| تحليلگران نظامي، قلمرو افغانستان را از لحاظ امنيتي به 3 منطقه تقسيم ميكنند. منطقه اول كه منطقه سبز ناميده ميشود، شمال افغانستان ازجمله شهر كابل را شامل ميشود.
طي سالهاي اخير اين منطقه بهاستثناي كابل، منطقهاي امن بوده است. منطقه دوم كه منطقه زرد ناميده ميشود، غرب و جنوبغرب افغانستان است. اين منطقه بهويژه در حوزه جنوبي آن شاهد درجاتي از بيثباتي و ناامني بوده است.
سومين منطقه به منطقه قرمز معروف است كه شامل جنوب و جنوب شرق افغانستان ميشود. اين منطقه خطمقدم جبهه درگيري ناتو و طالبان است.
وقوع حمله انتحاري مهيب در كارخانه شكر واقع در استان بغلان كه به كشته شدن جمعي از مقامات و مردم عادي افغانستان منجر شد شاخصي از ناامني در منطقه سبز بهشمار ميرود.
بهعبارت ديگر دامنه ناامنيها در افغانستان روز به روز وسيعتر ميشود. بهگونهاي كه يكي از امنترين استانهاي افغانستان اكنون در معرض يكي از ناامنكنندهترين حملات قرار گرفته است.
اگرچه طالبان مسئوليت اين حمله را بهعهده نگرفتهاند اما بعيد است به غير از وفاداران اين گروه، فرد يا گروههاي ديگري دست به حملات انتحاري بزنند. حمله انتحاري تاكتيكي است كه از كشورهاي عرب و بهطور مشخص سازمان القاعده وارد راهبرد و تاكتيك طالبان شده است.
در هر حال امروزه راهبرد طالبان برنا امن ساختن افغانستان استوار شده و حملات انتحاري بهويژه بهخاطر ترور رهبران، حملات موشكي به اماكن، مراكز و تأسيسات دولتي، تسخير و تصرف مقطعي بعضي از مناطق، شهرها، روستاها و... بخشي از شيوههاي اين گروه محسوب ميشود.
به همان ميزان كه حمله انتحاري در استان بغلان نشان از توانايي طالبان براي ناامن كردن يكي از امنترين مناطق افغانستان دارد، اين حمله در عين حال بيانگر ضعف ناتو در تأمين امنيت افغانستان بهحساب ميآيد.
حمله انتحاري در استان بغلان يكي از صدها حملات مهم و تعيينكنندهاي است كه طالبان در يكسال گذشته انجام داده است و نتيجه آن كشته شدن حدود 3 هزار نظامي و غيرنظامي بوده است.
درحقيقت هرچه از سال 1380 يعني سال مداخله نظامي آمريكا و ناتو در افغانستان به اينسو حركت ميكنيم، روند رشد و قدرتيابي طالبان سير صعودي داشته است و بديهي است در چنين شرايطي نميتوان آينده درخشاني براي ثبات و امنيت در افغانستان متصور بود. |