سه‌شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۷
بر خط: 1918
Bashgah.net باشگاه اندیشه

بــاشگاه مـــن

929 بازدید
مرورى بر برخى ضرب المثل‏هاى قرآنى

1. تیر در تاریکى رها کردن:
«رَجْما بِالْغَیْبِ؛ تیر در تاریکى مى‏اندازند». (کهف: 22)

2. آشپز که دو تا شد، آش یا شور مى‏شود یا بى‏نمک:
لَوْ کَانَ فِیهِمَا آلِهَةٌ إِلاَّ اللّه‏ُ لَفَسَدَتَا. (انبیاء: 22)
اگر در آنها (زمین و آسمان) جز خدا خدایانى دیگر وجود داشت، به یقین، (زمین و آسمان) تباه مى‏شد.

3. انگشت حسرت به دندان گرفتن:
«عَضُّوا عَلَیْکُمْ الاْءَنَامِلَ مِنْ الغَیْظِ؛ از شدت خشم بر شما، سر انگشتان خود را مى‏گزند». (آل عمران: 119)

4. جان به لب رسیدن:
«بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ؛ جان‏ها به گلوگاه‏ها رسید». (احزاب: 10)

5. از ترس قالب تهى کردن:
«کَالَّذِی یُغْشَى عَلَیْهِ مِنْ الْمَوْتِ؛ مانند کسى که مرگ او را فرو گرفته». (احزاب: 19)

6. فرار را بر قرار ترجیح دادن:
«تُوَلُّونَ مُدْبِرِینَ؛ روى بر مى‏گردانید و فرار مى‏کنید». (غافر: 33)

7. دیو چو بیرون رود، فرشته درآید:
جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ کَانَ زَهُوقا. (اسراء: 81)
حق آمد و باطل نابود شد. آرى، باطل همواره نابود شدنى است.

8. چاه نکن بهر کسى، اول خودت بعدا کسى:
«وَلاَ یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیّىُّ إِلاَّ بِأَهْلِهِ؛ و نیرنگ زشت، جز دامن صاحبش را نگیرد». (فاطر: 43)

9. از عصبانیت بمیر:
«مُوتُوا بِغَیْظِکُم؛ به خشم خود بمیرید». (آل عمران: 119)

10. هر چه مى‏دَوَد، کمتر نتیجه مى‏بیند:
«ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا؛ کوشش در زندگى دنیا، به هدر رفته». (کهف: 104)

11. دل به دل راه دارد:
«تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ؛ دل‏ها و افکارشان به هم مى‏ماند». (بقره: 118)

12. یک سیب را وقتى به بالا مى‏اندازیم، صد تا چرخ مى‏خورد تا پایین بیاید:
تِلْکَ الاْءَیَّامُ نُدَاوِلُهَا بَیْنَ النَّاسِ. (آل عمران: 140)
ما این روزها (ى شکست و پیروزى) را میان مردم به نوبت مى‏گردانیم.

13. بعد از هر سختى و محنتى، راحتى است:
«إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرا؛ آرى با دشوارى، آسانى است». (انشراح: 6)

14. یک بام و دو هوا:
«نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ؛ ما به بعضى ایمان داریم و بعضى را انکار مى‏کنیم». (نساء: 150)
أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتَابِ وَتَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ. (بقره: 85)
آیا شما به پاره‏اى از کتاب (تورات) ایمان مى‏آورید و به پاره‏اى کفر مى‏ورزید؟

15. هر آنچه کاشته‏اى، بدْروى:
یَوْمَ تَجِدُ کُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَیْرٍ مُحْضَرا. (آل عمران: 30)
روزى که هر کسى آنچه کار نیک به جاى آورده و آنچه بدى مرتکب شده است، حاضر شده مى‏یابد.

16. محبت باید دو طرفه باشد:
«فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ؛ پس مرا یاد کنید، تا شما را یاد کنم». (بقره: 152)

تاریخ انتشار در سایت: ۲۷ مهر ۱۳۸۷
منبع: / سایت / حوزه ۱۳۸۷/۰۷/۱۶
نقش ها
نویسنده : فروغ طاهرى
عناوین
رسته: 3