحارنوت، 8 دسامبر 2007.

28- رهبر حزب الله در اجتماع مردم لبنان اسرائیل را به خوبی استهزاء کرد. خبرگزاری فرانسه، 19 ژانویه 2008.

29- تیژاک بنهورین، «نومحافظه کاران: ما انتظار داریم که اسرائیل به سوریه حمله کند» یدیعوت آحارنوت، 16 دسامبر 2006.

30-«آنتون لاگاردیا، جنگ ایران و اسرائیل در قالب حمله پیشگیرانه»، تلگراف 19 آگوست 2004.

31- مهدی داریوش ناظم الرعایا، «تهدید موشک هسته ای اسرائیل علیه ایران». مرکز تحقیقات جهانی شدن، 19 ژانویه 2008.

هیلاری لیلا کرایگر، «موفاز هشدار داد که تحریم علیه ایران باید تا پایان امسال شدت یابد». جروزالم پست، 7 ژانویه 2007.

32- حنان آواراکه، قسام: «اگر اسرائیل حمله کند ما آنها را متعجب خواهیم ساخت». المنار 12 جولای 2007.

33- همان