ساعت شش و نيم تا هشت شب چهارشنبه 18 ژوئن سال 2003م برنامه "ميزگرد" در مرکز صدا و سيماي کوبا در شهر هاوانا به بررسي وضعيت خاورميانه پس از انتشار طرح آمريکايي موسوم به "نقشه راه" و پس از اشغال عراق و برگزاري نشست هاي شرم الشيخ و عقبه و تحولات پس از اين دو کنفرانس، پرداخت.

آنچه در پي مي آيد، مهم ترين نکات مطرح شده در اين کنفرانس است که تحليل گران کوبايي درباره وضعيت فلسطين مطرح کردند:

- نقشه راه به کبوتري مي ماند که در ميان انبوهي از موشک هاي شليک شده به پرواز درآمده است. از زمان اعلام اين طرح، خشونت هاي اشغالگران صهيونيست و اقدامات انتقامي صهيونيست ها از جمله منفجر کردن منازل و تونل هايي در رفح که "اسرائيل" مدعي است فلسطينيان از آنها براي قاچاق اسلحه استفاده مي کنند، اوج گرفته است. اشغالگران تلاش نافرجامي براي ترور دکتر عبدالعزيز رنتيسي از رهبران برجسته جنبش "حماس" انجام دادند. در مقابل، مقاومت بر ضد اشغالگران نيز افزايش يافت و عمليات قدس و قلقيليه به اجرا درآمد. اين بدان معناست که هيچ فضاي مناسبي براي صلح موهوم (خواسته آمريکا) وجود ندارد. کما اين که گروه هاي فلسطيني مذاکرات مسالمت آميز را در زماني که صهيونيست ها به جنگ ادامه مي دهند، نمي پذيرند.

- در اين برنامه بخش هايي از آرا و نظرات احمد سعدات دبير کل جبهه خلق براي آزادي فلسطين که در زندان گوانتاناموي فلسطين (اريحا) به سر مي برد، گردان هاي شهداي الاقصي وابسته به جنبش فتح به رياست عرفات، حزب الله لبنان و جنبش حماس خوانده شد. در اين برنامه همچنين به اظهار نظر ساير گروه هاي فلسطيني در همين راستا و در مخالفت با نقشه راه اشاره شد.

- تعريف آمريکا و رژيم صهيونيستي از تروريسم مردود است، زيرا "اسرائيل" هر روز به اقدامات تروريستي بر ضد فلسطينيان ساکن کرانه باختري و نوار غزه دست مي زند و بيشتر فلسطينيان زير خط فقر زندگي مي کنند و 60 درصد آنان از سوء تغذيه رنج مي برند.

- گروه هاي فلسطيني آتش بس با دشمن صهيونيستي را رد و با توقف درگيري در زماني که سياست ترور برنامه ريزي شده و يا بي برنامه دشمن صهيونيستي ادامه دارد و اشغالگران خانه ها، محصولات کشاورزي را از بين مي برند و به اشغال مناطق مختلف و دستگيري گسترده فلسطينيان دست مي زنند، مخالفند.

- نقشه راه به هدف تحت فشار قرار دادن فلسطينيان تهيه شده است تا آنان وادار شوند به "اسرائيل" امتياز بدهند. اين طرح، نقشه تسليمي است که فلسطينيان آن را رد کرده اند. در اين طرح تنها وعده هايي مطرح شده است که هيچ ارزشي ندارند. مهم ترين اين وعده ها تعهد شارون به محدود کردن ترور رهبران مقاومت است. اين اقدام چه قدر زشت است! او به جاي کشتن 5 نفر وعده کشتن 3 يا 4 نفر را مي دهد. شارون هيچ گاه در فکر حل عادلانه مسئله نبوده است. او انگار مي خواهد به فلسطينيان بگويد که :آنچه مال من است، از آن من است و هرچه هم مال شماست باز هم از آن من است. او تأکيد کرده است، که هيچ گاه اجازه نمي دهد آوارگان فلسطيني و نسل هاي آنان به سرزمين و ديار خود برگردند. او همزمان از دادن امتيازات دردناک سخن مي گويد! او مي گويد که شهرک هاي صهيونيست نشين معيني را تخليه مي کند ـ البته در جاي ديگر مي سازد! ـ در مقابل فلسطينيان بايد تروريسم را نابود کنند و الا خودش اين کار را خواهد کرد.

- موفاز وزير جنگ رژيم صهيونيستي مي گويد، عرفات يک رهبر تروريست است و مي بايست از مدت ها پيش تبعيد مي شد. به نظر موفاز او رهبر فلسطينيان محسوب نمي شود!

در برنامه "ميزگرد" همچنين دستگيري شيخ عکرمه صبري مفتي قدس محکوم شد.

- نقشه راه طرحي آمريکايي است که کميته چهارگانه آن را تأييد کرد و تنها از فلسطينيان خواسته شده است که به اقدامات مشخصي دست زنند. در اين طرح براي "اسرائيل" فقط چاپلوسي شده است.

- نقشه راه طرح آمريکايي پليدي است که براي "پاشيدن خاک به چشم عرب ها" (پرت کردن حواسشان) به ويژه پس از جنگ بر ضد عراق تهيه شده است. نقشه راه طرح صلحي با نگاه آمريکاست و هيچ يک از مشکلات فلسطينيان را حل و فصل نمي کند بلکه تنها به وعده و وعيد براي آنان اکتفا مي نمايد.

- آمريکا کاملا از رژيم صهيونيستي جانبداري مي کند. بوش از مصر خواسته است که سازمان امنيت فلسطين و نيروهاي آن را تقويت کند و آن را تحت نظر ابومازن قرار دهد. علاوه بر آن در کنگره آمريکا طرحي در حال بررسي است که امکان ارسال نيروهاي آمريکايي به فلسطين را فراهم مي کند. البته فرق زيادي ميان نيروهاي آمريکايي مستقر در شبه جزيره سينا با نيروهايي که قرار است به سرزمين هاي اشغالي فرستاده شوند، وجود دارد، زيرا اکنون جنگي در ميان مصر و "اسرائيل" وجود ندارد، اما در مقابل، انتفاضه براي اعلام ضديت با اشغالگران شعله ور شده است. آمريکا از دهه پنجاه ميلادي تاکنون به صورت کامل از رژيم صهيونيستي حمايت کرده است. موضع کنوني آمريکا نيز توجيه کردن تروريسم سازمان يافته و دولتي اسرائيل بر ضد گروه هاي فلسطيني به ويژه حماس است.

- لابي صهيونيسم کاملا در دولت آمريکا و کنگره اين کشور نفوذ کرده و در آن ريشه دوانده است. اين لابي به علت برخورداري از منابع مالي بسيار گسترده در تصميم گيري ها و سياست گذاري هاي آمريکا نقش محوري دارد و حمايت از رژيم صهيونيستي در صدر اين سياست ها قرار گرفته است. اسرائيل همچنين از حمايت حدود 50 ميليون مسيحي صهيونيست زده در آمريکا بهره مي برد. اين طبقه در حال حاضر با هرگونه فشار بر "اسرائيل" و تخليه شهرک هاي صهيونيستي مخالف است. در برنامه "ميزگزد" فيلم مستندي در مورد ايپاک که از دهه پنجاه ميلادي به عنوان گروه اصلي فشار صهيونيست ها در آمريکا به نفع "اسرائيل" عمل مي کند، پخش شد. خاطر نشان مي شود، ايپاک طراح و مؤسس "سازمان ملي آمريکا ـ کوبا" است که مخالف سر سخت انقلاب کوبا محسوب مي شود. اين سازمان، اقدامات تروريستي بر ضد دولت کوبا را سازماندهي و رهبري مي کند. تعداد زيادي يهودي به عنوان مشاور در اين مؤسسه کار مي کنند. مقر آن در ميامي است. اين سازمان اخيراً راستگرايان مسيحي در جنوب آمريکا را براي اعتراض بر ضد فشارهاي "اسرائيل" بسيج کرده است. در برنامه ميزگرد مقاله اي قرائت شد که از سوي پروفسور ادوارد سعيد نوشته شده بود. در اين مقاله از روش فعاليت صهيونيست ها در آمريکا پرده برداشته شده است.

- شکست مذاکرات بين ابومازن و گروه هاي جهاد اسلامي و حماس در باره موضوع آتش بس و توقف انتفاضه بررسي و اظهارات اسماعيل هنيه، (محمود) الزهار و (محمد) الهندي پخش شد. علاوه بر آن موضوع ورود کالين پاول و کاندوليزا رايس به منطقه خاورميانه و تحرکات اروپا در اين زمينه بررسي و گفته شد که اين ديدارها تنها نشان دهنده آن است که نقشه راه با مشکل مواجه است.

- اتحاديه اروپا ضعيف و با وجود اختلافات کم اهميت ميان اين اتحاديه و آمريکا، اروپا به آمريکا وابسته است. برلوسکوني براي جلب رضايت اسرائيل از ديدار با عرفات خودداري کرد. او در برابر حوادث فلسطين و عراق کاملا سکوت اختيار کرده است. موراتينوس فرستاده اروپا تأکيد مي کند، صلح بين "اسرائيل" و فلسطينيان شامل صلح با سوريه و لبنان نيز مي شود!؟

- بر اساس نقشه راه، نمي توان دولت فلسطيني تأسيس کرد، زيرا بر بازگشت آوارگان تأکيد نشده است. صهيونيست ها با کوبيدن "ميخ چادرهاي" خود در قلب اراضي فلسطيني (ساخت شهرک ها) اين سرزمين را به بخش هاي مجزا از هم تقسيم کرده اند. مشکل آمريکا اين است که سياست شتر مرغ را در مورد فلسطين و عراق در پيش گرفته است.

هنوز معلوم نيست که آمريکايي ها در حالي که خود عراق را اشغال کرده اند و نمي توانند بر آن سيطره يابند، چگونه مي توانند درگيري (در فلسطين) را به پايان برسانند و بين فلسطينيان و "اسرائيلي ها" صلح برقرار کنند؟